Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę J. C. P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o retrospektywnym zaksięgowaniu długu celnego i określenie prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że J. C. P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej strona skarżąca) w dniu [...] sierpnia 2009 r. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towary określone jako odbiorniki sygnałów podczerwieni, klasyfikując je według kodu TARIC 8541 40 90 00. W związku z wątpliwościami dotyczącymi prawidłowości zadeklarowanej w zgłoszeniu klasyfikacji taryfowej organ pierwszej instancji wezwał dwukrotnie stronę skarżącą do doprecyzowania wyjaśnień dotyczących procesów zachodzących w urządzeniu oraz wskazania, czy urządzenie posiada oprogramowanie i jakie spełnia funkcje. Strona skarżąca wskazała, że zgłoszony towar to podzespoły wykorzystywane do montażu w odbiornikach telewizyjnych, jako element odbiorczy sygnałów podczerwieni zdalnego sterowania. Podzespół ten jest odbiornikiem podczerwieni zawierającym w jednej strukturze element foto-czuły na pasmo podczerwieni oraz układ wskaźnika działania.
Element ten jest montowany wewnątrz telewizora jako odbiornik sygnałów sterowania nadawanych przez urządzenie zewnętrzne, a moduł posiada w sobie oprogramowanie, które steruje sposobem świecenia diod, które z kolei pełnią funkcję wskaźników działania odbiornika TV.
Naczelnik Urzędu Celnego we W. decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. stwierdził, iż strona skarżąca nieprawidłowo zaklasyfikowała odbiorniki sygnałów podczerwieni według kodu TARIC 8541 40 90 00 i zakwalifikował towar według kodu 8543 70 90 99.
W wyniku wniesionego przez Spółkę odwołania, Dyrektor Izby Celnej decyzją z [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem zgłoszenia był układ przeznaczony do odbioru sygnału wysyłanego w paśmie podczerwieni i przetwarzania tego sygnału na sygnał elektryczny, który jest przekazywany do płyty głównej odbiornika TV, a następnie na podstawie sygnałów zwrotnych z płyty głównej OTV następuje, za pośrednictwem umieszczonego na module procesora, sterowanie sposobem świecenia diod, które pełnią role wskaźników działania odbiorników TV. Organ odwoławczy wskazał, iż towar pełni dwie funkcje – pierwsza to odbieranie sygnału podczerwonego wysyłanego przez pilota zdalnego sterowania i przekształcanie go na sygnał elektryczny, który przekazywany jest następnie do płyty głównej OTV, druga to sygnalizacja stanu pracy OTV, na podstawie sygnałów zwrotnych z płyty głównej.
Uwzględniając uwagę 3 sekcji XVI Wspólnej Taryfy Celnej stanowiącej, iż maszyny zaprojektowane do wykonywania dwóch lub więcej funkcji wzajemnie się uzupełniających, lub funkcji alternatywnych, należy klasyfikować tak, jakby składały się tylko z tej części składowej lub jako będące wyłącznie tą maszyną, która wykonuje funkcję podstawową, organ II instancji doszedł do przekonania, iż w przypadku w/w towaru funkcją podstawową jest odbieranie i przetwarzanie sygnału podczerwonego na sygnał elektryczny, dzięki czemu uzyskuje się efekt zdalnego sterowania odbiornikiem telewizyjnym. Sygnalizacja zaś stanu pracy odbiornika telewizyjnego jest funkcją wtórną, gdyż jedynie wizualizuje w sposób pośredni komendy przekazane za pomocą sygnału podczerwonego. Dlatego też organ II instancji uznał za słuszne stanowisko organu I instancji, zgodnie z którym klasyfikacji w/w towaru należało dokonać w taki sposób, jakby posiadał on jedynie funkcję odbioru i przetwarzania sygnału podczerwonego.
Natomiast odbiór i przetwarzanie sygnału podczerwonego na sygnał elektryczny należało uznać za etap realizacji funkcji zdalnego sterowania. Organ II instancji nie zgodził się ze stwierdzeniem strony skarżącej, iż pozycja 8543 obejmuje wyłącznie urządzenia nadawcze tj. piloty do zdalnego sterowania odbiornikiem TV, emitujące promieniowanie podczerwone, gdyż – jak wskazał – uwaga 7 do działu 85 nie rozróżnia urządzeń do zdalnego sterowania na urządzenia nadawcze i urządzenia odbiorcze, a treść tego przepisu nie zawiera zastrzeżenia, iż klasyfikacją w pozycji 8543 objęte powinny być jedynie urządzenia nadawcze, emitując promieniowanie podczerwone (piloty zdalnego sterowania).
