Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 października 2020r., sygn. akt I SA/Sz 639/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę [...] (dalej też: "strona", "skarżąca", "Spółka") na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Szczecinie (dalej też: WUP") zawarte w piśmie z [...] sierpnia 2020r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, WSA w Szczecinie wskazał, że Spółka w dniu [...] kwietnia 2020r., złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...]" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2014-2020 (RPO WZ) ogłoszonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w Szczecinie (działający w imieniu Instytucji Pośredniczącej RPO WZ 2014-202), w ramach konkursu nr [...]; oś priorytetowa [...] Edukacja; działanie [...] wsparcie szkół i placówek prowadzących kształcenie zawodowe oraz uczniów uczestniczących w kształceniu zawodowym i osób dorosłych uczestniczących w pozaszkolnych formach kształcenia zawodowego.
Pismem z [...] lipca 2020r., Wojewódzki Urząd Pracy w Szczecinie poinformował Spółkę o negatywnej ocenie wniosku z uwagi na nieuzyskanie przez projekt wymaganej liczby punktów w ramach oceny następujących kryteriów jakości: kryterium nr 4 - [...] (jeśli dotyczy) oraz kryterium nr 5 - [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, że rzetelnej i bezstronnej oceny spełniania kryteriów wyboru przez projekt dokonuje Komisja Oceny Projektów (KOP), zgodnie z regulaminem konkursu. W regulaminie konkursu kryterium które zostało ocenione negatywnie przez KOP t.j: [...] (jeśli dotyczy) zostało zdefiniowane jako doświadczenie w realizacji podobnych przedsięwzięć realizowanych w obszarze wsparcia projektu. W dodatkowych informacjach wskazano, że we wniosku o dofinansowanie należy wykazać doświadczenie projektodawcy i partnerów (jeśli występują) w realizacji podobnych przedsięwzięć w zakresie określonym w definicji kryterium. Opis powinien zawierać uzasadnienie dlaczego doświadczenie wnioskodawcy i/lub partnerów (o ile dotyczy) jest adekwatne do zakresu realizacji projektu, z uwzględnieniem dotychczasowej działalności wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy).
Natomiast kryterium: [...], w przypadku realizacji projektu w partnerstwie zostało zdefiniowane jako ocena potencjału organizacyjnego wnioskodawcy i partnera: w tym opis sposobu zarządzania projektem oraz realizacja wsparcia w oparciu o własne zasoby: potencjał kadrowy zaangażowany do obsługi projektu jak i realizacji przedsięwzięć merytorycznych, potencjał techniczny zaangażowany w realizację projektu. W dodatkowych informacjach wskazano, że ocenie podlegać będzie adekwatność sposobu zarządzania projektem do jego zakresu, zwłaszcza pod kątem jego sprawnej, efektywnej i terminowej realizacji. We wniosku należy opisać strukturę zarządzania projektem, ze szczególnym uwzględnieniem roli partnera (jeśli dotyczy). Przedmiotowy projekt został oceniony przez dwóch niezależnych oceniających wybieranych w drodze losowania przeprowadzonego przez Przewodniczącego KOP. W wyniku oceny kryteriów jakości KOP przyznała następujące punkty w ramach poszczególnych kryteriów: 1. odpowiedniość/adekwatność/trafność - Oceniający nr 1 przyznał 35 pkt, Oceniający nr 2 - 40 pkt, 2. skuteczność/efektywność - Oceniający nr 1 przyznał 30 pkt, Oceniający nr 2- 30 pkt, 3. doświadczenie wnioskodawcy i partnera- Oceniający nr 1 przyznał 5 pkt, Oceniający nr 2 - 4 pkt, 5. zaplecze realizacji projektu- Oceniający nr 1 przyznał 5 pkt, Oceniający nr 2 - 2 pkt. Uwzględniając powyższe organ wskazał, że projekt uzyskując 85,5 punktów nie uzyskał wymaganej liczby i tym samym, nie może być wybrany do dofinansowania, co skutkuje uzyskaniem negatywnej oceny w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2018r., poz. 1431 z późn. zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa").
