Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1011/18 [...] (dalej: skarżący lub wnioskodawca) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 5 kwietnia 2018 r. w przedmiocie zwrotu dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego.
W uzasadnieniu wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podyktowany jest jego trudną sytuacją majątkową. Skarżący jako osoba niepełnosprawna miał ograniczone możliwości zatrudnienia i zarobkowania. Z kolei osiągane dochody pozwalały wyłączenie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych oraz funkcjonowania w warunkach niepełnosprawności.
Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie załączył żadnej dokumentacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został wystarczająco uzasadniony z punktu widzenia wskazanych przesłanek ustawowych z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wnioskodawca nie przedstawił dokładnie i precyzyjne, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04).
Co więcej uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W złożonym wniosku nie wskazano, na czym miałoby polegać wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji względem podatniczki. Samo wskazanie na możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego w żaden sposób nie uzasadnia wymaganego przez art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Co więcej za uzasadnienie wniosku nie może służyć przedstawiona w nim teza, iż samo wniesienie skargi kasacyjnej (uzyskanie pozytywnego wyroku) powinno uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z treści, bowiem art. 61 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że wniesienie skargi (w przedmiotowej sprawie skargi kasacyjnej) nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Takie przedstawienie okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania w całości lub w części decyzji nie może zostać zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględnione.
Uzasadnienie wniosku sprowadza się do ogólnikowych twierdzeń o negatywnych skutkach dla kondycji finansowej Wnioskodawcy wykonania decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Należy zaznaczyć, że twierdzenia skarżącego powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi, szczególnie dotyczącymi sytuacji finansowej przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Powyższe z tego względu, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.
Na marginesie NSA stwierdza, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.). W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.