Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 272/09, wydanym w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] marca 2009r. nr [...] w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania cła antydumpingowego powstałego w związku z importem towaru, uchylono zaskarżoną decyzję.
Sąd pierwszej instancji ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
L. K., zwany dalej "skarżącym", w dniu 17 maja 2006 r. dokonał za pośrednictwem Agencji Celnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu towaru opisanego w pozycji 1 SAD jako "[...]", z zastosowaniem kodu TARIC 5407 10 00 00, obejmującego "tkaniny wykonane z przędzy o dużej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub z pozostałych poliamidów, lub poliestrów", ze stawką celną 8% erga omnes i podatkiem VAT według stawki 22%. Do zgłoszenia dołączono fakturę nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. wystawioną przez chińskiego eksportera - firmę [...], w której tkaniny poliestrowe 100% oznaczone zostały symbolami towarowymi: HN110, DG01, JF04-1142, KKO1.
Nadto do zgłoszenia celnego dołączono certyfikat pochodzenia FORM A z dnia 28 marca 2006 r., potwierdzający chińskie pochodzenie towaru z faktury z dnia [...] marca 2006 r., certyfikat producenta dotyczący tej faktury o wykonaniu tkanin z przędzy o wysokiej wytrzymałości, dokumenty transportowe dotyczące 226 opakowań towaru, pozwolenia Ministra Gospodarki na przywóz towaru.
Zgłoszenie celne przyjęto i zarejestrowano w dniu [...] maja 2006 r. pod pozycją OGL nr [...]. Po przyjęciu i zarejestrowaniu zgłoszenia celnego organ celny, nie dokonując rewizji celnej, tego samego dnia zwolnił towar do wnioskowanej procedury. Nie pobrano próbek sprowadzonego towaru.
Po uzyskaniu wyników badań wytrzymałościowych próbki towaru podobnego, zgłoszonego przez stronę do odprawy celnej w dniu [...] października 2006 r., opisanych w sprawozdaniu nr [...] z dnia [...] marca 2007 r., Naczelnik Urzędu Celnego w O. powziął wątpliwości, co do prawidłowości zadeklarowanej klasyfikacji taryfowej tkaniny poliestrowej. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. wszczęto postępowanie celne w zakresie ustalenia prawidłowej taryfikacji dotyczącej sprowadzonego towaru.
Skarżący pismem z dnia 24 maja 2007 r. poinformował organ, że sprowadzona tkanina jest tkaniną poliestrową barwioną, o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, a jej producentem jest firma [...]. Dołączyła zamówienia, w świetle którego zamówiono w firmie [...] tkaninę wysokiej wytrzymałości (wodoodporną) o minimalnym ciężarze jednostkowym 175 gramów, 203 cm i 143 cm szerokości, cenie jednostkowej 1,2 USD/mb oraz 8,85 USD/mb, z wyszczególnieniem wzorów oznaczonych symbolami: HN110, DG01, JH04-1142, KKO1 i wyszczególnieniem kolorów oznaczonych symbolami: W1 LBE7, LRO5, LZD4, GN9, GN10, NFH.
Po uzyskaniu powyższych informacji organ zobowiązał stronę do uzupełnienia materiału dowodowego o wyniki badań wytrzymałościowych dotyczące sprowadzonego towaru i wskazania, jakie jest przeznaczenie sprowadzonych tkanin. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
W toku postępowania organ pierwszej instancji włączył do akt sprawy sprawozdania z badań tkanin podobnych do objętych zgłoszeniem celnym z dnia 17 maja 2006 r., tj. wyprodukowanych w tym samym kraju i posiadających podobne cechy i taki sam skład materiałowy, pozwalających pełnić te same funkcje i być handlowo zamiennymi przy podobnej jakości i renomie producenta, wykonanych z przędzy o zwiększonej wytrzymałości, a mianowicie:
- • sprawozdanie Instytutu Włókiennictwa w Ł. nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. z badań wytrzymałościowych próbki tkaniny zgłoszonej według [...] z dnia [...] października 2006 r.,
- • sprawozdanie Instytutu Włókiennictwa w Ł. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. z badań wytrzymałościowych próbki tkaniny zgłoszonej według [...] z dnia [...] grudnia 2006 r.,
- • sprawozdanie Instytutu Włókiennictwa w Ł. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. z badań wytrzymałościowych próbki tkaniny zgłoszonej według [...] z dnia [...] grudnia 2006 r.
