Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 26 listopada2015 r., sygn. akt I SA/Ol 571/15 oddalił skargę T. Sp. z o.o. w P. (dalej: skarżąca lub spółka) na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] marca 2011r., nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji udzielanych przedszkolom, punktom przedszkolnym, zespołom wychowania przedszkolnego, szkołom i placówkom prowadzonym na terenie Miasta O. przez osoby fizyczne i prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania.
Sąd I instancji rozstrzygał w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu [...] czerwca 2015r. wpłynęło do Gminy O. pismo spółki, będące wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W jego treści zarzucono ww. uchwale z dnia [...] marca 2011r. niezgodność § 4 ust. 1, § 5 ust. 1, § 6 ust. 1, 2, 3, 5, § 8 ust. 3, 5, 6, 10, 11, 17 tej uchwały z art. 90 ust. 3, 3d, 4, 4e ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (j. t. Dz.U. z 2004r., nr 256, poz. 2572 ze zm. – dalej u.s.o.), art. 251 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (j. t. Dz.U. z 2013r., poz. 885 ze zm. – dalej u.f.p.) oraz z art. 2 Konstytucji RP.
Następnie spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. uchwałę żądając stwierdzenia nieważności w części obejmującej § 4 ust. 1, § 5 ust. 1, § 6 ust. 1, 2, 3, 5, § 8 ust. 3, 5, 6, 10, 11, 15, 17 - w zakresie w jakim jest sprzeczna z art. 90 ust. 3, 3c, 3d, 4 u.s.o., art. 251 ust. 1 u.f.p. oraz art. 2 Konstytucji RP.
Sąd I instancji oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i uzasadniając motywy podjętego rozstrzygnięcia, po uprzednim uznaniu, że zostały spełnione warunki dopuszczalności skargi - podkreślił, że sąd dokonuje kontroli aktu prawa miejscowego pod względem zgodności z prawem obowiązującym na dzień wydania tego aktu.
Sąd I instancji wskazał, że na dzień wniesienia skargi treść § 4 ust. 1 i § 5 ust. 1 badanej uchwały nie odpowiada treści, odpowiednio art. 90 ust.3 d i art. 90 ust. 3c u.s.o. Jednak ta niezgodność nie jest wynikiem "modyfikacji zapisów ustawowych" przez Radę Miasta O. w momencie podejmowania i zmiany zaskarżonej uchwały, prowadzących do zawężenia uprawnień podmiotów uprawnionych do otrzymywania dotacji i przeznaczania ich pokrycie wskazanych w ustawie wydatków. Niezgodność zakwestionowanych postanowień uchwały wynika z niedostosowania ich do przepisów ustawy o systemie oświaty znowelizowanych przez art. 1 pkt 20 lit. e) ustawy z dnia 13 czerwca 2013r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2013r. poz. 827 ze zm.). Wymienione przepisy tj. art. 90 ust. 3d i ust. 3c w nowym brzmieniu obowiązują od 1 stycznia 2014r.
W ocenie Sądu I instancji, zważywszy, że orzeczenie sądu administracyjnego stwierdzające nieważność aktu prawa miejscowego wywołuje skutek ex tunc w stosunku do zakwestionowanych norm, tego rodzaju "sankcji prawnej" nie można zastosować do przepisów uchwały, które w momencie jej podejmowania, były zgodne z przepisami, ale uległy dezaktualizacji na skutek zmiany ustawy. W takim wypadku zasadnym byłoby uchylenie zaskarżonych § 4 ust. 1 i § 5 ust. 1 przepisów, w zakresie, w jakim od dnia 1 stycznia 2014r. są niezgodne z przepisami art.90 ust. 3d i ust 3c u.s.o. Tymczasem Sąd nie ma możliwości wydania takiego orzeczenia, zatem może jedynie, uznając za niezasadne żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonych postanowień, zwrócić uwagę na potrzebę zmiany uchwały. WSA zauważył przy tym trzeba, że w odpowiedzi na skargę Miasto O. wskazało, że prowadzi prace celem dokonania zmiany zaskarżonej uchwały w powyższym zakresie.
W ocenie WSA nieuzasadnione są zarzuty naruszenia art. 90 ust. 4 u.s.o. w związku z art. 90 ust. 3 i art. 251 u.f.p. przez uregulowania zawarte w § 6 ust. 1, 2, 3, 5 oraz § 8 ust. 3, 6, 10 uchwały.
