Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. oddalił skargę T. I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej T. I. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] marca 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] października 2013 r., albowiem w ocenie skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. W motywach wniosku skarżący kasacyjnie wskazał, że prowadzona przez niego firma w 2014 roku osiągnęła dochód w wysokości 23.092,13 złotych, która daje miesięczną kwotę rzędu 1.924 złotych. Na jego utrzymaniu znajduje się dwójka małoletnich dzieci w wieku 6 i 7 lat. Bieżące koszty utrzymania rodziny, na które składają się opłaty za prąd – 200 zł, gaz – 600 zł, wodę – 100 zł, Internet i telefon – 160 zł, wyżywienie na osobę – 400 zł, ubiór na osobę – 80 zł, wydatki szkolne dzieci – 80 zł na jedno dziecko, pokrywane są z osiąganego miesięcznie dochodu i nie pozwala na zaoszczędzenie jakichkolwiek kwot z przeznaczeniem na spłatę ustalonego przez organ podatkowy zobowiązania w podatku akcyzowym.
Wobec wyroku Sąd I instancji organ podatkowy zajął firmowy rachunek bankowy skarżącego, która to okoliczność utrudnia prowadzenie działalności gospodarczej i uniemożliwia osiąganie przychodu na zaspokajanie potrzeb rodziny. Skarżący kasacyjnie wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła katastrofalne skutki i w istotny sposób pogłębi trudną sytuację w jakiej się obecnie znajduje. Całokształt sytuacji finansowej oraz fakt, że prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza stanowi jedyne źródło dochodu powoduje, że wykonanie decyzji przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody.
Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że przez określoną w powołanym przepisie szkodę należy rozumieć taką szkodę majątkową oraz niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12 i z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1841/12.). Trudne do odwrócenia skutki natomiast, to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 990/12 i z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I GSK 1251/12.).
Zauważyć należy, że skarżący kasacyjnie w toku postępowania przed Sądem I instancji uzyskał wstrzymanie wykonania objętej jego skargą decyzji podatkowej Dyrektora Izby Celnej w P. (postanowienia WSA w P. z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Po 687/14). Podniesione w uprzednim wniosku okoliczności i argumenty mające wskazywać na zasadność żądania udzielenia ochrony tymczasowej są zbieżne z uzasadnieniem i załączoną do sformułowanego w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji dokumentacją. Nie uległa bowiem zmianie wysokość ciążącego na skarżącym zobowiązania podatkowego jak również wysokość uzyskiwanego przez niego z tytułu prowadzonej działalności dochodu oraz okoliczność ponoszenia stałych kosztów utrzymania rodziny, które to koszty jak wskazał poprzednio i obecnie skarżący możliwe są do poniesienia wyłącznie z tytułu osiąganego miesięcznego dochodu, a który niemalże w całości przeznaczany jest na poniesienie bieżących wydatków związanych z zaspokojeniem potrzeb rodziny.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieją, zatem w dalszym ciągu podstawy do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji, zważywszy na wysokość ustalonego w niej zobowiązania podatkowego, może spowodować w stosunku do skarżącego wystąpienie jednej bądź obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., szczególnie, że podniesiona w uzasadnieniu wniosku okoliczność zajęcia przez organ podatkowy rachunku bankowego firmy skarżącego wobec wydania przez Sąd I instancji wyroku z dnia 17 grudnia 2014 r. spowodowała trudność w prowadzeniu działalności gospodarczej i w konsekwencji uniemożliwiła osiąganie przychodu umożliwiającego zaspokajanie niezbędnych potrzeb rodziny skarżącego kasacyjnie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.