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Spółka w dniu [...] lipca 2020r. złożyła protest, w którym zarzuciła błędną ocenę wniosku w zakresie kryterium 4 oraz 5.
Pismem z [...] sierpnia 2020r., nr [...] Wojewódzki Urząd Pracy w Szczecinie, nie uwzględnił protestu w zakresie kryterium nr 4, weryfikując pozytywnie ocenę w zakresie kryterium nr 5.
Organ wskazał, że zgodnie z definicją i opisem kryterium jakości - Doświadczenie wnioskodawcy i partnera (jeśli dotyczy) - adekwatność doświadczenia w odniesieniu do założeń projektu rozpatrywana jest w kontekście dotychczasowej działalności Wnioskodawcy i Partnerów projektu (jeśli dotyczy) w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie. Weryfikacja kryterium dokonywana jest w trzech obszarach, tj. w obszarze wsparcia projektu, na rzecz grupy docelowej, do której skierowany będzie projekt; na określonym terytorium; którego będzie dotyczyć realizacja projektu.
W ocenie organu, analiza treści wniosku w części [...] i [...] wskazuje na brak odpowiedniego, co do założeń projektu, doświadczenia Wnioskodawcy w realizacji projektów na rzecz grupy docelowej tożsamej z grupą docelową projektu oraz w obszarze realizacji projektu w odniesieniu do wszystkich zaplanowanych w projekcie form wsparcia. Realizacja projektów w ramach Działania [...] na terenie powiatu [...] potwierdza doświadczenie Wnioskodawcy dot. terytorium realizacji projektu. W opinii IP RPO WZ zawarta w części [...] (str.7-8) Informacja nt. projektu realizowanego w województwie mazowieckim o numerze [...], nie potwierdza doświadczenia Spółki w tym zakresie. Spółka we wniosku jak i proteście wskazuje na zbieżność grupy docelowej oraz obszaru realizacji projektu z założeniami ocenianego projektu. Organ zauważył, że w projekcie tym Spółka była jedynie wykonawcą szkoleń z zakresu kształcenia zawodowego na rzecz uczniów i nauczycieli.
Projekt ten nie był realizowany przez samą Spółkę, ani Spółka nie była partnerem w tym projekcie. Organ wskazał, iż doświadczenie w realizacji projektów z [...], wskazane zostało w kontekście projektu nr [...] realizowanego przez [...], w którym Powiat [...], podobnie jak i w tym projekcie pełnił jedynie rolę Partnera projektu. W opinii IP RPO WZ, zapisy wniosku o dofinansowanie wskazują, iż zarówno Spółka jak i Partner projektu nie posiadają doświadczenia, które w pełni odpowiadałoby wymogom kryterium. Natomiast pomimo wielu zastrzeżeń, w opinii IP RPO WZ, doświadczenie zarówno Spółki jak i Partnera w zakresie spełniającym uwarunkowania kryterium zostało odpowiednio ocenione i wyrażone w odpowiedniej liczbie przyznanych punktów. Zdaniem IP RPO WZ, argumentacja Spółki przedstawiona w proteście, nie pozwala na uznanie oceny KOP za niewłaściwą.
W zakresie oceny kryterium jakości, tj. [...], IP RPO WZ wskazała, że we wniosku należało opisać strukturę zarządzania projektem, ze szczególnym uwzględnieniem roli partnera (jeśli dotyczy). Projektodawca powinien wskazać metody i techniki zarządzania, jakie będą wykorzystywane w projekcie oraz opis sposobu podejmowania decyzji z uwzględnieniem partnera (jeśli dotyczy). IPRPO WZ wskazała, iż z treści analizy wniosku wynika, iż Spółka i Partner nie posiadają własnego potencjału kadrowego, który zamierzają wykorzystać w projekcie. Jednocześnie organ wskazał, że nie można zgodzić się ze Spółką w kwestii dotyczącej braku konieczności posiadania przez kadrę projektu doświadczenia w realizacji projektów z [...], co w przypadku tego projektu odnosi się do specjalisty ds. monitoringu, zgodnie z zapisami Instrukcji. W opinii IP RPO WZ potrzeba wspólnej realizacji projektu została oceniona przez Oceniającą I adekwatnie do stopnia zaangażowania Spółki/Partnera w realizację projektu.
