Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 17 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 410/18 na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, aktualnie: Dz. U. 2022 r., poz. 329 – dalej jako p.p.s.a.) oddalił skargę M. H. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 marca 2018 r., nr 9011-2018-000584 w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami.
M. H. w złożonej skardze kasacyjnej zaskarżyła wyrok WSA w całości. Od skargi kasacyjnej został uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł.
W piśmie z 3 października 2022 r. pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że cofa skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.). Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.