Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt V SA/Wa 3322/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] Spółki jawnej w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 19 października 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej.
W uzasadnieniu Sąd podał, że stosowanie do art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) zarządzeniem z dnia 29 listopada 2004 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do podpisania skargi (wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego). Wezwanie doręczono Spółce w dniu 6 grudnia 2004 r. Wskutek bezskutecznego upływu w dniu 13 grudnia 2004 r. terminu do uzupełnienia wskazanego braku formalnego Sąd I instancji odrzucił skargę.
Skarżąca zaskarżyła skargą kasacyjną powyższe postanowienie w całości, wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i dopuszczenie dowodu z książki wpływu korespondencji do V Wydziału WSA z dnia 13 grudnia 2004 r., gdzie pod pozycjami 1-9 wpisane zostały pisma Spółki w 9 sprawach, w tym w niniejszej, z adnotacją o dołączonym do każdego z pism załączniku w postaci wypisu z KRS oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 58 § 1 pkt. 3 i § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, mimo że dokument potwierdzający prawo do reprezentowania Spółki został przekazany z pismem wysłanym dnia 7 grudnia 2004 r., wpłynął do Sądu i został wpisany do książki wpływów korespondencji Wydziału V w dniu 13 grudnia 2004 r. pod poz. 4.
W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że wskazane wyżej zarządzenie zostało wykonane w dniu 7 grudnia 2004 r. przez przesłanie w jednej kopercie w dziewięciu egzemplarzach kopii wypisu z KRS wraz z pismem przewodnim. Podała również, iż ustalono, że w książce wpływu korespondencji w dniu 13 grudnia 2004 r. odnotowano wpływ 9 pism od Spółki w sprawach o sygn. V SA/Wa 3318-3323/04, 3317/04, 3329/04, 3325/04, w tym w sprawie niniejszej. Wskazano tam, że do każdego z pism dołączono załącznik – wypis z KRS, co oznacza, że zarządzenie Sądu wykonano.
Strona podniosła, że wątpliwości budzi także podstawa do odrzucenia skargi na podstawie braku dołączenia upoważnienia osoby działającej w spółce do jednoosobowej reprezentacji stwierdzając, że nigdzie nie wskazano obowiązku dostarczenia takiego dowodu. Zdaniem Spółki, żądanie jego przedstawienia nie znajduje podstawy prawnej. Krajowy Rejestr Sądowy jest bowiem jawny, a publikowanie danych w Monitorze B pozwala na przyjęcie, że są one znane i Spółka nie może powoływać się na dane, które nie zostały w nim ujawnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W tym trybie wpłynęła skarga kasacyjna w niniejszej sprawie i spełnia wymogi określone w art. 174, 175 § 1, 176 oraz 177 § 1 tej ustawy. Oznacza to, że zaistniały podstawy do merytorycznego jej rozpoznania.
Przepis art. 183 § 1 powołanej ustawy obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do rozpatrywania sprawy w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy. Stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie występuje żadna z okoliczności stanowiących o nieważności postępowania.
Przytoczone w skardze kasacyjnej zarzuty (po ich ograniczeniu na rozprawie w dniu 13 września 2005 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) zasługują na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego we wskazanym terminie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika jednakże, że Sąd błędnie wskazał okoliczności faktyczne, na których oparł swoje rozstrzygnięcie.
Strona skarżąca w dniu 6 grudnia 2004 r. otrzymała zarządzenie zakreślające termin 7 dni do złożenia wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego umocowanie do podpisania skargi. Termin ten mijał w dniu 13 grudnia 2004 r. Trafnie podniesiono w skardze, że dokument potwierdzający prawo do reprezentowania Spółki został przekazany z pismem wysłanym do sądu w dniu 7 grudnia 2004 r. i dotyczył także przedmiotowej sprawy. Złożone dowody nadania listu w pełni ten fakt potwierdzają. List wpłynął do Sądu w dniu 10 grudnia 2004 r. i został wpisany do książki wpływów korespondencji Wydziału V w dniu 13 grudnia 2004 r., a więc w terminie. Oznacza to, że brak skargi został uzupełniony w zakreślonym terminie. Oceny tej nie może zmienić fakt, że zarządzenie Sądu wykonano jedną przesyłką, którą zaadresowano do dziewięciu spraw.
Mając na uwadze powyższe, należało uchylić zaskarżone postanowienie.
Orzeczenie o kosztach znajduje swoje podstawy w treści art. 203 pkt 1, 205 § 2, 3 powyższej ustawy w związku z § 18 pkt 2 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z 2002 r. z późn. zm.).
mr