Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 571/13 P.-I. Spółka z o.o. w J. wniosła o wstrzymanie wykonania dwóch decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] i [...]. W uzasadnieniu wniosku podała, że wykonanie decyzji spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej. W wyniku działań prowadzących do wyegzekwowania należności wynikających z zaskarżonych decyzji doszło do zajęcia towarów skarżącej, co uniemożliwia jej prowadzenie działalności gospodarczej.
W konsekwencji Bank [...] w K. poinformował skarżącą, że rozważa wszczęcie procedury wypowiedzenia udzielonych kredytów inwestycyjnych. W takiej sytuacji zarząd spółki zmuszony będzie do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. W ocenie spółki okolicznością przemawiającą dodatkowo o zasadności przyznania ochrony tymczasowej jest fakt, że skarżąca zatrudnia [...] pracowników, którzy w razie jej upadłości zostaną bez pracy. Nadmieniła, że w regionie [...], w którym skarżąca działa, trudno im będzie znaleźć nową pracę. Ponadto podkreśliła, że decyzje zostały wstrzymane na etapie postępowania przed Sądem I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżący może, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. złożyć na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, który musi spełniać takie same wymagania, jak stawiane wnioskowi składanemu w postępowaniu przed sądem I instancji. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że przez określoną w powołanym przepisie szkodę należy rozumieć taką szkodę majątkową oraz niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12 i z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1841/12; te i dalej powoływane orzeczenia NSA dostępne w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Trudne do odwrócenia skutki natomiast, to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 990/12 i z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I GSK 1251/12).
W ocenie Naczelnego Sąd Administracyjnego skarżąca uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji tj. wykazała, że wystąpi znaczna szkoda w majątku oraz trudne do odwrócenia skutki.
Po pierwsze, prowadzona egzekucja z towarów skarżącej doprowadziłaby do ich sprzedaży po cenie znacznie niższej niż rynkowa, co spowodowałoby znaczną szkodę w majątku skarżącej.
Po drugie, brak środków na bieżącą działalność zmusiłby skarżącą do zaprzestania prowadzenia działalności i zwolnienia pracowników. Utrata płynności finansowej również może skutkować utartą środków z kredytu inwestycyjnego udzielonego przez Bank [...]. Zatem skutki te są realne i spowodowałyby zmianę okoliczności na tyle trudną do "naprawienia", że przemawiają za przyznaniem ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.