Ponadto do akt sprawy włączono pismo [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. sporządzone przez rzeczoznawcę z zakresu włókiennictwa mgr inż. E. P. z firmy [...] Rzeczoznawstwo i Laboratorium Badań Włókienniczych, w którym wskazano na brak możliwości przeprowadzenia badań wytrzymałościowych próbek tkanin objętych zgłoszeniami celnymi z dnia 4 grudnia 2006 r. i z dnia 28 grudnia 2006 r. ze względu na nieprawidłową wielkość pobranych próbek (sprzecznie z wymaganiami Normy PN-EN ISO 13934-1:2002) oraz opisano tkaniny pod względem wykonania i przeznaczenia, wskazując na obrusowe lub inne dekoracyjne ich przeznaczenie. Dodatkowo włączono do materiału dowodowego zamówienia towaru oraz notatki związane z przyjęciem magazynowym.
Skarżący zakwestionował związek niniejszej sprawy ze sprawozdaniami włączonymi do materiału dowodowego, albowiem sprawozdania te dotyczą próbek, które nie pochodzą z badanej dostawy. Ponadto, odwołując się do treści złożonego wcześniej pisma z dnia 6 czerwca 2007 r. w sprawie zasad przeprowadzania badań i zasad poboru próbek, wskazał na błędy popełnione w tym zakresie.
Decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w O. z dnia [...] sierpnia 2007 r. postanowiono retrospektywnie zaksięgować kwotę należnego ostatecznego cła antydumpingowego A 30 powstałego w związku z importem towaru z pozycji 1 zgłoszenia celnego OGL [...] z dnia [...] maja 2006 r. i powiadomić o zaksięgowanej kwocie w wysokości 8991,00 PLN cła antydumpingowego oraz zmienić dane w polach 5; 31; 33; 38; 41; 42; 46; 47 poz. 1 SAD OGL [...] z dnia [...] maja 2006 r. i dodać poz.
3. SAD. Według organu celnego skarżący dokonał błędnej klasyfikacji taryfowej towaru "tkanina poliestrowa 100%" w zgłoszeniu celnym z dnia 17 maja 2006 r. do kodu TARIC 5407100000. Zdaniem organu omawiana tkanina nie spełniała kryteriów wymaganych dla tkaniny z przędzy o dużej wytrzymałości na rozciąganie. Ponieważ w niniejszym postępowaniu nie pobrano próbek, dokonując taryfikacji, organ oparł się na wynikach badań pobranych próbek przy innych zgłoszeniach celnych, jako towarów zbliżonych. I tak, w przypadku sprawozdania Instytutu Włókiennictwa w Ł. nr [...] z dnia [...] marca 2007 r., zawierającego wyniki badań wytrzymałościowych tkaniny poliestrowej 100% zgłoszonej według [...] z dnia [...] października 2006 r. jak i sprawozdania nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. z badań wytrzymałościowych próbki tkaniny zgłoszonej według [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. w ocenie organu celnego przebadane tkaniny, podobnie jak tkaniny sprowadzone w niniejszej sprawie, są przeznaczone do pełnienia takich samych funkcji, tj. tkanin dekoracyjnych - obrusowych (pismo [...] z dnia [...] czerwca 2007 r.). Tkaniny zakupiono u tego samego chińskiego kontrahenta: [...]. Skarżący zamówił u kontrahenta tkaniny o tej samej szerokości, tej samej gramaturze, o tym samym kodowaniu deseni i kolorów, wodoodporne, o zbliżonej wartości jednostkowej. Producentem tkanin była ta sama firma [...]. Zgodnie z certyfikatami tego producenta, tkanina została wykonana z włókien poliestrowych o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie (według oświadczeń producenta).