Uwaga Oceniającego II w zakresie oceny zasadności partnerstwa: (...) Wnioskodawca nie podaje zasadności partnerstwa. Z opisu wynika, że partner jako organ prowadzący mógłby realizować projekt samodzielnie (...), nie może zostać uwzględniona. Organ wskazał, iż zgodnie z opisem znaczenia tego kryterium, ocena realizacji projektu w partnerstwie obejmuje swoim zakresem zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe zaangażowane przez strony partnerstwa w realizację projektu. Analiza wniosku w ww. zakresie wskazuje, że realizacja projektu bez udziału Partnera z uwagi na wniesione przez niego zasoby spełnia wymogi Partnerstwa określone w przywołanej powyżej ustawie.
W związku z tym, organ do oceny Oceniającego II w zakresie zasadności partnerstwa dodał 3 punkty oraz 1 punkt za potencjał kadrowy. Odnosząc się do zakwestionowanego przez Oceniającą I sposobu zarządzania projektem w opinii IP RPO WZ zawarty w części [...] (str.6) wniosku opis zarządzania projektem nie budzi zastrzeżeń, a zawarte tam Informacje odpowiadają wymogom Instrukcji. Z uwagi na powyższe, do oceny dokonanej przez Oceniającą I w zakresie zarządzania projektem, organ dodał 2 punkty oraz 1 punkt za potencjał techniczny. Następnie organ przedstawił w ujęciu tabelarycznym ocenę projektu po rozstrzygnięciu protestu. Organ wskazał, iż zmiana punktacji w ramach kryterium Zaplecze realizacji projektów, nie stanowi podstawy do skierowania wniosku o dofinansowanie do kolejnego etapu oceny. Projekt nadal nie spełnia bowiem minimum punktowego (przynajmniej 60% punktów możliwych do uzyskania) w ramach kryterium Doświadczenie wnioskodawcy i partnera (jeśli dotyczy).
Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalając skargę na powyższe rozstrzygnięcie wskazanym na wstępie wyrokiem z 28 października 2020r., stwierdził, że dokonana ocena projektu nie uchybia przytoczonym generalnym formułom postępowania, w zakresie dokonanej oceny. Zdaniem Sądu, całokształt okoliczności sprawy pozwala zatem na przyjęcie, że wniosek Spółki został oceniony bez naruszenia przepisów prawa. Argumentacja zawarta w karcie oceny nie jest dowolna, bowiem skrupulatnie odnosi się do przedłożonej dokumentacji projektowej. Ponadto jest ona wyczerpująca, przekonująca, spójna i logiczna, a przy tym uzasadniona zgodnie z ustalonymi w ramach konkursu kryteriami oceny oraz obiektywnymi regułami wiedzy. WSA zaznaczył, że przystępując do konkursu Spółka powinna znać jego zasady, które zostały opublikowane i były dostępne dla wszystkich potencjalnych wnioskodawców w jednakowy sposób. Ocena wniosku o dofinansowanie polega na analizie jego zapisów.
Jeśli wnioskodawca nie zawarł danych, które były istotne dla oceny danej kwestii, oceniający mają prawo uznać, iż informacje w tym zakresie nie zostały przedstawione w sposób wystarczający. Tym samym brak pełnej informacji, bądź też podanie jej w sposób niejednoznaczny niesie dla aplikującego ryzyko negatywnej oceny danego, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. WSA wskazał, że brak określonych informacji musi prowadzić do negatywnej oceny danego kryterium, ponieważ może oznaczać brak należytego przygotowania projektu. Strona nie może przerzucać odpowiedzialności za swoje działania (sporządzenie wniosku) na organ i następnie wskazywać na określone nieprawidłowości oceny. Skoro nie przedstawia informacji lub też przedstawia te informacje w sposób bardzo lakoniczny, to organ ocenia to kryterium jako niespełnione lub niedostatecznie spełnione. Rzeczą zatem wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości.