W ocenie Sądu, poprzez wprowadzenie, w § 6 ust. 1 uchwały, zasady ustalania stawek dotacji odrębnie za okres I i II półrocza roku budżetowego i uregulowania, w § 6 ust. 2 i 3 sposobu obliczania dotacji z uwzględnieniem zmian w budżecie, Rada Miasta O. nie wykroczyła poza zakres upoważnienia ustawowego. Upoważnienie w brzmieniu "ustala tryb udzielania dotacji" "uwzględniając podstawę obliczania dotacji" jest ogólne i z jego treści nie można wywieść zakazu ustalenia trybu udzielania dotacji z uwzględnieniem zmian dokonanych w budżecie w zakresie wydatków, będących podstawą obliczania dotacji.
Również z treści art. 90 ust. 1 i art. 90 ust. 3, ani z żadnego innego przepisu ustawy o systemie oświaty nie wynika zakaz zmian "wydatków ustalonych w budżecie" w stosunku do wydatków przewidzianych w budżecie na cały rok budżetowy w uchwale przyjętej w terminie zgodnym z art. 239 u.f.p. – dla celów obliczania należnych dotacji. W § 6 ust. 2 uchwały postanowiono, że "dotowanym jednostkom (...) stawki dotacji za I półrocze wylicza się na podstawie ustalonych w uchwale budżetowej na dany rok wydatków bieżących ponoszonych (...)". Natomiast w § 6 ust. 3 (...) "stawki dotacji za II półrocze wylicza się na podstawie ustalonych w uchwale budżetowej na dany rok wydatków bieżących ponoszonych (...) z uwzględnieniem zmian, które nastąpiły do 30 czerwca roku budżetowego". Według § 6 ust. 5 uchwały, organ dotujący informuje organy prowadzące (...) o wysokości stawek dotacji: w I i II półroczu odpowiednio w terminie do 20 stycznia i 20 lipca roku, w którym udzielana jest dotacja.
WSA zaznaczył, że powyższe przepisy nie wprowadzają innych podstaw ustalania stawek dotacji niż wynikające z art. 90 ust. 3 u.s.o, odwołują się bowiem do "ustalonych w uchwale budżetowej wydatków bieżących". Natomiast nie może budzić wątpliwości uprawnienie organu stanowiącego do dokonywania w ciągu roku zmian uchwały budżetowej, także w zakresie ustalania wydatków ponoszonych na poszczególne, własne jednostki oświatowe (szkoły itp.). Zważywszy na to, że rok budżetowy nie pokrywa się z rokiem szkolnym, nie można zakładać, przy planowaniu budżetu na rok, niezmienności uchwalonych początkowo wydatków na poszczególne jednostki oświatowe prowadzone przez gminę lub powiat, w ciągu roku kalendarzowego. Zmiana uchwały budżetowej w zakresie tych wydatków powoduje niewątpliwie zmianę stawki dotacji dla podmiotów prowadzących m.in. szkoły niepubliczne, skoro ta stawka obliczana jest na podstawie wydatków bieżących dla danego typu szkoły publicznej, w przeliczeniu na jednego ucznia.
Do wyłącznej kompetencji organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego należy natomiast decyzja w kwestii ewentualnego dotowania podmiotów niepublicznych poza minimum określone ustawą. Zatem zmiany w uchwale budżetowej mogą powodować zmiany stawek dotacji w ciągu roku. Sąd nie dostrzega, przy takim podejściu właściwej j.s.t do udzielania dotacji, naruszenia art. 2 Konstytucji przez to, że stawka dotacji może nie tylko wzrosnąć, ale także ulec zmniejszeniu. Reguły w tym zakresie zostały jasno określone w kwestionowanych postanowieniach uchwały, każdy beneficjent jest informowany o wysokości stawek dotacji w I, jak i w II półroczu, zatem trudno tu dopatrzeć się naruszenia zasady pewności prawa czy uzasadnionych oczekiwań.
