Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 2423/07, oddalił skargę A. D. – P.H.U.P. I. – E. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zastosowanie procedury celnej.
Sąd orzekał w następującym stanie sprawy.
A. D., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.H.U.P. I.-E. A. D. (w uzasadnieniu Sądu pierwszej instancji błędnie podana jako PUP I.-E. A. D.) w dniu [...] czerwca 2005 r. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towar w postaci samolotu C. [...], nr seryjny [...]. Powyższe zgłoszenie zostało zarejestrowane pod nr [...]. Do określenia kwoty długu celnego zastosowano stawkę celną w wysokości 0%.
Naczelnik Urzędu Celnego III Port Lotniczy w W., postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia należności wynikających z długu celnego powstałego w wyniku zastosowania niewynikających z przepisów celnych preferencji w postaci taryfowego zawieszenia cła, do przywozu samolotu C. [...], nr seryjny [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie zastosowano zawieszenie cła, związane z przedstawieniem świadectwa zdolności do lotu. Zawieszenie to może dotyczyć elementów, części składowych i innych towarów przeznaczonych do zamontowania lub wykorzystania w cywilnych statkach powietrznych, dla których zostało wystawione przez upoważnioną instytucję świadectwo zdolności do lotu. Nie znajduje ono natomiast zastosowania do kompletnych statków powietrznych.
W dniu [...] marca 2007 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia podania oraz o udzielenie zezwolenia na ostateczne przeznaczenie towaru.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] ten sam organ orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na zastosowanie procedury dopuszczenia do wolnego obrotu z ostatecznym przeznaczeniem dla samolotu będącego przedmiotem zgłoszenia celnego w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że jeżeli pozwolenie miałoby uprawniać do zastosowania zerowej stawki celnej, to wniosek o jego wydanie winien być złożony albo przed dokonaniem zgłoszenia celnego albo w tym dniu, wraz ze zgłoszeniem celnym. Organ l instancji stwierdził również, że mimo, iż nie wnosiła o to Strona, rozważył możliwość wydania pozwolenia z mocą wsteczną, jednak uznał, że w niniejszej sprawie nie było to dopuszczalne.
Orzekając na skutek odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu celnego I instancji. W uzasadnieniu stwierdził, że już w chwili obejmowania towarów procedurą strona powinna posiadać pozwolenie na objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem, aby móc korzystać z uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów. W związku z tym wniosek o udzielenie takiego pozwolenia powinien zostać złożony odpowiednio wcześniej, tak aby organ celny mógł wydać pozwolenie przed dokonaniem zgłoszenia celnego. W sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia strona nie wystąpiła zaś do organu z takim wnioskiem, jak również nie skorzystała z możliwości, aby zgłoszenie celne stanowiło wniosek o udzielenie pozwolenia.
Odnosząc się do możliwości wydania pozwolenia na objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem z mocą wsteczną, stosownie do art. 294 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993 r., s. 1), organ odwoławczy wskazał, że strona nie skorzystała z tej możliwości, a nadto, że przepisy prawa celnego nie przewidują możliwości wydania takiego pozwolenia dla towaru, który został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu ponad dwa lata przed złożeniem wniosku, gdyż maksymalny termin pozwolenia z mocą wsteczną może objąć okres jednego roku od dnia objęcia towaru wskazaną procedurą.
Oddalając skargę A. D. – P.H.U.P. I. – E. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i zawiera prawidłowe i wyczerpujące przedstawienie stanu prawnego. Wskazał, że w zarzutach skargi nie była kwestionowana okoliczność, iż sprowadzony samolot C. [...] był kompletnym statkiem powietrznym, do którego nie ma zastosowania taryfowe zawieszenie cła, przewidziane dla elementów, części składowych i innych towarów przeznaczonych do zamontowania lub wykorzystania w statkach powietrznych, dla których zostało wystawione świadectwo zdolności do lotu przez upoważnioną instytucję. Zarzuty skargi dotyczyły wyłącznie błędów postępowania, przy czym strona nie wskazała, jaki mogły one mieć wpływ na wynik postępowania.
