Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1073/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R.C. (skarżący) na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 29 marca 2017 r., w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że jej wykonanie doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącego, kwota zwrotu określona w decyzji z dnia 29 marca 2017 r. jest wysoka, a jej realizacja doprowadzi do utraty płynności finansowej, w konsekwencji czego skarżący zakończy prowadzenie działalności gospodarczej. Podniesione we wniosku okoliczności czynią zdaniem skarżącego zgłoszone żądanie zasadnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ogranicza jednakże możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek w tym przepisie zawartych. Obowiązkiem strony jest więc wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07, Lex nr 516665).
Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 525/06, Lex nr 936174).
Tymczasem skarżący niczym nie poparł swego stanowiska co do istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Poprzestał jedynie na twierdzeniu o utracie płynności finansowej oraz ewentualnym skutku w postaci zaprzestania prowadzenia dzielności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji niewątpliwie będzie uszczuplenie majątku skarżącego. Jest to jednak naturalna konsekwencja wypłaty ze środków zobowiązanego, nie świadczy to jednak o powstaniu szkody oraz wystąpieniu nieodwracalnych skutków w rozumieniu powołanego przepisu prawa. Brak też podstaw w ocenie NSA, aby przyjąć, że skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji (zwrot środków) może być ewentualne zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje nadto, że obowiązkiem strony domagającej się wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący w rozpoznawanej sprawie tego obowiązku nie wypełnił. Do wniosku nie załączono żadnych dokumentów poświadczających trudną sytuację materialną skarżącego, której pogorszenie może nastąpić w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji z 29 marca 2017 r.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.