Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 7 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Po 363/21 odrzucił skargę J. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie pomocy na ochronę miejsc pracy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 30 grudnia 2020 r. A. – pełnomocnik skarżącego - złożyła wniosek zawierający pytanie prawne dotyczące sposobu interpretacji pojęcia "przeważającej działalności", unormowanego w ustawie z dnia 9 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw.
Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. poinformował pełnomocnika skarżącego o treści art. 15 gga ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; zwanej dalej: ustawa COVID-19), i wskazał, że o dofinansowanie może wystąpić przedsiębiorca, który na dzień 30 września 2020 r. musiał mieć zgłoszoną w bazie REGON jako działalność przeważającą, taką działalność która jest zaznaczona w jednym z wymienionych w tym piśmie kodów.
Następnie strona wniosła skargę na tę informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że skarga podlega odrzuceniu, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Sąd wskazał na treść art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) i stwierdził, iż należy rozważyć - w aspekcie treści wniosku z 30 grudnia 2020 r. - czy zaskarżoną czynność można uznać za "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej", o czym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. 1/ nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2/ mają charakter zewnętrzny, tj. skierowane są do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, 3/ mają charakter indywidualny, 4/ dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ - zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.- zakresem tego przepisu objęte są "akty i czynności z zakresu administracji publicznej". Kryterium "z zakresu administracji publicznej" oznacza, że w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się akty lub czynności zawierające element władztwa administracyjnego. Działanie władcze to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, a adresat jest związany tym jednostronnym działaniem.
Zdaniem WSA zaskarżona w niniejszej sprawie czynność nie spełnia kryterium opisanego powyżej w punkcie 3 i 4. Będący przedmiotem kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny akt z [...] stycznia 2021 r. nie ma charakteru indywidualnego i nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność ta stanowi odpowiedź organu administracji publicznej na pismo pełnomocnika strony skarżącej z 30 grudnia 2020 r., a dotyczy przepisów prawa znajdujących zastosowanie w przedmiocie wypłaty świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy na podstawie ustawy COVID-19. Ponadto, jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, pismo organu z dnia [...] stycznia 2020 r. nie było odpowiedzią na wniosek złożony przez przedsiębiorcę o dofinansowanie.
J. wniósł skargę kasacyjną na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
- - naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. błędne zastosowanie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.;
- - naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez pozbawienie skarżącego prawa do sądu w uwagi na błędną interpretację art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zaskarżenia do Sądu I instancji było pismo informacyjne Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. z [...] stycznia 2021 r., przesłane do skarżącego w odpowiedzi na jego pytanie prawne skierowane do organu o wykładnię pojęcia "przeważającej działalności" użytego w ustawie COVID-19.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy przyznać rację Sądowi I instancji, że będąca przedmiotem zaskarżenia informacja Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga do sądu administracyjnego przysługuje na inne niż określone w pkt 1-3 (czyli inne niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wskazanie przez organ prawidłowej - jego zdaniem - wykładni przepisów ustawy COVID-19 nie jest czynnością, która dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność zaskarżalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. powinna ustalać, stwierdzać lub potwierdzać uprawnienie lub obowiązek określone przepisami prawa administracyjnego.
Musi, więc istnieć ścisły oraz bezpośredni związek między ustaleniem, a realizacją uprawnienia lub obowiązku. Dokonanie przez organ wykładni przepisów prawa na wniosek strony nie rozstrzyga w sposób bezpośredni o jakichkolwiek uprawnieniach wynikających z prawa materialnego. Nie dochodzi w tym przypadku do konkretyzacji normy prawa materialnego w sprawie administracyjnej.
Tym samym zasadne było stanowisko Sądu I instancji, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlegała odrzuceniu, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W świetle powyższego wszystkie zarzuty podniesione w petitum skargi kasacyjnej uznać należało za nieuzasadnione.
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji i na podstawie art. 184 p.p.s.a. - oddalił skargę kasacyjną.