Sąd pierwszej instancji uznał, że zarzucenie organom celnym przewlekłości postępowania wynikało z niezrozumienia przez skarżącego instytucji zgłoszenia celnego. Postępowanie w sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia nie toczy się bowiem od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. od dnia [...] czerwca 2005 r., lecz zostało wszczęte postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r.
WSA w W., odnosząc się do zarzutów naruszenia wymienionych w skardze przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), dalej: Kodeks celny, wskazał, że wyżej przytoczony akt w dniu dokonywania zgłoszenia celnego już nie obowiązywał, gdyż został uchylony ustawą z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623 ze zm.). Z kolei powołując się na Kodeks celny, skarżący podał publikator ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), jednak przytoczone w skardze przepisy nie dotyczą w żaden sposób stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy.
W skardze kasacyjnej A. D. – P.H.U.P. I. – E. zaskarżył w całości powyższy wyrok, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi kasator zarzucił naruszenie:
- 1. przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że organy celne nie dopuściły się przy wydawaniu decyzji naruszenia przepisów postępowania, co skutkowało oddaleniem skargi w związku z przyjęciem przez Sąd, że organy celne prawidłowo wydały skarżoną decyzję, po przeprowadzeniu wyczerpującego postępowania dowodowego,
- 2. przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a. przez zastosowanie przez Sąd pełnej dowolności w sposobie rozstrzygnięcia sprawy, czym Sąd naruszył zasadę prawdy obiektywnej nieprawidłowo uzasadniając swoje orzeczenie przesłankami dotyczącymi postępowania merytorycznego, podczas gdy przedmiotem skargi była odmowa rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia, a nie kwestia dotycząca samolotu w sensie stricte,
- 3. przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a. w związku z art. 233 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), dalej: k.p.c., przez dokonanie błędnej oceny materiału dowodowego, polegającej na przyjęciu, że organy celne prawidłowo orzekły o odmowie udzielenia zezwolenia na zastosowanie procedury celnej dopuszczenia do wolnego obrotu z ostatecznym przeznaczeniem dla samolotu cywilnego C. [...],
- 4. przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, w szczególności naruszenie art. 20 ust. 4 oraz art. 21 ust. 1 i 2 w związku z art. 82 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z dnia 11.10.1993 r. ze zm.), dalej: WKC, bowiem Sąd nieprawidłowo uznał, że wystąpienie do organu celnego z wnioskiem o wydanie zezwolenia na zastosowanie procedury celnej dopuszczenia do obrotu nie może nastąpić po terminie dokonania zgłoszenia celnego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano m. in., że strona w dniu [...] czerwca 2005 r. złożyła zgłoszenie celne, w którym wnioskowała o zastosowanie "0%" stawki celnej, a zatem wnioskowała o uprzywilejowane traktowanie taryfowe towarów i z tego powodu należało uznać, że to zgłoszenie celne spełniało również wymagania do uzyskania pisemnego zezwolenia.
Dyrektor Izby Celnej nie skorzystał z prawa do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Podkreślić należy w szczególności, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
- 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym – zdaniem skarżącego – uchybił sąd, uzasadnienie zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego, wykazanie dodatkowo, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie wskazać należy, że strona wnosząca skargę kasacyjną oparła swoje zarzuty na podstawie kasacyjnej z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. W ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzuciła Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. naruszenie art. 20 ust. 4 oraz art. 21 ust. 1 i 2 w związku z art. 82 ust. 1 WKC poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, zaś w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit c w związku z art. 150 i art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a. w związku z art. 233 k.p.c.
W postępowaniu przed Sądem I instancji ocenie Sądu poddana została decyzja administracyjna, która zakończyła postępowanie odwoławcze od decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zastosowanie procedury celnej dopuszczenia do wolnego obrotu z ostatecznym przeznaczeniem dla samolotu C. [...] dopuszczonego do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., wydanego na podstawie art. 291 ust. 1 i 2, art. 294 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego WKC (Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne roz. 2 t. 6, Dz. Urz. WE L 253 z 11.X.1993 r. ze zm.) w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 622).