Mając na względzie powyższe podobieństwa i uzyskane wyniki badań opisane w wymienionych sprawozdaniach, przede wszystkim podobieństwo towarów i parametry wytrzymałości przędzy, w ocenie organu reguły klasyfikacji taryfowej ORINS nie pozwalają na zaklasyfikowanie omawianej tkaniny do pozycji TARIC 5407100000. Pozycja TARIC 5407100000 zarezerwowana jest dla tkanin z przędzy o dużej wytrzymałości na rozciąganie. Stosownie do uwagi 6 do sekcji XI Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) normy wytrzymałości na rozciąganie wynoszą dla przędzy pojedynczej z poliestrów 60 cN/tex, dla przędzy wieloskładowej (złożonej) lub kablowanej z poliestrów: 53 cN/tex. W dostawach tkanin poliestrowych 100% importowanych przez stronę, które po pobraniu próbek zostały przebadane, a ich wyniki w postaci sporządzonych sprawozdań włączono do materiału dowodowego, wytrzymałość przędzy w żadnym przypadku nie przekraczała 40 cN/tex.
Korzystając z dokumentu przyjęcia dostawy z dnia 17 maja 2006 r. zdaniem organu pierwszej instancji dostawa zawierała tkaninę barwioną oraz tkaninę bieloną. Zgodnie z 6 regułą ORINS i z uwagami do podpozycji sekcji XI tj. uwagą l(f) i uwagą 1 (g) zaklasyfikowano wspomniany towar do podpozycji: pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, a następnie do 540761, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, nieteksturowanych i po uwzględnieniu definicji tkanin bielonych i barwionych zgodnie z uwagą l(f) i 1 (g) do dwóch podpozycji TARIC: 5407611010 tkaniny bielone oraz 5407613000 tkaniny barwione.
Z uwagi na obciążenie ostatecznym cłem antydumpingowym importu z Chin towarów z tak ustaloną klasyfikacją taryfową Naczelnik Urzędu Celnego w O. zarejestrował retrospektywnie cło antydumpingowe w kwocie 8991,00 PLN, wzywając równocześnie do uregulowania należności wraz z odsetkami. Dokonał ponadto podziału towaru z poz. 1 SAD, pozostawiając w tej pozycji tkaniny bielone, które zaklasyfikował do TARIC 5407611010 i dodał do zgłoszenia dodatkową pozycję 3 SAD, w której umieścił tkaniny barwione, które zaklasyfikował do TARIC 5407613000.
Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, w którym zarzucił posłużenie się przez organ celny pierwszej instancji opinią biegłego wydaną w innej sprawie na podstawie niepełnego materiału badawczego wymaganego przez zastosowaną do badań normę PN-88/P-04625, co skutkowało wadliwymi ustaleniami faktycznymi i błędnym zastosowaniem przepisów prawa materialnego powołanego jako podstawa prawna rozstrzygnięcia, prowadzącym do bezpodstawnego nałożenia cła. Jak zarzucił, o czym była już mowa, organ przeprowadzając rewizję celną nie pobrał próbek towaru. Tym samym, jak wywodził skarżący, organ zgodził się z treścią zgłoszenia. Jeżeli natomiast powziął później wątpliwości, to przy braku możliwości okazania towaru, powinien oprzeć swoje ustalenia na dokumentach i danych handlowych dotyczących sprowadzonego towaru.
W ramach postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Celnej w O. uzupełnił materiał dowodowy o dodatkowe wyjaśnienia z dnia [...] października 2007 r. rzeczoznawcy E. P., wypowiadającej się o zakresie stosowania normy PN-EN ISO 13934-1:2002 i wymaganym dla tej normy materiale badawczym oraz o takie same dodatkowe wyjaśnienia z dnia [...] listopada 2007 r. Laboratorium w Ł., stosującego do badań normę PN-88/P-04625. Zdaniem Dyrektora, w świetle tych wyjaśnień, pierwsza ze wskazanych norm jest stosowana dla oceny wytrzymałości tkaniny, a nie przędzy, jak tego wymaga uwaga 6 do działu XI WTC, definiująca pojęcie przędzy o dużej wytrzymałości na rozciąganie zarezerwowane dla kodu TARIC 5407 10 00 00. Ponadto, jak ustalił organ, wspomniane laboratorium podtrzymało stanowisko, iż wytrzymałość nitek wyprutych z próbek tkaniny (sprawozdania z badań [...] i [...]) była niższa niż 60 cN/tex, dlatego przędza nie mogła być uznana za przędzę o dużej wytrzymałości na rozciąganie.
Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej w O. włączył do akt sprawy pismo Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] września 2008 r. oraz z dnia [...] lutego 2009 r. wraz z aktami postępowań prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Celnego w G.. W świetle tych materiałów skarżący dokonywał zgłoszenia w dniu 9 stycznia 2007 r. i w dniu 12 lutego 2007 r. podobnego towaru w postaci tkaniny 100% poliestru dostarczanej przez tego samego eksportera z Chin [...]i wyprodukowanej przez tego samego producenta [...]. Tkaniny te oznaczone były tymi samymi kodami i zbliżona była ich wartość jednostkowa. Także w tych przypadkach skarżący deklarował sprowadzone towary, jako tkaniny wykonane z przędzy o wysokiej wytrzymałości, a zatem do kodu TARIC 5407100000. Natomiast w świetle badań wytrzymałość przędzy w tamtych przypadkach wynosiła odpowiednio: 47,20 cN/Tex, i 33,9 cN/Tex.
Wspomnianą na wstępie decyzją Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] marca 2009 r. utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
Podstawę prawną decyzji stanowiły: art. 233 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 i art. 51 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 1, art. 20 ust. 1, art. 67, art. 78, art. 201 ust. 1 lit. a) i ust. 2, art. 214 ust. 1 rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r., ze zm.), zwany " WKC", art. 1, art. 2 rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 7 września 1987 r., zwany "WTC" i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającego załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 (Dz.U.WE L nr 286 z dnia 28 października 2005 r.), art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. WE L nr 240 poz. 1 z 2005 r.).
Jak wskazano w postępowaniu celnym nie obowiązuje formalna teoria dowodowa, według której daną okoliczność można udowodnić wyłącznie za pomocą takiego, a nie innego środka dowodowego. Niemniej jednak rządząca postępowaniem celnym zasada oficjalności (art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1 i 181 Ordynacji podatkowej) wymaga, by w toku postępowania organy celne podejmowały wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia i załatwienia sprawy, w tym dopuszczały dowód służący ustaleniu prawdy obiektywnej.
Organ wskazał na przesłanki podobieństwa towarów wynikające z definicji sformułowanej w art. 142 ust. 1 pkt d Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. wprowadzającego przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Stosownie do tego przepisu "towary podobne" to towary wyprodukowane w tym samym kraju, które nie będąc podobnymi pod każdym względem, posiadają podobne cechy i podobny skład materiałowy, co pozwala im pełnić te same funkcje i być towarami handlowo zamiennymi; jakość towarów, ich renoma i posiadanie znaku handlowego zaliczają się do czynników, które należy uwzględniać przy ustalaniu, czy towary są podobne.
Dodatkowo dla potrzeb taryfikacji podobieństwo towaru musi polegać na wystąpieniu cech stanowiących kryterium klasyfikacyjne. W przedmiotowej sprawie takim kryterium jest wytrzymałość przędzy, z której wykonano tkaninę.
Organ odwoławczy dokonał analizy porównawczej dokumentacji zgłoszenia celnego objętego niniejszym postępowaniem i dokumentacji włączonej do materiału dowodowego, a dotyczącej zgłoszeń celnych dokonanych w Urzędzie Celnym w O. i w G. Wszystkie wymienione zgłoszenia charakteryzują się tym, że objęte nimi towary zostały wyprodukowane przez tę samą chińską firmę [...], zamówienie skarżącego dotyczyło tkanin o podobnych parametrach (wysoka wytrzymałości, wodoodporność, gramatura, szerokości, cena jednostkowa) i skierowane było do tego samego kontrahenta [...].
Ponadto, wszystkie tkaniny mają ten sam skład materiałowy - 100% poliestru. Zgodnie z oświadczeniem producenta tkaniny wykonane były z przędzy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, posiadały takie same kody handlowe i takie samo dekoracyjne przeznaczenie, np. obrusowe. Podobieństwo tkanin dodatkowo potwierdził funkcjonariusz celny dokonujący rewizji. Natomiast wytrzymałość tkanin, utrzymująca się na poziomie od 29,6 cN/Tex do 42,20 cN/Tex, w żadnym przypadku nie przekroczyła 50cN/Tex. Zatem, parametry te nie są wystarczające do wypełnia uwagi 6 do sekcji XI (WTC) definiującej przędzę o wysokiej wytrzymałości, dla której wytrzymałość pojedynczych włókien musi być większa niż 60cN/Tex.