Podsumowując WSA stwierdził że przeprowadzony przez organ proces oceny projektu nie narusza prawa, w szczególności, wbrew twierdzeniom skargi, nie doszło do uchybienia normom zawartym w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej
W skardze kasacyjnej [...] zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie i zasądzenie kosztów postępowania. Złożono również oświadczenie, iż nie wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:
- I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy t.j.:
- 1. art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy wdrożeniowej poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku, objawiające się w lakonicznym stwierdzeniu, że ocena projektu dokonana przez instytucje oceniające jest wyczerpująca, spójna, przekonująca i logiczna, bez ustosunkowania się do przytoczonej przez Spółkę argumentacji, co utrudnia odniesienie się do przedmiotowego wyroku oraz uniemożliwia jego właściwą kontrolę instancyjną.
- 2. art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej wyrażające się w oddaleniu skargi i przyjęciu w ślad za organem oceniającym, że projekt został oceniony zgodnie z wymogami proceduralnymi, pomimo zaistnienia okoliczności wskazujących na naruszenie przez organ przy ocenie projektu zasady przejrzystości i rzetelności, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, jak również błędne przyjęcie, że sposób sformułowania skargi zmierza w ocenie Sądu I instancji do żądania dokonania ponownej weryfikacji merytorycznej projektu w ramach postępowania sądowoadministracyjnego, podczas gdy intencja taka w żaden sposób ze skargi nie wynika;
- II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, t.j.:
- 1. art. 37 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie w ślad za organem oceniającym, że nie doszło do naruszenia zasady przejrzystości i rzetelności przy dokonywaniu ponownej oceny projektu polegające na błędnym i bezzasadnym przyjęciu, że Spółka wraz z Partnerem Projektu nie spełnia kryterium jakości nr 4 "[...] (jeśli dotyczy)", podczas gdy Spółka w proteście skutecznie wykazała, że zarówno ona jak i partner projektu posiada wymagane doświadczenie, zatem przedmiotowe kryterium zostało spełnione. Nadto przedmiotowe projekty potwierdzające doświadczenie powyższych podmiotów spełniały kryteria dotyczące obszaru wsparcia projektu, grupy docelowej, do której skierowany ma być projekt oraz określonego terytorium, na terenie którego ma być realizowany projekt. Jednocześnie nie istniała potrzeba "doszukiwania się" tych informacji przez oceniających wniosek, z uwagi na to, że był on sformułowany w sposób jasny i klarowny, bez potrzeby czynienia dalszych domysłów.
Organ nie skorzystał z prawa wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z 29 marca 2021r., skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest zasadna.
Zgodnie z art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. - Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, określone w § 2 powołanego przepisu, co pozwoliło na rozpoznanie sprawy w zakresie wyznaczonym zarzutami skargi kasacyjnej i stosownie do art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. - przedstawienie w odniesieniu do tych zarzutów motywów rozstrzygnięcia.
Granice skargi kasacyjnej są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi, zgodnie z art. 174 p.p.s.a. może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Niniejsza skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że WSA rozpoznając sprawę uchybił przepisom postępowania, w postaci naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a, co trafnie zarzuciła skarżąca kasacyjnie Spółka.
Zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowiska pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Wskazać należy, że podstawę rozważań Sądu stanowi ustalony przez organ stan faktyczny, jaki wynika z akt sprawy administracyjnej i określony w danej sprawie stan prawny. Realizacji celów sądowej kontroli administracji publicznej nie służy również ograniczenie się do powielania stanowiska zajętego w sprawie przez organy administracyjne lub jego prostej akceptacji. Zwłaszcza zaś w sytuacji, gdy dowodząc swoich racji strona skarżąca wspiera je określonymi zarzutami, co zobowiązywać powinno Sąd do przeprowadzenia w uzasadnieniu wydawanego rozstrzygnięcia stosownej weryfikacji i analizy obejmującej istotne dla rozstrzygnięcia sprawy elementy jej stanu faktycznego i prawnego oraz ich wzajemnej relacji, a brak wskazanej analizy stanowi wadliwość polegającą na niedostatecznym wyjaśnieniu przez sąd administracyjny stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy, a więc uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na jej wynik (por. wyroki NSA: z 11 stycznia 2011r., I GSK 685/09; z 15 lutego 2011r., II FSK 1832/09; z 25 listopada 2010r., I GSK 1215/09; z 29 listopada 2017r., I GSK 2325/15; dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, pozostałe cytowane wyroki tamże).
Ponadto treść uzasadnienia powinna umożliwić zarówno stronom postępowania, jak i w razie kontroli instancyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, prześledzenie toku rozumowania sądu i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem o zgodności bądź niezgodności z prawem zaskarżonego aktu (por. wyroki NSA z: 13 grudnia 2012r., sygn. akt II OSK 1485/11 i 25 stycznia 2013r., sygn. akt II OSK 1751/11).
Wnoszący skargę kasacyjną zasadnie podniósł, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku stwierdza jedynie w lakoniczny sposób, że ocena projektu dokonana przez instytucje oceniające jest wyczerpująca, spójna, przekonująca i logiczna, jednakże bez ustosunkowania się do przytoczonej przez Spółkę argumentacji.
WSA bez odniesienia się do konkretnych zarzutów i okoliczności sprawy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził że: "skarga nie zasługuje na uwzględnienie" (str.13) ogólnie uznając, że "Dokonana ocena projektu nie uchybia przytoczonym generalnym formułom postępowania, w zakresie dokonanej oceny, w tym nie potwierdza zasadności zarzutów skargi w stopniu mającym wpływ na wynik końcowy oceny, co skutkuje oddaleniem skargi. Zdaniem Sądu, całokształt okoliczności sprawy pozwala zatem na przyjęcie, że wniosek Spółki został oceniony bez naruszenia przepisów prawa. Argumentacja zawarta w karcie oceny nie jest dowolna, bowiem skrupulatnie odnosi się do przedłożonej dokumentacji projektowej.
Ponadto jest ona wyczerpująca, przekonująca, spójna i logiczna, a przy tym uzasadniona zgodnie z ustalonymi w ramach konkursu kryteriami oceny oraz obiektywnymi regułami wiedzy"(str.14-15) podkreślając, że "to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku i dokumentacji aplikacyjnej" (str. 14 ostatni akapit - str.
15) z powołaniem na wyrok NSA z 9 sierpnia 2011r., sygn. akt II GSK 1500/11, CBOSA) oraz wyrok WSA w Kielcach z 8 marca 2018r., I SA/Ke 17/18). Dalej wskazano, że "odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 37 ust 1 oraz ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie zasady rzetelności i przejrzystości przy dokonywaniu ponownej oceny projektu, polegające na błędnym i bezzasadnym przyjęciu, że skarżąca wraz z Partnerem Projektu nie spełnia kryterium jakości nr 4 "[...] (jeśli dotyczy)" przejawiające się w braku doświadczenia Wnioskodawcy oraz Partnera Projektu "w realizacji projektów na rzecz grupy docelowej tożsamej z grupą docelową projektu oraz w obszarze realizacji projektu w odniesieniu do wszystkich zaplanowanych w projekcie form wsparcia", Sąd uznał go za bezzasadny" stwierdzajac, że "W istocie rzeczy jest to polemika z oceną dokonaną najpierw przez niezależnych ekspertów z KOP a następnie przez IP RPO WZ w ramach rozstrzygnięcia protestu. Zarzuty skargi sprowadzają się w istocie do oczekiwania, że Sąd dokona ponownej weryfikacji merytorycznej projektu a tego w ramach kontroli sądowoadministracyjnej robić Sądowi nie wolno. Podsumowując, przeprowadzony przez organ proces oceny projektu nie narusza prawa, w szczególności, wbrew twierdzeniom skargi, nie doszło do uchybienia normom zawartym w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej."