Sąd I instancji zgodził się ze skarżącą, że postanowienia § 8 uchwały, określające zasady i tryb rozliczania dotacji, stanowią konsekwencję ustalonego w § 6 "trybu udzielania dotacji". Zakwestionowane: ust. 3, ust. 5, ust. 6, ust. 10 § 8 bezpośrednio wskazują na to, że rozliczenie dotacji, w związku ze zmianami w budżecie podstaw ich obliczania, ale i zdarzeń zaistniałych u beneficjenta, mających wpływ na wielkość należnej dotacji, następuje po upływie półrocza, a następnie po upływie roku. Taki sposób rozliczania uregulowany uchwałą nie narusza zakresu upoważnienia zawartego w art. 90 ust. 4 u.s.o. W art. 126 u.f.p. wskazano, że dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki, m.in. z budżetu jednostek samorządu terytorialnego, przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Ustawodawca przyznał organowi stanowiącemu samorządu terytorialnego uprawnienie do ustalenia trybu rozliczania dotacji oświatowych, w tym terminu i sposobu ich rozliczenia.
Tym samym postanowienia § 8 ust.11 uchwały, według którego organ prowadzący sporządza i przekazuje organowi dotującemu roczne rozliczenie wykorzystania dotacji do 10 stycznia roku następującego, nie można uznać za naruszającego art. 251 u.f.p., który nie odnosi się do rozliczenia dotacji, a do zwrotu. WSA zauważył, że obowiązek rocznego rozliczenia przez beneficjenta w terminie do 10 stycznia roku następnego nie może być uznany za nadmiernie uciążliwy, zwłaszcza, że już zostało dokonane wcześniej rozliczenie półroczne, co wynika z treści § 8 ust. 1, którego to postanowienia uchwały skarżąca nie zakwestionowała.
W ocenie Sądu I instancji nie naruszają zatem prawa również postanowienia § 8 ust. 15 i ust. 17 uchwały, zgodnie z którymi ostateczne rozliczenie przez organ dotujący dotacji należnych za dany rok, z uwzględnieniem zmian uchwały budżetowej dokonanych do końca danego roku, następuje w terminie do końca lutego następnego roku.
W skardze kasacyjnej skarżąca zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części obejmującej zapisy § 4 ust. 1, § 5 ust. 1, § 6 ust. 1, 2, 3, 5, § 8 ust. 3, 5, 6, 10, 11, 15, 17 oraz stwierdzenie, że zaskarżona uchwała w powyższym zakresie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Ewentualnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:
- 1. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 94 Konstytucji RP w związku z art. 90 ust. 4 u.s.o. poprzez przyjęcie, że w akcie prawa miejscowego można uregulować wszystko co nie jest objęte zakazem wynikającym z przepisów prawa;
- 2. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 90 ust. 4 u.s.o. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że delegacja ustawowa upoważnia organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego do uchwalenia prawa do wielokrotnego ustalania stawek dotacji oświatowych także w trakcie roku, w którym udzielana jest dotacja, a także po jego zakończeniu;
- 3. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 90 ust. 4 u.s.o. poprzez błędną wykładnię i stwierdzenie, że tryb udzielania dotacji obejmuje także kwestie związane z momentem ustalenia wysokości dotacji mimo wyraźnych przeciwnych zapisów ustawowych,
- 4. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 90 ust. 4 u.s.o. poprzez błędną wykładnię i dopuszczenie, do sytuacji, w której jednostka samorządu terytorialnego uchwalając tryb rozliczenia dotacji w rzeczywistości uchwala sposób wstecznego ustalania stawki dotacji,
- 5. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 90 ust. 3 i 3c u.s.o. poprzez błędną wykładnię i uznanie, że ostateczna wysokość dotacji ustalana jest według stanu na koniec roku, w którym jest przyznawana,
- 6. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 2 Konstytucji RP i uznanie, że ostateczne ustalenie stawek dotacji po zakończeniu roku, w którym są udzielane nie narusza zasady niedziałania prawa wstecz.
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że Sąd jest związany podstawami określonymi przez ustawodawcę w art. 174 p.p.s.a. i wnioskami skargi zawartymi w art. 176 p.p.s.a.
Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone (por. wyrok NSA z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt I FSK 1536/11, LEX nr 1218336).
Zasada związania granicami skargi kasacyjnej nie dotyczy jedynie nieważności postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. Żadna jednak ze wskazanych w tym przepisie przesłanek w stanie faktycznym sprawy nie zaistniała.
Postawione w skardze kasacyjnej zarzuty należało uznać za nieusprawiedliwione.