W procesie taryfikacji, zdaniem organu odwoławczego, posłużono się ORINS - Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartymi w części I sekcji 1 A załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/07 zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z 11 września 2003 r. (Dz. U. WE L nr 281 z 30 października 2003 r.). Klasyfikacja towaru do pozycji 5407 okazała się niesporna. Klasyfikacja do podpozycji podlegała regule 6 ORINS i za jej pomocą przypisano towar do "pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej z włókien poliestrowych". Klasyfikacja na dalszym poziomie, z uwagi, że włókna nie są teksturowane, to podpozycje 5407 61, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, nieteksturowanych. Klasyfikacja na poziomie trzech kresek uzależniana jest od zaliczenia tkaniny do tkanin barwionych lub bielonych i niebielonych. Pojęcia te definiują uwagi l(f) i 1 (g) do podpozycji uwag do sekcji XI (WTC).
Dokument przyjęcia do magazynu sporządzony dla niniejszej dostawy pozwalał na ustalenie ilości tkanin barwionych (3435,00 mb) i bielonych (1972,80 mb). Dlatego konieczne było rozdzielenie dostawy przedmiotowego towaru na dwie pozycje zgłoszenia i zaklasyfikowanie do podpozycji TARIC: odpowiednio 5407 61 10 bielone i 5407 61 30 barwione. Ostatecznie prawidłowa klasyfikacja to 5407 6110 10 dla tkaniny bielonej i 5407 61 30 00 dla tkaniny barwionej.
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r., jak wskazał organ, zmieniono załącznik nr 1 do powyższego Rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87, który zaczął obowiązywać od 1 stycznia 2005 r. i obowiązywał w dniu dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego. Ustalonemu powyżej kodowi TARIC w dniu dokonania zgłoszenia celnego, tj. w dniu 17 maja 2006 r. odpowiadała stawka cła (erga omnes) 8%. Przyjmując zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym wartość jednostkową oraz obowiązujący w dniu zgłoszenia kurs dolara wyliczono, że wartości celne i wynikające z nich kwoty długu celnego dla poszczególnych tkanin wynoszą:
- - tkanina bielona cło 469,00 PLN.
- - tkanina barwiona cło 811,00 PLN.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005, nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. WE L nr 240 poz.1 z 2005 r.), nałożono ostateczne cło antydumpingowe na przywóz tkanin między innymi o kodach CN 5407 6110 (TARIC 5407 61 10 10); 5407 61 30 pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W myśl art. 1 ust. 2 rozporządzenia, na tkaniny inne niż wyprodukowane przez firmy wymienione w rozporządzeniu, nałożono cło antydumpingowe według stawki 56,2 %, oznaczając je kodem dodatkowym A999. Firma [...], która wyprodukowała sprowadzony przez stronę towar, nie została wymieniona w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1487/2005. W związku z powyższym ostateczne cło antydumpingowe dla tkaniny bielonej wynosi 3294,00 PLN, a dla tkaniny barwionej 5697,00 PLN.
Od powyższej decyzji skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. który, jak to wskazano na wstępie, skargę tę oddalił.
W piśmie procesowym z dnia 9 lutego 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w O. wniósł o uzupełnienie dowodów z dokumentów wymienionych w tym piśmie. Powołał się na pismo Instytutu Włókiennictwa z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], zgodnie z którym wymiary próbek przebadanych w Instytucie Włókiennictwa w Ł. były wystarczające do przeprowadzenia pomiarów wyznaczających masę liniową nitek i siłę zrywającą nitek. Ponadto, jak stwierdzono, niemożliwe jest uzyskanie wytrzymałości właściwej nitek wyprutych z tkaniny na poziomie 60 cN/tex oraz niemożliwe jest, aby zwiększenie ilości przebadanych próbek przyczyniło się do uzyskania takiego wyniku.
Na rozprawie Sąd pierwszej instancji dopuścił dowód z dokumentów przedłożonych przez pełnomocnika skarżącego w postaci poświadczonej kserokopii tłumaczenia z języka angielskiego zamówienia złożonego przez skarżącego do kontrahenta z Chin oraz oryginał certyfikatu producenta wraz z poświadczonym tłumaczeniem. Sąd dopuścił również dowód z dokumentów przedłożonych przez Dyrektora Izby Celnej.