Konfrontując treść zarzutów skargi z uzasadnieniem zaskarżonego wyroku należy podzielić pogląd skarżącej kasacyjnie Spółki, że tak sformułowane motywy nie pozwalają na rzeczywistą i faktyczną kontrolę kasacyjną zaskarżonego wyroku.
Przyjęte przez WSA stanowisko wymaga powtórnej głębszej analizy, bowiem przede wszystkim WSA nie odniósł się w uzasadnieniu do istotnych dla wyniku sprawy konkretnych zarzutów skargi (w tym wymaganego doświadczenia zarówno Wnioskodawcy jak i Partnera Projektu i zarzutów nierzetelnej oceny tego kryterium), a w konsekwencji rzetelnej oceny kryterium 4 "[...] (jeśli dotyczy)".
Stwierdzenie podniesionych uchybień prowadzi do wniosku, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera treści pozwalającej na prześledzenie procesu myślowego przeprowadzonego przez Sąd I instancji i dokonanie kontroli instancyjnej. Sąd I instancji niedostatecznie rozpoznał sprawę, co wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, a tym samym zasadny jest zarzut skargi kasacyjnej co do naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. jest zarzutem najdalej idącym spośród tych, które zawiera skarga kasacyjna, a to oznacza, że ma on wpływ na ocenę pozostałych, stanowiąc przeszkodę w przypadku jego uwzględnienia na drodze do oceny pozostałych. Braki uzasadnienia co do zasady nie dają mianowicie podstaw do wyprzedzającej oceny kwestii materialnych i procesowych.
W konsekwencji takiego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostałe zarzuty kasacyjne są przedwczesne. Sąd II instancji może bowiem oceniać wyrok w tym zakresie tylko wtedy, gdy jest oczywiste, że spełnia on wymogi formalne w zakresie uzasadnienia.
Ponadto, co nie jest bez znaczenia z punktu widzenia oceny zasadności zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 p.p.s.a. należy zauważyć, że jakkolwiek brak odniesienia się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do niektórych zarzutów lub twierdzeń zawartych w skardze nie stanowi sam w sobie uchybienia skutkującego koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku, to jednak pominięcie zarzutów i argumentów istotnych oraz wykazanie w skardze kasacyjnej takiego właśnie ich charakteru, a mianowicie, że należycie je oceniając oraz prawidłowo identyfikując z ich punktu widzenia istotę spornego w sprawie zagadnienia Sąd ten mógłby inaczej orzec w sprawie, stanowi uzasadnioną podstawę do uchylenia wyroku Sądu I instancji (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 17 lutego 2011r., sygn. akt I OSK 1824/10; 28 lipca 2015r., sygn. akt II OSK 851/15; 21 listopada 2014r. sygn. akt II OSK 1084/13; 28 czerwca 2016r., sygn. akt II GSK 358/15; 5 kwietnia 2017r., sygn. akt II GSK 641/17).
Wobec powyższego w świetle całokształtu poczynionych rozważań - Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.
Dokonując ponownego rozpoznania sprawy WSA rozważy przywołaną argumentację odnosząc się w sposób wyczerpujący do okoliczności i zarzutów podnoszonych w skardze.
O kosztach postępowania kasacyjnego jak w punkcie 2 sentencji wyroku orzeczono stosownie do art. 203 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018r., poz. 265). Na zasądzone koszty ([...] zł) składały się: opłata za uzasadnienie wyroku ([...] zł), wpis od skargi kasacyjnej ([...] zł) oraz koszty zastępstwa radcy prawnego ([...] zł).Uwzględniono przy tym, że pełnomocnik, który sporządził skargę kasacyjną reprezentował stronę również w postępowaniu przed Sądem I instancji.