Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 25 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 32/21 na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 z późn. zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa) oddalił skargę P. W. na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...] grudnia 2020 roku znak: [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od etapu oceny formalnej projektu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia środka prawnego pełnomocnik skarżącej Spółki złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...] maja 2021 r.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej Spółki podniósł, że wskutek choroby COVID 19 nie miał możliwości wywiedzenia skargi kasacyjnej ani skorzystania z pomocy innej osoby. Pełnomocnik wskazał, że nie ponosi winy w niedokonaniu czynności w terminie gdyż choroba trwała od dnia [...] kwietnia 2021 r. do dnia [...] kwietnia 2021 r. Dodatkowo skarżąca przebywała na zwolnieniu lekarskim od [...] marca do [...] kwietnia 2021 r. Na dowód powyższego przedłożył informację o pobycie w izolacji i kwarantannie oraz zwolnienie lekarskie skarżącej. W tych okolicznościach niedochowanie 14 dniowego terminu na złożenie skargi kasacyjnej nie wynikało z winy strony, nie wynikało także z winy pełnomocnika, który nie mógł przeciwdziałać pogorszeniu stanu zdrowia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podnieść należy, że regułą w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Niniejsza zasada nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).
Z powołanych wyżej regulacji wynika, że aby wniosek o przywrócenie uchybionego terminu mógł zostać uwzględniony, przywołane przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Z brzmienia art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika, że za dostateczną przesłankę przywrócenia terminu ustawodawca uznał jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności, które - wedle treści wniosku - miały stanowić bezpośrednią przyczynę uchybienia określonego terminu. Uprawdopodobnienie, jak podkreśla się w orzecznictwie, nie daje natomiast pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 95/12; LEX nr 1116247).
Podkreślenia zatem wymaga, że powołana ustawa, obok innych warunków przywrócenia terminu ustanawia obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy. Jak już wyżej wskazano, wnioskodawca nie musi zatem dowodzić braku winy, a jedynie uwiarygodnić fakty świadczące o niezawinionym przekroczeniu terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznawanej sprawie dokonano takiego uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przedstawiona argumentacja w zakresie uchybienia terminu uprawdopodabnia w sposób dostateczny tezę, że do uchybienia terminu doszło wskutek okoliczności niezawinionych przez skarżącego. Sąd kasacyjny dał wiarę twierdzeniom, że bezpośrednią przyczyną uchybienia terminowi była izolacja i kwarantanna pełnomocnika skarżącej, która nastąpiła w związku z zakażenia wirusem SARS-CoV-2. To bowiem na skutek tej choroby pełnomocnik nie mógł złożyć skargi kasacyjnej w terminie, ani też ze względów bezpieczeństwa nie mógł skorzystać z pomocy osób trzecich w tym zakresie.
Mając zaś na uwadze sytuację epidemiologiczną aktualną w czasie upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, NSA uznał, że podnoszone przez pełnomocnika skarżącego okoliczności uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu. Tym samym sąd kasacyjny doszedł do przekonania, że niedochowanie terminu było w rozpatrywanym przypadku niezawinione.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest usprawiedliwione i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.