Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 lutego 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 3273/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. T. L. z siedzibą w L. na C. (dalej: skarżącej) na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: do Izby Celnej w Warszawie wpłynął wniosek skarżącej w sprawie wydania wiążącej informacji taryfowej dotyczący produktu o nazwie handlowej "R.". Strona wnioskowała o zastosowanie kodu 2530 90 00 obejmującego pozostałe substancje mineralne, gdzie indziej nie wymienione i niewłączone. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie w wiążącej informacji akcyzowej z [...] czerwca 2016 r. nr [...] dokonał klasyfikacji taryfowej tego towaru do kodu CN2833 11 00, na podstawie postanowień reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz zgodnie z postanowieniami uwagi 1. do działu 25 nomenklatury scalonej, a także komentarza do pozycji 2833, zawartego w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego.
Sąd podzielił stanowisko organu, że produkt o nazwie handlowej Reussin winien być zaklasyfikowany do kodu TARIC 2833 11 00 00, który obejmuje siarczan disodu. Wyjaśnił, że proponowany przez skarżącą dział 25 Taryfy celnej nie obejmuje przedmiotowego towaru. Naturalny siarczan sodu otrzymany w procesie krystalizacji ze słonych wód Jeziora Kuchuk jest wykluczony z działu 25 i klasyfikowany do kodu TARIC 2833 11 00 00, obejmującego siarczan disodu. Stanowisko klasyfikowania przedmiotowego siarczanu sodu do pozycji 2833 Unia Europejska reprezentuje niezmiennie od początku pojawienia się tej kwestii na obradach Komitetu Systemu Zharmonizowanego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zarzuciła naruszenie:
- I. mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przez Sąd I instancji przepisów postępowania, o których mowa w art. 174 pkt 2) p.p.s.a., tj. naruszenie art. 106 § 3 p.p.s.a. oraz art. 106 § 5 p.p.s.a, w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. poprzez pominięcie przez Sąd I instancji treści sprawozdania z 56. sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej, w trakcie której podjęto decyzje w sprawie klasyfikacji produktów zawierających ponad 99,2% i odpowiednio 98,5% siarczanu sodu, na skutek czego Sąd I instancji w sposób błędny ustalił stan faktyczny niniejszej sprawy poprzez przyjęcie, że produkt określony w decyzji nie jest produktem, w stosunku do którego podjęto decyzję klasyfikacyjną w trakcie 56. sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej, podczas gdy produkt określony w decyzji oraz produkt będący przedmiotem obrad w trakcie 56. sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej są takimi samymi produktami, ponieważ posiadają ten sam skład oraz takie samo pochodzenie, tj. powstały one w wyniku przepompowania naturalnej solanki znajdującej się w Jeziorze Kuczuk do pobliskiego basenu, będącego pozostałością istniejącego wcześniej jeziora, gdzie pod wpływem czynników naturalnych takich jak wysoka temperatura powstaje tenardyt, który jest następnie mechanicznie zbierany;
- II. naruszenie przez Sąd I instancji przepisu prawa materialnego, o którym mowa w art. 174 pkt 1) p.p.s.a., tj. naruszenie art. 34 ust. 7 lit. a) pkt (iii) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (DE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 roku ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (dalej "UKC") poprzez jego niezastosowanie i odmowę cofnięcia decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 24 czerwca 2016 roku (dalej "decyzja WIT"), pomimo że w dniu 22 kwietnia 2017 roku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C ukazało się powiadomienie Komisji Europejskiej (2017/C 128/01) dotyczące decyzji w sprawie wiążących informacji wydanych przez organy celne państw członkowskich w sprawie klasyfikacji towarów w nomenklaturze celnej, zaś na podstawie art. 34 ust. 7 lit. a) pkt (iii) UKC Sąd l instancji zobowiązany był do cofnięcia decyzji oraz decyzji WIT jako niezgodnych z opinią klasyfikacyjną podjętą na 58. sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej na skutek głosowania w trakcie 56. sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej;
- III. w przypadku nieuwzględnienia powyższych zarzutów zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przez Sąd I instancji przepisu prawa materialnego, o którym mowa w art. 174 pkt 1) p.p.s.a., tj. sekcji I części pierwszej załącznika I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 roku w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy Celnej (dalej "rozporządzenie") poprzez niewłaściwe zastosowanie reguły 1. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej polegające na niewłaściwym odczytaniu brzmienia uwagi 1. do działu 25. Nomenklatury Scalonej oraz komentarza do pozycji 2833 Nomenklatury Scalonej zawartego w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, na skutek czego przyjęto, że towar w postaci czystego bezwodnego siarczanu sodu Na2S04 (Reussin) zakwalifikowany został do pozycji 28331100, podczas gdy prawidłowe zastosowanie reguły 1. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej wymaga uwzględnienia brzmienia pozycji i uwag do sekcji lub działów przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej, w związku z czym naturalny produkt o charakterze czystego bezwodnego siarczanu sodu Na2S04 (R.), pod względem chemicznym klasyfikowany jako siarczan sodu, powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji 25309000.
Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie w całości skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym z [...] stycznia 2019 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazał decyzję wykonawczą Komisji (DE) 2019/54 z dnia 9 stycznia 2019 r. dotycząca ważności niektórych wiążących informacji taryfowych, opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii L 10/71 z 14 stycznia 2019 r.
W piśmie procesowym z [...] sierpnia 2022 r. skarżąca wskazała, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wykonał ww. decyzję 2019/54 i cofnął WIT na mocy decyzji z [...] stycznia 2019 r. znak [...] Wniosła o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w § 2 art. 183 p.p.s.a. w tej sprawie nie występują.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie zaszła konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Podstawą tego jest okoliczność wydania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie decyzji z [...] stycznia 2019 r. znak [...], którą organ ten cofnął wiążącą informację taryfową nr [...] z [...] czerwca 2016 r. Wyjaśnił przy tym, że w dniu 14 stycznia 2019 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L 10/71 została opublikowana decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/54 z dnia 9 stycznia 2019 r. dotycząca ważności niektórych wiążących informacji taryfowych (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 142). Na mocy tej decyzji Komisja Europejska zobowiązała organ celny, który wydał wiążącą informację taryfową nr [...], do wycofania tej decyzji oraz do powiadomienia osoby, której udzielono wiążącej informacji taryfowej w najwcześniejszym możliwym terminie - tj. nie później niż w ciągu 10 dni od notyfikowania ww. decyzji wykonawczej.
Powyższe oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne, które obejmowało skargę na decyzję wydaną w sprawie wiążącej informacji taryfowej, stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa; sądowoadministracyjna. Chodzi przy tym o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Dotyczy to sytuacji, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna. Taka sytuacja zaszła w przedmiotowej sprawie. Wycofanie bowiem wiążącej informacji taryfowej sprawiło, że przedmiot sporu w sprawie, czyli sama wiążąca informacja taryfowa przestała być elementem porządku prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega przy tym słuszność twierdzenia skarżącej kasacyjnie, zawartego w piśmie procesowym z [...] sierpnia 2022 r., że tryb przewidziany w art. 189 p.p.s.a. odnosi się do sytuacji, w której wojewódzki sąd administracyjny wydał wyrok, pomimo istnienia przesłanek umorzenia postępowania w sprawie, i że co do zasady przyczyny, dla których postępowanie stało się bezprzedmiotowe, powinny istnieć w chwili wydawania wyroku przez wojewódzki sąd administracyjny. Niemniej, również zasługujący na akceptację jest dalszy argument tego pisma, że powyżej opisana instytucja powinna znaleźć zastosowanie także w przedmiotowej sprawie. Rozstrzygnięcie takie stanowi bowiem realizację treści art. 291 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U.2004.90.864/2), zgodnie z którym Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie środki prawa krajowego niezbędne do wprowadzenia w życie prawnie wiążących aktów Unii.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie, art. 185 § 1 p.p.s.a. należało uchylić zaskarżony wyrok i na podstawie art. 189 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.
O kosztach postępowania kasacyjnego NSA orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. cl i pkt 2 lit. a/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).