Zdaniem Sądu kluczową kwestią jest ustalenie kodu CN, do jakiego powinien być zaliczony importowany towar, gdyż rzutuje to na ocenę zasadności zaliczenia przez organy celne importowanych tkanin do kategorii towarów, których import wiąże się z cłem antydumpingowym.
Sąd pierwszej instancji powołał przepis art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U.WE L Nr 240 poz. 1 z 2005 r.) na przywóz tkanin z przędzy z włókien syntetycznych z zawartością co najmniej 85% wagowo włókna poliestrowego teksturowanego lub nieteksturowanego według wagi, barwionego (włączając tkaniny bielone) lub z nadrukiem o kodzie CN, między innymi 5407611010 (przyjętym przez organy celne). Rozporządzenie to nakładało cło antydumpingowe z zastosowaniem stawki 56,2% i dodatkowego kodu A999 (art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia). Z uwag, że firma [...] nie została wymieniona we wskazanym rozporządzeniu, cło obliczono przy zastosowaniu powyższej stawki.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji zaniechanie pobrania próbek, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie pozbawia organów możliwości wykazania prawidłowej taryfikacji towaru w oparciu o inne zgromadzone w sprawie dowody. Jednak, decydując się na zaniechanie pobrania próbek z partii towaru objętej zgłoszeniem, a w konsekwencji nie poddaniu towaru stosownym badaniom, od których zależało zakwalifikowanie do odpowiedniej taryfy celnej, organ celny winien w sposób jednoznaczny wykazać, iż towar objęty zgłoszeniem celnym charakteryzuje się parametrami, które w świetle zapisów zawartych w wyjaśnieniach stanowią czynnik wykluczający możliwość dokonania taryfikacji spornego towaru do kodu TARIC 5407 10 00 00, obejmującego "tkaniny wykonane z przędzy o dużej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub z pozostałych poliamidów, lub poliestrów".
W ocenie Sądu wyniki próbek z innych dostaw, na które powołują się organy celne, nie mogą być uznane za w pełni miarodajne dla dokonania klasyfikacji towaru objętym spornym zgłoszeniem celnym. Nie wykazano ponad wszelką wątpliwość, czy nawet niewielkie różnice w parametrach poszczególnych dostaw mogą spowodować zaliczenie towaru do innej pozycji taryfy celnej, tzn. czy powyższe różnice (np. w kodach handlowych tkanin, a takie różnice niewątpliwie miały miejsce) mogły wpłynąć na to, że towar uzyska, bądź nie uzyska wymaganej wytrzymałości powyżej 60cN/tex. W szczególności nie wyjaśniono, czy różnica czasowa pomiędzy przedmiotową dostawą z dnia 17 maja 2006 r., a dostawami, które organ uznał za "podobne" z dnia 10 października 2006 r., z dnia 4 grudnia 2006 r., z dnia 9 stycznia 2007 r. i z 12 lutego 2007 r., mogły mieć znaczenie, nawet w sytuacji, gdy wystąpił ten sam producent tkaniny. Nie jest bowiem znany cykl produkcyjny materiału.
Organy nie wyjaśniły, czy nie mógł on się zmienić w czasie. Wątpliwości też budzi rozpiętość przyjętych przez organy parametrów wytrzymałości przędzy od 29,6 cN/Tex do 42,20cN/Tex. Wprawdzie w żadnym badaniu nie przekroczono parametru 60cN/Tex, to jednak organy, w ocenie Sądu, nie wykazały, iż taką wytrzymałością nie mogła się charakteryzować tkanina objęta spornym zgłoszeniem.
Argumentacja organu, prezentowana przede wszystkim na etapie postępowania sądowego, iż w przypadku innych dostaw skarżący nie odwoływał się od decyzji, uznając rozstrzygnięcia organów celnych za prawidłowe, nie może odnieść zamierzonego skutku w niniejszym postępowaniu, albowiem pomiędzy tymi dostawami istnieje zasadnicza różnica. Mianowicie w powoływanych decyzjach niewątpliwie głównym dowodem w sprawie była pobrana próbka materiału, czego nie uczyniono w odniesieniu do towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia 17 maja 2006 r.
