Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 750/11 oddalił skargę "R." Spółki z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku "R." Spółka z o.o. z siedzibą w K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca podniosła, że łączna kwota zaległości podatkowych określonych w zaskarżonych decyzjach przekracza 250.000 zł. Zdaniem strony, egzekucja tej kwoty jest równoznaczna z likwidacją działalności gospodarczej, co pozbawi pracy zatrudnionych przez nią pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona nie wykazała, że w sprawie wystąpiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca nie wskazując na której z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. opiera swój wniosek, nie przedstawiła okoliczności przemawiających za przyznaniem jej ochrony tymczasowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 p.p.s.a. Za niewystarczające należy bowiem uznać, ograniczenie się do stwierdzenia, że wyegzekwowanie kwoty zaległości podatkowych w podatku akcyzowym doprowadzi do likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, prowadząc do zwolnienia zatrudnionych przez nią pracowników oraz załączenie do wniosku dokumentu wskazującego na istnienie ujemnego salda na rachunku bankowym skarżącej spółki oraz jej oświadczenia o zatrudnianiu w chwili obecnej 12 pracowników.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że rodzaj nałożonego w rozpoznawanej sprawie obowiązku (zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym) co do zasady nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne ze swej natury odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje bowiem możliwość zwrotu uiszczonej kwoty.
Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.