Postawione zarzuty dotyczą naruszenia prawa materialnego, a mianowicie art. 90 ust. 4, art. 90 ust. 3 i ust. 3c u.s.o. oraz art. 2 Konstytucji. Myślą przewodnią tych zarzutów jest twierdzenie kwestionujące możliwość wielokrotnego ustalania stawek dotacji oświatowych, także w trakcie roku, w którym udzielana jest dotacja. Inaczej mówiąc Spółka uważa, że nie jest możliwe korygowanie w trakcie roku stawki dotacji oświatowej.
Przypomnieć zatem należy, że zgodnie z art. 90 ust. 4 u.s.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1a-1c i 2-3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji.
W myśl zaś art. 90 ust. 3 u.s.o. dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę niepubliczną poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji, z zastrzeżeniem ust. 3h oraz 3i. Uczestnictwo uczniów w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych musi być potwierdzone ich własnoręcznymi podpisami na listach obecności na tych zajęciach. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju, podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju.
Natomiast art. 90 ust. 3c u.s.o. przewiduje, że dotacje, o których mowa w ust. 1a-3a, są przekazywane na rachunek bankowy szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, placówki lub zespołu szkół lub placówek w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że część za grudzień jest przekazywana w terminie do dnia 15 grudnia.
Na uwagę w ramach powołanych uregulowań zasługuje to, że zgodnie z art. 90 ust. 4 u.s.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania dotacji, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji.
W myśl zaś art. 90 ust. 3 u.s.o. dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia. Natomiast w świetle art. 90 ust. 3c u.s.o. dotacje, o których mowa w ust. 1a-3a, są przekazywane na rachunek bankowy szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, placówki lub zespołu szkół lub placówek w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że część za grudzień jest przekazywana w terminie do dnia 15 grudnia.
Z regulacji tych wynika zatem uprawnienie dla organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego do ustalenia trybu udzielania dotacji, w szczególności poprzez ustalenie podstawy obliczenia dotacji. W ocenie NSA, nie budzi wątpliwości, że w ramach tej delegacji mieści się kompetencja organów gminy do ustalenia stawki dotacji, która jest elementem składowym stosunku materialnoprawnego o charakterze publicznoprawnym.
Choć - co do zasady - przepis art. 90 ust. 4 u.s.o. daje jednostce samorządu terytorialnego uprawnienie do ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji a także terminu i sposobu tego rozliczenia - to jednak przepis ten nie wyłącza w żaden sposób zasad ustalania stawki dotacji uregulowanej u.s.o. - w tym art. 90 ust. 2b i 2d tej ustawy - i nie uprawnia do wprowadzenia regulacji niezgodnych z ustawą (por. wyrok NSA z dnia 23 października 2017 r., sygn. akt II GSK 40/16, LEX nr 2412670). Powołanie jako podstawy wyliczenia stawki dotacji na jednego ucznia metryczki subwencji oświatowej oraz uchwały budżetowej nie narusza przepisów art. 90 ust. 2a u.s.o. i art. 90 ust. 3 u.s.o. oraz nie wykracza poza ramy ustawowe art. 90 ust. 4 u.s.o. (por. wyrok NSA z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt II GSK 1486/13, LEX nr 1658061). Uchwała organu stanowiącego, o której mowa w art. 90 ust. 4 u.s.o., może wskazywać także na formę czynności konkretyzującej wysokość stawki dotacji przysługującej określonym placówkom oświatowym w danym roku kalendarzowym (por. wyroki NSA z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 66/13, LEX nr 1497887).
Obowiązek uwzględnienia podstaw obliczenia dotacji, o którym stanowi art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 u.s.o., oznacza, że ustalenie wysokości dotacji (stawki) na jednego ucznia dla poszczególnych typów i rodzajów przedszkoli, szkół i placówek publicznych oraz niepublicznych jest czynnością następczą wynikająca z wykonania uchwał (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 693/17, LEX nr 2397070).
Stawka tej dotacji z uwagi na to, że zależna jest od aktualnej liczby uczniów uczęszczających w zajęciach, bieżących wydatków oraz w związku z tym, iż wypłacana jest zaliczkowo w 12 częściach, może być korygowana w okresach półrocznych ze względu na rzeczywiste wydatki bieżące na jednego ucznia i frekwencję na zajęciach. Tak ustalona wielkość dotacji na każdego ucznia zgodna jest z zapisami ustawy o systemie oświaty.
