Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 9 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 484/18 odrzucił skargę [...] na pismo Zarządu Województwa P. z dnia 18 czerwca 2018 r. w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia
Sąd I instancji odrzucił skargę [...] - dalej: skarżąca lub spółka -wskazując jako podstawę art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 64 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa).
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi spółki w dniu 28 sierpnia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 47 akt sądowych).
Pełnomocnik skarżącej pismem z 1 października 2018 r. (k. 51 akt sądowych) wniósł - za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku - skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jako wniesiona po upływie ustawowego terminu, podlegała pozostawieniu bez rozpatrzenia.
Ustawa wdrożeniowej reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a.
Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.
Ustawa wdrożeniowa wprowadza też pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a.
Zgodnie z art. 62 ust. 1 zd. pierwsze ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną, wraz z kompletną dokumentacją, bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Z kolei stosownie do treści zdania 2 tego przepisu, do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 61 ust. 3, 4, 6 i 7 tej ustawy, przy czym przepisy te zawierają regulację dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie obowiązku wniesienia w oryginale lub uwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji w postaci wyszczególnionych w przepisie dokumentów - ust. 3 i 4. Natomiast zgodnie z art. 61 ust. 6 ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), bez kompletnej dokumentacji (pkt 2) lub bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 tego przepisu (pkt 3) powoduje pozostawienie takiej skargi bez rozpatrzenia, z tym jednak zastrzeżeniem, że w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 5.
Skarga kasacyjna jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 p.p.s.a.
Termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu, co oznacza złożenie pisma zarówno w biurze podawczym sądu, jak i w jakimkolwiek jego wydziale, nawet niewłaściwym do podjęcia dalszych czynności sądowych (uchwała SN z dnia 24 czerwca 2002 r., I PZ 55/02, OSNP 2004, nr 7, poz. 125). Dla zachowania terminu konieczne jest jednak, aby pismo zostało nadane pod adresem właściwego sądu (v. postanowienie SN z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSNC 1988, nr 6, poz. 73). Mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez sąd niewłaściwy (v. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI, WK 2016).
W sprawie, odpis zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji wraz z uzasadnieniem został pełnomocnikowi skarżącej doręczony w dniu 28 sierpnia 2018 r. W tej sytuacji 14-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego upłynął w dniu 11 września 2018 r. (wtorek). Jak wynika z akt sądowych, skarga kasacyjna została złożona w dniu 1 października 2018 r. bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku (v: data prezentaty k. 51 akt sądowych). Sąd I instancji przekazał skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 4 października 2018 r., która wpłynęła do biura podawczego NSA w dniu 9 października 2018 r. (k. 70 akt sądowych).
Oznacza to, że skarga kasacyjna została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego po terminie.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 62 ust. 1 zd. drugie w zw. z art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.