Odnosząc się natomiast do twierdzenia strony skarżącej, iż treść, brzmienie oraz zawartość pozycji 8541 najbardziej dokładnie oddają charakter objętego zgłoszeniem celnym towaru, organ II instancji wskazał, iż towar ten mógłby zostać objęty tą pozycją, aczkolwiek jedynie w sytuacji, gdyby nie stanowił jako - światłoczuły element półprzewodnikowy - elementu składowego importowanego urządzenia.
W skardze do sądu administracyjnego, strona skarżąca podniosła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej – art. 180 § 1 i 2, art. 181, art. 188, art. 197 § 1 - polegające na braku powołania i dopuszczania dowodu z opinii biegłych z zakresu elektroniki na okoliczność, czy będący przedmiotem sporu towar jest układem podobnym lub tego samego rodzaju co opisany w wyroku Trybunału Wspólnot Europejskich z dnia 5 stycznia 2008 r. nr C - 411/07 oraz nieuwzględnienie opinii techniczno – klasyfikacyjnej towaru sporządzonej przez Krajową Izbę Gospodarczą Elektroniki i Telekomunikacji z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...];
- - art. 200a § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak zarządzenia i przeprowadzenia rozprawy administracyjnej z dopuszczeniem dowodu z opinii biegłych;
- - art. 120, art. 121, art. 192, art. 194 w z. z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak przeprowadzania z urzędu dowodów z przesłuchania stron, naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez ocenę materiału dowodowego przy braku jakichkolwiek innych dowodów z opinii biegłego umożliwiających ewentualną – krytyczną ocenę zawnioskowanych i przeprowadzonych przez stronę dowodów;
- - art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak zawieszenia postępowania, brak zwrócenia się do Komisji do spraw kwalifikacji towarowej TARIC przy Unii Europejskiej;
- - przepisów Wspólnej Taryfy Celnej, w szczególności reguł 3a i 3b (Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej) i błędne zakwalifikowanie towaru do pozycji 8543.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę Spółki na powyższe rozstrzygnięcie uznał, że kontrolowana decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie uchybiają prawu w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu - stąd skarga, jako bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stwierdził, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, który ze wskazanych kodów TARIC jest - w świetle obowiązujących przepisów prawa - właściwy dla sprowadzonego towaru i czy dokonując w tym zakresie oceny organy celne nie naruszyły zasad postępowania, w tym także czy nie uchybiły zasadzie prawdy obiektywnej.
Sąd wskazał, że nie jest sporne, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie był towar – układ przeznaczony do odbioru sygnału wysyłanego w paśmie podczerwieni i przetwarzania tego sygnału na sygnał elektryczny, który następnie jest przekazywany do płyty głównej odbiornika TV. W dalszej kolejności na podstawie sygnałów zwrotnych z płyty głównej OTV następuje zaś, za pośrednictwem umieszczonego na module procesora, sterowanie sposobem świecenia diod, które pełnią rolę wskaźników działania odbiornika TV. Sąd uznał, że słusznie uczyniły organy – iż uznały, że towar stanowiąc część odbiornika telewizyjnego pełni odpowiednio dwie funkcje: podstawową w postaci odbierania sygnału podczerwonego wysyłanego przez pilota zdalnego sterowania i przekształcania go na sygnał elektryczny, który przekazywany jest następnie do płyty głównej odbiornika TV oraz wtórną w postaci sygnalizacji stanu pracy OTV, na podstawie sygnałów zwrotnych z płyty głównej.
Organy te w dalszej kolejności słusznie przyjęły, że dokonując kwalifikacji towaru – jako części odbiornika telewizyjnego spełniającego dwie funkcje: podstawową umożliwiającą efekt zdalnego sterowania odbiornikiem telewizyjnym oraz wtórną (następczą) umożliwiającą wizualizację w sposób pośredni komend przekazanych za pomocą sygnału podczerwonego – należało jej dokonać w taki sposób jakby posiadał on jedynie tę podstawową funkcję. Powyższe znajduje bowiem uzasadnienie w brzmieniu uwagi 3 do sekcji XVI Wspólnej Taryfy Celnej stanowiącej, że "jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, zespoły maszyn składających się z dwóch lub więcej maszyn, połączonych razem, aby tworzyć całość oraz inne maszyny przeznaczone do wykonywania dwóch lub więcej wzajemnie uzupełniających się lub alternatywnych funkcji (co też bezspornie miało miejsce w niniejszej sprawie) należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się tylko z tej części składowej lub jako będące tą maszyną, która wykonuje funkcję podstawą".
