Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GSK 693/18 oddalił skargę kasacyjną A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt I SAB/Sz 15/17 w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie nierozpoznania wniosku o umorzenie zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.
Wnioskiem z dnia 19 września 2018 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2018 r., poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części, a w skardze kasacyjnej został zawarty wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W wyroku z dnia 1 sierpnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu wniesionej przez A. S. skargi kasacyjnej. Jednocześnie NSA orzekł w wyroku w punkcie drugim od A. S. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wskazano, że o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).
Odnosząc się do żądania dotyczącego zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wskazać należy, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 p.p.s.a. Stosownie do § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), pełnomocnik powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie i zwrócić się do tego sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.