Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018 r. oddalił skargę J. D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, po wznowieniu postępowania.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek wskazano, iż na podstawie decyzji organ może domagać się od skarżącego zwrotu środków, które zostały zainwestowane już w gospodarstwo rolne, i dochodzić ich w drodze egzekucji, co naraża skarżącego na wysokie koszty postępowania egzekucyjnego, a nawet może doprowadzić do jego trwałej niewypłacalności i upadłości skarżącego, będącego rolnikiem, i upadku gospodarstwa rolnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, która – co do zasady – nie posiada cech wykonalności (por. postanowienie NSA z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 471/14), a skoro tak, to bezprzedmiotowe byłoby wstrzymanie jej wykonania, a co za tym idzie, wniosek skarżącego w tym zakresie należało uznać za nieuzasadniony.
Jedynie na marginesie można wskazać, że nawet gdyby przyjąć, iż skarżący kasacyjnie domagał się w ramach niniejszego postępowania wstrzymania wykonania decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie przyznania pomocy z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, to i tak należałoby uznać, że decyzja ta nie może wyrządzić w majątku skarżącego szkody, o której mowa we wniosku, gdyż jest to decyzja przyznająca płatność, a nie decyzja o zwrocie płatności, a więc jej realizacja również nie może być przez organ dochodzona w drodze egzekucji administracyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.