Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 22 styczna 2020 r., sygn. akt III SA/Wr 478/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą z L. na informację Dolnośląskiej Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] października 2019 r., w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że pismem z [...] lutego 2019 r., Dolnośląska Instytucja Pośrednicząca (dalej: DIP) poinformowała stronę skarżącą (A. Sp. z o.o. z/s w L.), że jej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu p/n "Wdrożenie wyników prac B+R dotyczących innowacyjnych prefabrykatów betonowych oraz uruchomienie ich masowej produkcji w przedsiębiorstwie A. Sp. z o.o." został negatywnie oceniony w ramach oceny merytorycznej. Z treści informacji wynika, że projekt nie spełnił dwóch kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, tj. "Zasadność i adekwatność wydatków" oraz "Wpływ projektu na osiągnięcie celu szczególnego RPO WD".
Pismem z [...] marca 2019 r., strona skarżąca złożyła protest, który Zarząd Województwa Dolnośląskiego (dalej: Zarząd WD) uwzględnił wydając uchwałę z [...] maja 2019 r. i sprawę przekazał DIP celem przeprowadzenia ponownej oceny projektu w zakresie oprotestowanych kryteriów merytorycznych.
Pismem z [...] października 2019 r., DIP poinformowała stronę skarżącą, że jej wniosek o dofinansowanie projektu został skierowany do dalszego procedowania, w wyniku którego stwierdzono uchybienia formalne, skutkujące zwrotem wniosku do etapu oceny formalnej. Dowodziła, że ostatecznie wniosek został odrzucony z powodu niespełnienia dwóch kryteriów oceny formalnej, tj. kryterium ogólnego "Kwalifikowalność typu projektu" oraz kryterium specyficznego "Typ projektu". Pouczyła, że stronie skarżącej przysługuje prawo złożenia "wyłącznie pisemnego protestu", w terminie 14 dni od dnia doręczenia w/w pisma, do Zarządu WD, za pośrednictwem DIP.
W/w informację - działając na podstawie art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa) - strona skarżąca zaskarżyła do tut. Sądu, zarzucając naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 41 pkt 2 pp. 7 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznając skargę Spółki wskazał, że podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdyż zaskarżone pismo informujące DIP nie stanowi ponownej negatywnej oceny projektu.
Spółka złożyła skargę kasacyjną wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Skargę kasacyjną oparto na naruszeniu przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.
- - art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 64, w zw. z art. 61 ust. 1, w zw. z art. 58 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez odrzucenie skargi skarżącej na odrzucenie wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z uwagi na uznanie, iż sprawa na obecnym etapie nie należy do właściwości sądów administracyjnych, albowiem zaskarżone pismo informujące DIP nie stanowiło ponownej negatywnej oceny projektu, gdy tymczasem pismo to stanowiło w istocie ponowną negatywną ocenę projektu od którego przysługuje skarga administracyjna do WSA, a nie protest.
- - art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez odrzucenie skargi skarżącej na odrzucenie wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z uwagi na uznanie, iż pismo DIP odrzucające wniosek nie stanowi ponownej negatywnej oceny projektu, albowiem odnosi się do innych kryteriów oceny wniosku niż poprzednio powołane w proteście skarżącej, gdy tymczasem skarżący podniósł tożsame zarzuty zarówno w proteście jak i w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na powyższą skargę kasacyjną, pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzut skargi kasacyjnej sprowadza się do zakwestionowania stanowiska WSA, zgodnie, z którym wniesienie skargi na informację Dolnośląskiej Instytucji Pośredniczącej z [...] października 2019 r., w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu nie jest dopuszczalne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego to stanowisko WSA jest prawidłowe.
Stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej skarga do sądu administracyjnego przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Oznacza to, że możliwe jest jedynie zaskarżenie do sądu informacji wydanych na skutek oceny protestu. Protest zaś może być wniesiony w przypadku negatywnej oceny projektu (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W świetle powyższego strona skarżąca wywiodła skargę na pismo informujące DIP z 7 października 2019 r. przyjmując, że jest to rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, tj. negatywna ponowna ocena projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji ze stanowiskiem strony skarżącej nie zgodził się, bowiem ponowne sprawdzenie wniosku ma miejsce w wyniku wniesienia protestu na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, którego zakres dotyczy wyłącznie projektu "negatywnie ocenionego" w trybie konkursowym. Zgodnie z tym przepisem, wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu "ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów". Ponowna kontrola prawidłowości oceny projektu podlega natomiast kontroli sądów administracyjnych, aczkolwiek pod warunkiem, że można ją uznać za "ponowną i negatywną ocenę projektu" w rozumieniu ustawy wdrożeniowej.