Za uprawnione należało zatem uznać postanowienia uchwały stanowiące o wielokrotnym ustalaniu stawki dotacji w trakcie roku, w którym udzielana jest ta dotacja, także na koniec tego roku. Zauważyć w tym miejscu należy, że to właśnie na koniec roku znana jest rzeczywista wielkość wydatków bieżących i liczba uczniów uczestnicząca w danym roku w zajęciach.
Zasadnie uznał Sąd I instancji, że należy zgodzić się ze skarżącą, że postanowienia § 8 uchwały, określające zasady i tryb rozliczania dotacji, stanowią konsekwencję ustalonego w § 6 "trybu udzielania dotacji". Stwierdzając dalej, że zakwestionowane: ust. 3, ust. 5, ust. 6, ust. 10 § 8 bezpośrednio wskazują na to, że rozliczenie dotacji, w związku z późn. zm. w budżecie podstaw ich obliczania, ale i zdarzeń zaistniałych u beneficjenta, mających wpływ na wielkość należnej dotacji, następuje po upływie półrocza, a następnie po upływie roku. Taki sposób rozliczania uregulowany uchwałą nie narusza zakresu upoważnienia zawartego w art. 90 ust. 4 u.s.o.
Słusznie też zauważył, że w art. 126 u.f.p. wskazano, że dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki, m.in. z budżetu jednostek samorządu terytorialnego, przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Ustawodawca przyznał organowi stanowiącemu samorządu terytorialnego uprawnienie do ustalenia trybu rozliczania dotacji oświatowych, w tym terminu i sposobu ich rozliczenia, o czym wprost stanowi przepis delegacyjny art. 90 ust. 4 u.s.o.
Tym samym postanowienia § 8 ust. 11 uchwały, według którego organ prowadzący sporządza i przekazuje organowi dotującemu roczne rozliczenie wykorzystania dotacji do 10 stycznia roku następującego, nie można uznać za naruszające art. 251 u.f.p., który to przepis nie odnosi się do rozliczenia dotacji, a do jej zwrotu. W myśl bowiem art. 251 ust. 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku, z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4.
Także § 8 ust. 15 i ust. 17 uchwały nie naruszają ustawy, w szczególności art. 90 ust. 4 u.s.o. Te postanowienia dotyczą bowiem rozliczenia dotacji wg stawek na 31 grudnia roku dotacyjnego.
Podzielić też należy stanowisko Sądu I instancji, że obowiązek rocznego rozliczenia przez beneficjenta w terminie do 10 stycznia roku następnego nie może być uznany za nadmiernie uciążliwy, zwłaszcza, że już zostało dokonane wcześniej rozliczenie półroczne, co wynika z treści § 8 ust. 1, którego to postanowienia uchwały skarżąca nie zakwestionowała.
Końcowo zauważyć należy, że nie można zaaprobować w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy zarzutu naruszenia art. 94 Konstytucji w związku z art. 90 ust. 4 u.s.o., poprzez przyjęcie, że w akcie prawa miejscowego można uregulować wszystko co nie jest objęte zakazem wynikającym z przepisów prawa. Stwierdzić w tym zakresie bowiem jednoznacznie należy, że kwestionowana materia uchwały nie wykracza poza delegację ustawową zawartą w art. 90 ust. 4 u.s.o. Przepis ten przewiduje bowiem wprost, że do kompetencji organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego należy: ustalanie trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji.
Nie można zgodzić się też z twierdzeniem dotyczącym naruszenia art. 2 Konstytucji poprzez uznanie, że ostateczne ustalenie stawek dotacji po zakończeniu roku, w którym są udzielane nie narusza zasady niedziałania prawa wstecz. Ostateczne ustalenie stawek dotacji następuje bowiem na koniec roku, tj. 31 grudnia roku dotacyjnego, a nie po upływie tego roku. Po upływie roku dotacyjnego następuje jedynie rozliczenie dotacji, co jest usprawiedliwione faktem, iż dopiero po zakończeniu roku dotacyjnego znane są wszelkie dane umożliwiające rozliczenie dotacji.
Dlatego też wszystkie postawione w skardze kasacyjnej zarzuty, należało uznać za niezasadne.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty skargi za nieusprawiedliwione i oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r. poz. 1804 ze zm.).