W ocenie Sądu pierwszej instancji w sprawie brak jest też części dokumentów, na które powołują się organy, wskazując na podobieństwo towarów z innych dostaw. Brak jest dokumentacji dotyczącej zgłoszenia celnego z dnia 4 grudnia 2006 r. i z dnia 10 października 2007 r. Część dowodów przedłożono dopiero w postępowaniu przed Sądem. Ponadto, jak wskazał Sąd pierwszej instancji, znaczna część dokumentów znajdująca się w aktach administracyjnych sporządzona była w języku angielskim.
Uchylając zaskarżoną decyzję Sąd pierwszej instancji zalecił urzędowe przetłumaczenie obcojęzycznych dokumentów stanowiących kluczowe dowody w sprawie i umożliwienie stronie zapoznanie się z nimi w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi w zakresie włączonych do materiału dowodowego sprawozdań zaaprobowano stanowisko organów celnych o zasadności zastosowania do badań normy PN-88/P-04625 o nazwie: "Tkaniny - Wyznaczanie masy liniowej, skrętu i siły zrywającej nitek wyprutych z tkaniny" (stosowało ją Laboratorium Instytutu Włókiennictwa w Ł.), przy równoczesnym wykluczeniu normy wskazywanej przez E. P., jako odnoszącej się do wytrzymałości tkaniny, a nie przędzy. Norma ta mogła znaleźć zastosowanie, gdyż stopień wytrzymałości przędzy miał rozstrzygające znaczenie w sprawie ze względu na treść uwagi 6 do sekcji XI WTC. Jak bowiem stanowi reguła 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią pozycji i uwag, zgodnie z regułami 2-6 ORINS. Dlatego norma PN-EN ISO 13934-1:2002 zastosowana przez E. P., jako odnosząca się do tkanin, została prawidłowo wykluczona.
W związku z włączeniem do sprawy dowodów w postaci wyników badań próbek materiałów pobranych w trakcie innych odpraw celnych Sąd nie podzielił zarzutów skarżącego dotyczących zaniechania przez organy wyjaśnienia kwestii wątpliwości związanych z wiarygodnością badań wykonanych na niepełnym materiale badawczym i pominięcia przy dokonanej ocenie tych dowodów zarzutu zbadania próbek w sposób sprzeczny z normą PN-88/P-04625.
W ocenie Sądu pierwszej instancji w świetle dopuszczonych na rozprawie w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a, dowodów, a w szczególności pisma Instytutu Włókiennictwa w Ł. z dnia [...] lutego 2010 r., zastosowane w przypadku badanych próbek odstępstwo w zakresie normy PN-88/P-04625 nie posiada istotnego wpływu na wartość wyniku badania masy liniowej i siły zrywającej nitek wyprutych z tkaniny. Wartość wytrzymałości właściwej nitek, przy zachowaniu wymogów zasad pobierania próbek z powyższą normą, nie osiągnie w ocenie Instytutu poziomu 60cN/tex.
Skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądu Administracyjnemu w O. Skarga kasacyjna zarzuca naruszenie art. 106 § 3 i § 5 p.p.s.a. oraz przepisu art. 233 § 1 k.p.c. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy poprzez dokonanie przez Sąd pierwszej instancji w sposób dowolny, to jest z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, oceny dokumentów w postaci trzech pism Instytutu Włókiennictwa w Ł., to jest pism nr [...] z [...] listopada 2009 r., nr [...] z [...] stycznia 2010 r. i nr [...] z [...] lutego 2010 r. dopuszczonych jako dowody uzupełniające na rozprawie i w efekcie naruszenia tych przepisów poprzez ustalenie w zaskarżonym wyroku w sposób błędny i sprzeczny z rzeczywistym stanem rzeczy:
- • że pisma z [...] listopada 2009 r., [...] stycznia 2010 r. i [...] lutego 2010 r. wyjaśniają wszelkie wątpliwości związane z wykonaniem przez Instytut Włókiennictwa w Ł. badań próbek tkanin opisanych sprawozdaniach z badań nr [...] z [...] marca 2007 r., nr [...] z 1 [...] lipca 2007 r. i nr [...] z.[...] lipca 2007 r. w sposób niezgodny z polską normą [...],
- • że pisma z [...] listopada 2009 r., [...] stycznia 2010 r. i [...] lutego 2010 r. stanowią wiarygodny dowód na fakt, że przeprowadzenie przez Instytut Włókiennictwa w Ł. badań objętych sprawozdaniami nr [...] z [...] marca 2010 r., nr [...] z [...] lipca 2007 r. i nr [...] z [...] lipca 2007 r. w sposób niezgodny z polską normą PN-88/P-04625 nie posiadało istotnego wpływu na wyniki tych badań w zakresie masy liniowej i siły zrywającej nitek wyprutych z tkaniny i że nawet przy zachowaniu w toku badań wymogów normy dotyczących zasad pobierania próbek nie udałoby się osiągnąć wyniku 60cN/tex, wymaganego dla tkanin o wysokiej wytrzymałości oraz