Sąd zwrócił również uwagę na to, że właściwa pozycja (8543) do zaklasyfikowania bezprzewodowych urządzeń do zdalnego starowania odbiornika telewizyjnego - jako jego części - wynika natomiast wprost z treści uwagi 7 do działu 85 stanowiącej, iż "pozycja 8573 nie obejmuje bezprzewodowych urządzeń na podczerwień do zdalnego sterowania odbiorników telewizyjnych lub innego sprzętu elektrycznego (pozycja 8543)". W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż nie sposób przyjąć – wbrew twierdzeniom strony skarżącej – aby pozycja ta obejmowała swoim zakresem wyłącznie urządzenia nadawcze tj. piloty zdalnego sterowania odbiornikiem TV, emitujące promieniowanie podczerwone. Uwaga 7 do działu 85 – jak trafnie wskazał organ celny - po pierwsze odnosi się, bowiem globalnie do urządzeń do zdalnego sterowania, nie dokonując ich podziału na nadawcze i odbiorcze, a po wtóre nie zawiera zastrzeżenia, iż klasyfikacją w tej pozycji (wbrew twierdzeniom strony) mogą zostać objęte jedynie urządzenia nadawcze emitujące promieniowanie podczerwone.
Tym samym należało uznać, iż obejmuje ona zarówno urządzenia wysyłające sygnał w paśmie podczerwieni (pilot zdalnego sterowania), jak również urządzenia odbierające taki sygnał i przetwarzające go na impuls elektrycznym w celu realizacji funkcji sterowania.
Sąd uznał, iż wątpliwości klasyfikacyjne zaistniałe po stronie skarżącej sugerujące wyłączenie spornego towaru z pozycji 8573 i włączenie do pozycji 8541 jako "światłoczułe urządzenie półprzewodnikowe" są bezzasadne. Treść pozycji 8541, obejmującej "diody, tranzystory i podobne elementy półprzewodnikowe; światłoczułe elementy półprzewodnikowe, wyłączając fotoogniwa, nawet zmontowane w moduły lub tworzące panele; diody świecące (elektroluminescencyjne); oprawione kryształy piezoelektryczne", pozwala wprawdzie na przyjęcie, że sporny towar mógłby zostać nią objęty - jako światłoczuły element półprzewodnikowy - aczkolwiek jedynie w przypadku, gdyby stanowił samodzielny przedmiot importu. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie stanowił on jedynie część składową spornego urządzenia – określoną jako IR, oznaczoną symbolem [...] – zawierającego nadto, inne montowane na płytce elementy w postaci: opornika, kondensatora, tranzystora, wskaźnika, diody świecącej. I dopiero jako taki został importowany. Powyższe wyklucza zatem możliwość jego ujęcia we wskazanej przez stronę skarżącą pozycji 8541.
Sąd nie dopatrzył się także innych naruszeń, zarzucanych organom celnym przez stronę skarżącą. W tym za nieuzasadniony uznał zarzut naruszenia przez organy celne art. 180 § 1 i 2, art. 181, art. 187 i art. 188 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, mających istotny wpływ na wynik postępowania, a w konsekwencji uznanie braku podstaw do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność czy będący przedmiotem sporu importowany towar jest układem podobnym lub tego samego rodzaju co opisany w wyroku Trybunału Wspólnot Europejskich z dnia 5 stycznia 2008 r. (C-411/07).
