Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 237/16, oddalającego skargę J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji "do czasu wydania przez Sąd rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, z uwagi na oczywistą obrazę przez organy podatkowe przepisów dotyczących postępowania podatkowego oraz przepisów prawa materialnego".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przywołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest więc podstaw do uwzględnienia jego wniosku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.