Z powyższym będziemy mieli do czynienia, gdy rozstrzygnięcie zostanie wydane w wyniku ponownej oceny projektu, rozumianej jako powtórna jego weryfikacja w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 (art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej), a więc w zakresie zarzutów i kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadzał i co zostało przez niego podniesione w treści protestu. Zatem, dokonanie ponownej oceny projektu jest możliwe (jedynie) w granicach wyznaczonych przez zarzuty podniesione w środku zaskarżania (proteście).
Poprzez negatywną ocenę projektu należy natomiast rozumieć ocenę w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny, 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania.
Analiza przepisów ustawy wdrożeniowej, w tym uregulowań przywołanych wyżej, prowadzi do wniosku, że w/w ustawa możliwość wniesienia środka odwoławczego w postaci protestu oraz - co wymaga podkreślenia Sądu - dopiero w dalszej kolejności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wiąże bezpośrednio z merytoryczną oceną projektu dokonaną na podstawie kryteriów wyboru projektów, o której mowa w Rozdziale 13 ustawy wdrożeniowej oraz jej negatywnym wynikiem. Tymczasem zaskarżone rozstrzygnięcie (informacja) nie spełnia w/w warunków.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że strona skarżąca uczestniczyła w naborze wniosków o przyznanie pomocy. Pismem z [...] lutego 2019 r. DIP poinformowała stronę skarżącą o negatywnej ocenie merytorycznej jej projektu z powodu niespełnienia dwóch kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, tj. "Zasadność i adekwatność wydatków" oraz "Wpływ projektu na osiągnięcie celu szczególnego RPO WD". Pismem z [...] marca 2019 r. strona skarżąca złożyła protest od w/w oceny, nie zgadzając się z dokonaną oceną w zakresie w/w kryteriów oraz kryterium merytorycznego specyficznego (punktowego) "Poziom innowacyjności". Zarząd WD - uchwałą z [...] maja 2019 r. - uwzględnił protest i sprawę przekazał do ponownej oceny merytorycznej.
Następnie DIP - pismem z [...] października 2019 r. - poinformowała stronę skarżącą o zwrocie jej wniosku do oceny na etapie formalnym, z powodu stwierdzenia uchybień formalnych i odrzuciła wniosek, z uwagi na niespełnienie przez projekt (tym razem) dwóch kryteriów oceny formalnej, tj. kryterium ogólnego "Kwalifikowalność typu projektu" oraz kryterium specyficznego "Typ projektu". W piśmie tym DIP pouczyła jednocześnie stronę skarżącą o prawie do wniesienia pisemnego protestu.
Zważywszy na treść w/w rozstrzygnięcia (informacji z [...] października 2019 r.), w sprawie nie sposób uznać, że rozstrzygnięcie to stanowiło "ponowną, negatywną ocenę projektu" (art. 58 ust. 4 pkt 2). DIP - wydając zaskarżone rozstrzygnięcie - nie dokonała bowiem powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów merytorycznych i zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą w proteście, lecz zwróciła projekt do etapu oceny formalnej i odrzuciła go z powodu niespełnienia dwóch kryteriów formalnych. W świetle powyższego należało przyjąć, że zaskarżone pismo informujące nie stanowiło w istocie negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) a jedynie czynność, od której przysługuje protest (o czym strona skarżąca została prawidłowo pouczona) nie zaś skarga do sądu administracyjnego. Tym samym WSA prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Czyni to, w świetle powyższego, zarzuty podniesione w petitum skargi kasacyjnej za nieuzasadnione.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do zawartego skardze kasacyjnej wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, wyjaśnić wypada, że nie może być on na tym etapie uwzględniony, albowiem w przepisach p.p.s.a. nie określono podstawy prawnej do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r,. sygn. I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23), a takim jest postanowienie o odrzuceniu skargi.