Sąd podzielił również stanowisko organów celnych, że do klasyfikacji celnej towarów (ustalania właściwego kodu TARIC zgłaszanego towaru) uprawnione są wyłącznie organy celne. Zdaniem sądu spór dotyczył klasyfikacji towaru, brak było zatem podstaw do dopuszczania w rozpoznawanej sprawie dowodu z opinii biegłego i rozstrzygania o kwalifikacji towaru na podstawie takiej opinii, tym bardziej, że zgromadzonej w toku postępowania administracyjnego dokumentacji, możliwe było bezsporne ustalenie właściwości technicznych, przeznaczenia i funkcji importowanego towaru, a w dalszej kolejności dokonanie klasyfikacji celnej importowanego towaru. W szczególności zdaniem Sądu dokumentacja ta pozwalała ustalić, iż stanowi on część odbiornika telewizyjnego spełniającego dwie funkcje: podstawową umożliwiającą efekt zdalnego sterowania odbiornikiem telewizyjnym oraz wtórną (następczą) umożliwiającą wizualizację w sposób pośredni komend przekazanych za pomocą sygnału podczerwonego.
Mając na względzie powyższe, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej - regulujących podstawowe zasady postępowania, w tym dowodowego, jak również przepisów Wspólnej Taryfy Celnej wobec czego oddalił skargę jako bezzasadną.
Od powyższego wyroku J. C. P. Sp. z o.o. z siedziba w K. złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we W. oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
W skardze kasacyjnej wskazano na:
- - naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a polegający na wadliwym i niepełnym rozpoznaniu zarzutów zawartych w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., a w szczególności na naruszeniu przepisów postępowania tj. art. 180, 187 § 1, art. 188, art. 191 i art. 197§ 1, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ustawy Ordynacja podatkowa, a polegających na błędnym przyjęciu przez sąd, że Dyrektor Izby Celnej miał prawo bez dokładnej analizy oddalić wniosek skarżącej o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych z zakresu elektroniki i optoelektroniki na okoliczność szczególnych cech przedmiotu importu, albowiem Organ Celny nie posiada sam tego rodzaju wiadomości specjalnych i specjalistycznych i tym samym sąd rozpoznając skargę był pozbawiony możliwości oceny tego dowodu i ustosunkowania się do zarzutu skargi, czy postępowanie organu odwoławczego mieściło się w granicach swobodnego uznania, czy też nie.
- - naruszenie art. 174 pkt. 2 p.p.s.a w związku z art. 120, 122 ordynacji podatkowej przez zaakceptowanie braku należytego wyjaśnienia sprawy przez Organ Celny i tym samym naruszenia art. 120 i 122 ordynacji podatkowej w związku z art. 187 i 197 ordynacji podatkowej przez brak powołania biegłego dla dokładnego ustalenia, co jest przedmiotem importu, a w szczególności czy przedmiotem importu jest produkt spełniający wymogi i posiadający cechy opisane w pozycji 8541 Wspólnej Taryfy Celnej, brak ustalenia czy produkt ten posiada elementy, które pozwoliły go zakwalifikować do pozycji 8543, oraz czy przedmiot importu posiada faktyczne cechy spełniające uwagę 7 do Działu 85 i tym samym czy posiada cechy opisane w pozycjach 8537,8536,8535 Wspólnej Taryfy Celnej – tym samym Sąd błędnie zaakceptował brak należytego wyjaśnienia sprawy przez Organ celny, które to uchybienie miało szczególnie istotny wpływ na treść wydanej decyzji.
- - naruszenie przepisów postępowania poprzez błędne zaakceptowanie oczywiście nieprawdziwych i nieprawidłowych ustaleń Organu Celnego sprzecznych z treścią opinii Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji mimo braku odpowiednich wiadomości fachowych po stronie Organu Celnego, co spowodowało zupełnie dowolne przyjęcie przez Organ Celny, a w konsekwencji przez Sąd błędnego stanu faktycznego ustalonego wyłącznie na podstawie przekonania nie na podstawie opinii fachowców z zakresu elektroniki i optoelektroniki.
- - naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. przepisu art. 174 pkt. 2 p.p.s.a w związku z art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 i art. 197§ 1, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ustawy Ordynacja podatkowa, przez błędne uznanie, iż organ mógł dowolnie ocenić dowód przedstawiony przez stronę w postaci opinii Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji dotycząca modułu [...] bez przeprowadzenia jakiegokolwiek innego dowodu z opinii biegłych, które by pozwoliły na określenie istotnych cech przedmiotu importu i w związku z tym kontrolę poprawności oceny Organu Celnego.
