Uzasadnienie
P. Spółka z o.o. w P. G. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru. Wykonanie wskazanej decyzji zostało wstrzymane przez organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
Wyrokiem z dnia 27 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] września 2011 r. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od wskazanego wyroku.
Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu szczegółowo przedstawiła okoliczności na poparcie wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane przez organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., jednak udzielona ochrona upadła wraz z wydaniem przez WSA w G. wyroku z dnia 27 lutego 2013 r. (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Skarżący może jednak na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. złożyć ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, który musi spełniać takie same wymagania, jak stawiane wnioskowi składanemu w postępowaniu przed sądem I instancji. Wnioskodawca zobowiązany jest więc wykazać przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania aktu lub czynności.
Przechodząc do rozpoznania wniosku skarżącej, należy wskazać, że uprawdopodobniła ona, iż w razie niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wystąpią przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodzić się należy ze spółką, że wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w G., którą określono P. Sp. z o.o. w P. G. zobowiązanie z tytułu cła na kwotę 758.775,60 zł, jest niemożliwe bez zagrożenia dla bytu i prowadzenia przez nią dalszej działalności. Z uwagi na znaczne obciążenie majątku kredytami, w przypadku wyegzekwowania kwoty określonej w decyzji celnej, skarżąca nie będzie miała szansy na uzyskanie kredytu obrotowego na bieżącą działalność gospodarczą, co spowoduje utratę płynności finansowej.
Ponadto przystąpienie do wykonania decyzji skutkować będzie natychmiastowym żądaniem ze strony banków spłaty przez spółkę zaciągniętych kredytów. Okoliczności te oznaczają, że zagrożone zostanie prowadzenie dalszej działalności przez spółkę.
Zła sytuacja płatnicza spółki spowoduje wycofanie się dostawców z udzielonego spółce odroczonego terminu płatności (tzw. kredytu kupieckiego), a także zatrzymanie produkcji, w tym także produkcji przeznaczonej na eksport – realizowanej na podstawie już zawartych kontraktów i uruchomionych przez banki zagraniczne klientów akredytyw. Niewywiązanie się przez spółkę z postanowień kontraktów doprowadzi do utraty wypracowanego przez spółkę uznania oraz rozpoznawalności marki na rynku krajowym i zagranicznym.
Zatrzymanie produkcji skutkować będzie również pozbawieniem miejsca pracy ludzi zatrudnionych w spółce od wielu lat, dla których – w przeważającej większości – praca w spółce jest jedynym źródłem utrzymania całej rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela twierdzenie wyrażone we wniosku, że wyegzekwowanie kwoty określonej w decyzji może doprowadzić ponadto do utraty wypracowanego dotychczas przez spółkę dorobku naukowego, technologicznego i technicznego.
Powyższe okoliczności, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, świadczą o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić zarówno do wyrządzenia znacznej szkody, jak i do trudnych do odwrócenia skutków, a w konsekwencji w sprawie spełnione zostały przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ponadto, należy zgodzić się ze spółką, że w przypadku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie ona miała możliwość poczynienia kroków zmierzających do pozyskania środków finansowych, aby w przypadku wydania ewentualnego negatywnego rozstrzygnięcia móc dokonać spłaty zobowiązań wobec organów celnych.
Należy podkreślić również, że sprawa toczy się od 2002 r. i kilkukrotnie decyzje w tej sprawie były już uchylane, po raz kolejny będzie rozpoznawana skarga kasacyjna. Dlatego też Sąd uznał, że niejednoznaczność i stopień skomplikowania sprawy również przemawiają za udzieleniem spółce ochrony prawnej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.