- • że treść pism z [...] listopada 2009 r., [...] stycznia 2010 r. i [...] lutego 2010 r. oraz wyniki badań próbek tkanin objętych sprawozdaniami nr [...] z [...] marca 2007 r., nr [...] z [...] lipca 2007 r. i nr [...] z [...] lipca 2007 r. potwierdzają bezsprzecznie, a więc w sposób wiarygodny, że tkaniny, których dotyczyły te badania, nie spełniały wymogów wytrzymałościowych określonych w uwadze 6 do Sekcji XI Wspólnej Taryfy Celnej.
Naruszenie wskazanych przepisów miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, albowiem wskutek błędnej i dowolnej oceny powyższych pism w zaskarżonym wyroku Sąd pierwszej Instancji przesądził zgodnie z art. 153 p.p.s.a., że w toku dalszego postępowania organy celne, w razie uzupełnienia postępowania wyjaśniającego o dowody potwierdzające podobieństwo spornej tkaniny objętej zgłoszeniem celnym nr [...] z [...] maja 2006 r. do tkanin objętych sprawozdaniami [...], będą mogły oprzeć swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie na wynikach badań zawartych w tych sprawozdaniach i na wyjaśnieniach Instytutu Włókiennictwa zawartych w pismach z [...] listopada 2009 r., [...] stycznia 2010 r. i [...] lutego 2010 r. i w oparciu o nie przyjąć, że sporna tkanina również nie spełnia wymogów wytrzymałościowych, jakim powinny odpowiadać tkaniny o wysokiej wytrzymałości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie niniejszych rozważań podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., którego naruszenie zarzuca skarga kasacyjna, Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji posiada bowiem uprawnienie do przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentu i mógł skorzystać z tego uprawnienia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, dokonanie przez Sąd pierwszej instancji ustaleń z dokumentów dopuszczonych w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a., nawet błędnych, nie może samo przez się świadczyć o naruszeniu przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. gdyż, jak to już wskazano, Sąd pierwszej instancji zawsze może dopuścić uzupełniający dowód z dokumentu, co w niniejszej sprawie miało miejsce.
Natomiast zwalczenie przez stronę w skardze kasacyjnej błędnych, jej zdaniem, wniosków wyciągniętych przez Sąd pierwszej instancji z dokumentów dopuszczonych w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a., powinno nastąpić nie przez podniesienie zarzutu naruszenia tego przepisu, lecz przez wskazanie innych adekwatnych przepisów postępowania. Przykładowo tylko, i to nie przesądzając wyniku postępowania, bardziej trafne mogło by być w niniejszej sprawie podniesienie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 113 § 1 p.p.s.a., w myśl którego Przewodniczący zamyka rozprawę, gdy sąd uzna sprawę za dostatecznie wyjaśnioną, czy też ewentualnie podniesienie zarzutu naruszenia przepisu art. 141 p.p.s.a., określającego wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku. Jednakże, poza przepisami art. 106 p.p.s.a., skarga kasacyjna nie zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenia innych przepisów postępowania.
Nietrafny jest także podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 106 § 5 p.p.s.a., w myśl którego do postępowania dowodowego, o którym mowa w § 3, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Skarga kasacyjna nie wskazała bowiem jakie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego naruszono w zaskarżonym wyroku w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.).
W tym stanie sprawy skarga kasacyjna, jako nie oparta na usprawiedliwionej podstawie, podlega oddaleniu (art. 184 p.p.s.a.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na zasadzie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.