- - naruszenie art. 174 pkt. 2 w związku z art. 174 pkt.1 p.p.s.a w związku z art. 134 § 1 i 141 § 4 p.p.s.a przez oczywiście błędne zaakceptowanie w uzasadnieniu wyroku interpretacji treści uwagi nr 7 do działu 85 przez stwierdzenie, iż odnosi się ona cyt: " bowiem globalnie do urządzeń do zdalnego sterowania nie dokonując ich podziału na nadawcze i odbiorcze, a po wtóre nie zawiera zastrzeżeń, iż klasyfikację w tej pozycji (wbrew twierdzeniom strony) mogą zostać objęte jedynie urządzenia nadawcze emitujące promieniowanie podczerwone" podczas, gdy faktyczna treść uwagi 7 brzmi cyt: " pozycja 8537 nie obejmuje bezprzewodowych urządzeń na podczerwień do zdalnego sterowania odbiorników telewizyjnych lub innego sprzętu elektrycznego (pozycja 8543)", z którego to faktycznego brzmienia uwagi wynika wyłącznie czego nie obejmuje pozycja 8537, co nigdy nie było przedmiotem sporu, albowiem przedmiotem sporu była klasyfikacja towaru do pozycji 8541.
- - naruszenie art. 174 pkt. 2 p.p.s.a w związku z art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 i art. 197§ 1, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, przez wadliwe zaakceptowanie błędnego poglądu Dyrektora Izby Celnej, iż nie musi się odnosić lub korzystać z dowodu opinii Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji, iż nie musi on kontrolować czy przedmiotem importu jest to co wynika z opinii biegłych z Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji, zaakceptowanie błędnego poglądu, iż przy ocenie tej opinii organ mógł posłużyć się wiadomościami własnymi i wiedzą własną nie zaś opinią innych biegłych, o które to przeprowadzenie dowodu wnioskowała strona, całkowite pominięcie okoliczności, iż po to by ustosunkować się do zarzutów strony, iż przedmiot importu jest tożsamy lub podobny do opisanego w wyroku Trybunału Wspólnot Europejskich z 5 października 2008 r., sprawa C-411/07 oznaczony jako 2008/C/2008/C/301/21, który to wyrok ma charakter bezwzględnie wiążący dla polskich organów celnych, a bez opinii specjalistów z działu elektroniki nie ma i nie istnieje możliwość stwierdzenia czy przedmiot importu jest tożsamy lub podobny do opisanego w/w wyroku.
- - naruszenie art. 174 pkt 2 p.p.s.a w związku z art. 201 § 1 pkt. 2 w związku z art. 197 § 1, ordynacji podatkowej przez brak zawieszenia postępowania i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność czy przedmiot importu zawiera cechy tożsame lub podobne do opisanych w powołanym wyroku Wspólnot Europejskich nr 2008/C/2008/C/301/21, czy przedmiot importu zawiera cechy takie jak diody tranzystory, podobne urządzenia półprzewodnikowe, światłoczułe urządzenia półprzewodnikowe włączające fotoogniwa nawet zmontowane w moduły lub tworzące panele – pozycja 8541, a w szczególności części elementów w/w, gdyż tylko stwierdzenie tego rodzaju elementów przez biegłego pozwoli dokonać jakiejkolwiek klasyfikacji nie zaś dowolnej jak to uczynił organ do określonej pozycji Taryfy Celnej.
- - rażące naruszenie art. 174 pkt. 1 p.p.s.a w związku z art. 12 ust. 5 litera "a" pod litera (i) – przez oczywiście błędne przyjęcie i powołanie się przez Sąd na wiążące informacje taryfowe WIT nr [...], [...], mimo iż straciły one całkowicie moc prawną na skutek orzeczenia Trybunału Wspólnot Europejskich z 5 października 2008 r., sprawa C-411/07, bez przeprowadzenia opinii biegłego i sprawdzenia, czy przedmiot importu jest przedmiotem tego samego lub podobnego rodzaju, co powołano w cytowanym orzeczeniu, z jednoczesnym błędnym przyjęciem przez Sąd, iż przedmiotowy wyrok nie ma zastosowania, bez ustosunkowania się i szczegółowego wyjaśnienia dlaczego powołany wyrok nie dotyczy przedmiotu importu.
Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem kontroli kasacyjnej jest wyrok, którym Sąd I instancji, akceptując przeprowadzone przez organ ustalenia faktyczne, uznał za prawidłowe postępowanie organu celnego, w wyniku którego dokonano zmiany klasyfikacji wykazanego przez skarżącą w zgłoszeniu celnym towaru z podanego kodu TARIC 8541 40 90 00 (bez cła) na kod TARIC 8543 70 90 99 (stawka celna 3,7%), a w konsekwencji określono kwotę wynikającą z długu celnego i prawidłową kwotę podatku od towarów i usług.
