Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt I GSK 329/09, Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej W. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 1053/08 w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia długu celnego, w punkcie pierwszym uchylił zaskarżony wyrok, w punkcie drugim uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] kwietnia 2008 r. oraz w punkcie trzecim zasądził od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz W. B. kwotę 1.535 zł tytułem kosztów postępowania.
W dniu 7 stycznia 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie powyższego wyroku w zakresie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania, ewentualnie o jego sprostowanie w tym zakresie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że zasądzona w punkcie trzecim sentencji wyroku kwota zwrotu kosztów postępowania jest niepełna. Według wnioskodawcy kwota ta powinna wynosić 2.544 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a." wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Natomiast w myśl art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych jej kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie.
Tym samym, aby wniosek był skuteczny strona powinna go złożyć do momentu zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, chyba że strona, działająca bez profesjonalnego pełnomocnika nie byłaby pouczona przez sąd o skutkach niezgłoszenia wniosku w terminie. Termin, o którym mowa w art. 210 § 1 p.p.s.a ma charakter terminu prawa materialnego.
W skardze kasacyjnej z dnia 4 marca 2009 r. pełnomocnik skarżącego nie zawarł wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Wniosek ten nie został również zgłoszony do protokołu rozprawy z dnia 16 listopada 2010 r., ponieważ pełnomocnik skarżącego, mimo prawidłowego pouczenia, nie stawił się na nią.
W związku z brakiem ze strony skarżącego żądania zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok Sądu pierwszej instancji oraz zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji zasądził w punkcie trzecim rozstrzygnięcia od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz skarżącego kwotę 1.535 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmujących wyłącznie postępowanie przed Sądem pierwszej instancji zgodnie z dyspozycją art. 200 p.p.s.a.
Już tylko na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że zgodnie z przepisem art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie z urzędu od dnia ogłoszenia zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Z powyższego przepisu wynika, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w przypadku gdy sąd w ogóle nie orzekł o kosztach, mimo że na podstawie art. 209 p.p.s.a. był do tego zobligowany (tak B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006, s. 342). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie występuje.
Zgodnie natomiast z art. 156 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W wyniku oczywistej omyłki na stronie jedenastej uzasadnienia ww. wyroku w ostatnim akapicie błędnie wskazano, że o kosztach postępowania w kwocie 2.544 zł obejmujących postępowanie kasacyjne i postępowanie przed Sądem pierwszej instancji, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 203 pkt 1 p.p.s.a., podczas gdy koszty te z uwagi na brak odpowiedniego wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego obejmowały wyłącznie postępowanie przed Sądem pierwszej instancji i wynosiły 1.535 zł, a o ich zwrocie orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 210 § 1 oraz art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.