Poza sporem pozostaje okoliczność, że na mocy zgłoszenia celnego dokonanego przez skarżącego w dniu [...] marca 2005 r. dopuszczono do obrotu samolot C. 172 SP o numerze seryjnym [...] stosując zawieszenie cła związane z przedstawieniem świadectwa zdolności do lotu. Organ celny postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. wydanym na podstawie art. 78, art. 201 ust. 1 lit a, ust. 2 i 3 oraz art. 214 ust. 1 WKC w związku z art. 165 § 1, § 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia należności wynikających z długu celnego powstałego w wyniku nieprawidłowego zastosowania preferencji celnych w postaci zawieszenia cła dopuszczonego do obrotu zgłoszeniem celnym z dnia [...] czerwca 2005 r. samolotu C. [...].
Postępowanie to nie zostało zakończone, bowiem skarżący w dniu [...] marca 2007 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia podania i udzielenie zezwolenia na ostateczne przeznaczenie samolotu C. [...] i wniosek ten został rozpoznany zaskarżoną decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...].06.2007 r.
Odnosząc się do zarzutu kasacji naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie stwierdzić należy, co następuje: stosownie do art. 21 ust. 1 i 2 WKC uprzywilejowane traktowanie taryfowe, z którego mogą korzystać niektóre towary ze względu na ich rodzaj lub przeznaczenie, uzależnione jest od spełnienia warunków określonych zgodnie z procedurą Komitetu, przy czym określenie "uprzywilejowane traktowanie taryfowe" oznacza obniżenie lub zawieszenie należności celnych przywozowych. Zgodnie z art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1147/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia autonomicznych ceł Wspólnotowej Taryfy Celnej na niektóre przywożone towary posiadające świadectwo zdatności do lotu (Dz. Urz. EU.L.2.170.8) zawieszeniu od 1 lipca 2002 r. podlegały autonomiczne cła Wspólnotowej Taryfy Celnej w odniesieniu do elementów, części składowych i innych towarów przeznaczonych do zamontowania lub wykorzystania w statkach powietrznych i objętych w działach 25-97 Wspólnej Taryfy Celnej, dla których zostało wystawione świadectwo zdolności do lotu, przez instytucję upoważnioną przez władze lotnicze we Wspólnocie lub państwie trzecim.
Zawieszenie to jest uwarunkowane przedłożeniem organom celnym oryginału świadectwa zdatności do lotu, w chwili gdy towary zostają dopuszczone do wolnego obrotu. Zgodnie z art. 291 i art. 292 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego WKC przyznanie uprzywilejowanego traktowania taryfowego zgodnie z art. 21 WKC, w sytuacji gdy towary podlegają dozorowi celnemu ze względu na ich przeznaczenie, uzależnione jest od wydania zezwolenia na piśmie.
Poza sporem pozostaje okoliczność, że skarżący zezwolenia takiego nie posiadał w dacie zgłoszenia celnego w dniu [...] czerwca 2005 r., a wniosek w tym przedmiocie złożył w dniu [...] marca 2007 r. po wszczęciu z urzędu kontroli w zakresie prawdziwości danych zawartych w tym zgłoszeniu celnym na podstawie art. 78 WKC.
Kwestię retrospektywnego wydania zezwolenia reguluje art. 294 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ale nie mógł mieć on zastosowania w sprawie niniejszej ze względu na brak przesłanek tamże określonych,
W świetle powyższych rozważań zarzut skarżącego naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie nie zasługiwał na uwzględnienie.
Nie zasługiwał także na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów postępowania: art. 106 § 3 i 5, art. 145 § 1 pkt 1 lit c w związku z art. 150 p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a. bowiem skarżący nie wykazał, w jaki sposób Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. dopuścił się ich naruszenia w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jaka w sentencji.