Skarga kasacyjna oparta została na obu wskazanych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a podstawach, a jej autor stwierdził, iż Sąd I instancji, aprobując naruszenie przez organ określonych w przepisach art. 122, art. 187 § 1 i art. 192 Ordynacji podatkowej zasady prawdy obiektywnej i nakazu wyczerpującego zebrania i oceny materiału dowodowego, nieprawidłowo odmówił zastosowania przepisu 145 § 1 pkt 1 litera "c" p.p.s.a.
Z powyższym stwierdzeniem należy się zgodzić.
Skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu, a zarzuty kasacyjne, mimo iż nie do końca zostały poprawnie sformułowane, pozwalają stwierdzić, że zaskarżony wyrok wydany został z naruszeniem prawa procesowego, z tego względu, iż Sąd I instancji bez dokonania wnikliwej analizy postępowania dowodowego, zaaprobował tak ustalenia dokonane przez organy celne, jak też ich ocenę, mimo że stwierdzony stan pozostawił na uboczu zasadniczą dla wyniku dokonania zmiany kodu CN okoliczność, a mianowicie nie rozważył właściwych dla poddanych przeklasyfikowaniu towaru cech im właściwych. Za uzasadniony zatem należy uznać zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. w związku z art. 122, 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej przez uznanie, że postępowanie celne było zgodne z prawem w sytuacji, gdy zaskarżoną decyzję należało uchylić jako naruszającą wskazane wyżej przepisy.
Przechodząc do szczegółowych rozważań i oceny zaskarżonego wyroku zaznaczyć należy, iż już organ pierwszej instancji po zgłoszeniu przez skarżącą do procedury dopuszczenia do obrotu towaru określonego jako odbiorniki sygnałów podczerwieni, klasyfikując je według kodu TARIC 8541 40 90 00, a więc w grupie "diody, tranzystory i podobne urządzenia półprzewodnikowe; światłoczułe urządzenia półprzewodnikowe, włączając fotoogniwa, nawet zmontowane w moduły lub tworzące panele; diody świecące (elektroluminescencyjne); kryształy piezoelektryczne w oprawkach", powziął wątpliwość dotyczącą prawidłowości zadeklarowanej w zgłoszeniu klasyfikacji taryfowej czego wyrazem było skierowanie do skarżącej zapytania w wzywającego do przedłożenia uwag, informacji i dokumentów odnośnie zgłoszonego towaru. Mimo zgłoszonych wyjaśnień przez skarżącą, iż zgłoszone do odprawy celnej towary są podzespołami wykorzystywanymi do montażu w odbiornikach telewizyjnych, jako element odbiorczy sygnałów podczerwieni zdalnego sterowania, zawierający w jednej strukturze element foto-czuły na pasmo podczerwieni oraz układ wskaźnika działania i jest montowany wewnątrz telewizora jako odbiornik sterowania nadawanych przez urządzenie zewnętrzne, organ pierwszej instancji ponownie wezwał skarżącą do doprecyzowanie wyjaśnień o informacje dotyczące procesów zachodzących w urządzeniu oraz wskazanie, czy urządzenie posiada oprogramowanie i jakie spełnia funkcje.
Po złożonych wyjaśnieniach, iż moduł posiada w sobie oprogramowanie, które steruje sposobem świecenia diod, które z kolei pełnią funkcję wskaźników działania odbiorników TV organ uznał, iż klasyfikacja dokonana przez skarżącą jest nieprawidłowa i zakwalifikował towar według kodu 8543 70 90 99, a więc w grupie "maszyny i aparatura, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale".
Należy również wskazać, iż skarżąca składając odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji załączyła opinię techniczno-klasyfikacyjną modułu [...] sporządzoną przez Krajową Izbę Gospodarczą Elektroniki i Telekomunikacji w przedmiocie wskazania prawidłowej klasyfikacji dla modułu [...] w oparciu o obowiązujące normy prawne regulujące taryfikację towarów w obrocie międzynarodowym UE.
Organ odwoławczy stwierdził, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny zaakceptował to stanowisko oddalając skargę skarżącej, iż opinia nie wnosi żadnych treści w zakresie stanu faktycznego mogących mieć wpływ na sposób klasyfikacji taryfowej i stanowi niedopuszczalną interpretację dokonanych ustaleń, niemającą nic wspólnego z treściami zawartymi w decyzji. Ponadto wskazano, iż pochodzi ona od organu nieuprawnionego do wyrażania tego typu opinii, jak również dokonywania interpretacji postanowień Taryfy celnej.
Z takimi stwierdzeniami nie sposób się zgodzić, mając na uwadze wątpliwości organu w przedmiocie zakwalifikowania zgłoszonego towaru, organ dwukrotnie wzywał skarżącą do złożenia wyjaśnień, które podlegały ocenie organu, tak więc również złożoną opinię należało potraktować jako stanowisko skarżącej w przedmiocie kwalifikacji towaru poparte opinią specjalistów i wydaje się, że bez specjalistycznej wiedzy nie można było odmówić jej wiarygodności w oparciu tylko i wyłącznie o stwierdzenie iż pochodzi od organu nieuprawnionego do wyrażenia tego typu opinii.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie, wbrew temu co stwierdził Sąd I instancji, stan faktyczny nie został ustalony przez organy celne prawidłowo, co wyraziło się w wątpliwościach dotyczących klasyfikacji celnej towaru i nie usunięciu tych wątpliwości w sposób pewny i obiektywny, a które to wątpliwości miały wpływ na ocenę klasyfikacji celnej towaru. Należy w tym miejscu zauważyć, iż prowadzenie postępowania w sprawach celnych w oparciu o obowiązujące przepisy, zobowiązuje organy celne do respektowania zasady dokładnego wyjaśnienia sprawy i stawiania ocen wyłącznie wówczas, gdy materiał dowodowy będzie zupełny, a dana okoliczność niewątpliwie dowiedziona. Niekompletny materiał dowodowy lub jego tylko częściowa ocena nie mogą stanowić podstawy do innej niż przyjęta w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zebrany materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie nie pozwalał, bez dodatkowych ustaleń przyjąć, że objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym towar mógł zostać przypisany do innej, niż wskazany przez skarżącą kod CN.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez Sąd art. 141 § 4 p.p.s.a., należy uznać, iż jest on zasadny, bowiem Sąd I instancji akcentuje wątpliwości klasyfikacyjne zaistniałe (zdaniem Sądu) po stronie skarżącej sugerujące wyłączenie spornego towaru z pozycji 8573 i włączenie do pozycji 8541, jako " światłoczułe urządzenie półprzewodnikowe" w sytuacji, gdy od samego początku przedmiotem sporu było zgłoszone przez skarżącą zakwalifikowanie towaru do pozycji 8541 a nigdy do pozycji 8537 co wskazuje na błędne i bez właściwej kontroli zaakceptowanie przez Sąd I instancji twierdzeń Organów Celnych.
Mając na uwadze, iż u podstawy postępowania celnego leżało zanegowanie przez organ przypisania towarom zgłoszonym do odprawy kodu TARIC 8541 właściwego dla "diody, tranzystory i podobne urządzenia półprzewodnikowe; światłoczułe urządzenia półprzewodnikowe, włączając fotoogniwa, nawet zmontowane w moduły lub tworzące panele; diody świecące (elektroluminescencyjne); kryształy piezoelektryczne w oprawkach", to te argumenty skargi, które kwestionowały inną klasyfikacje winny były zostać rozważone przez Sąd I instancji i właściwie uzasadnione, co jednak nie nastąpiło zważywszy na treść uzasadnienia.
Odnośnie pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej, a w szczególności zarzutu naruszenia art. 174 pkt 2 p.p.s.a w związku z art. 201 § 1 pkt 2 w związku z art. 197 § 1 ordynacji podatkowej poprzez brak zawieszenia postępowania należy stwierdzić, iż jest on bezpodstawny, i nie znajdujący podstawy w niniejszym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 153, poz. 1270] uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we W. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. dokona ponownej kontroli zaskarżonej decyzji, biorąc pod uwagę wszystkie omówione wyżej okoliczności, odnosząc się do wszystkich zarzutów skargi mających istotne znaczenie dla klasyfikacji celnej objętych zgłoszeniem towaru.
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 203 pkt 1) p.p.s.a.