Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 11 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 265/10, oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, z następującym uzasadnieniem.
W dniu [...] stycznia 2005 r. [...] – dalej: skarżący lub strona - złożył w Urzędzie Celnym w K. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], następnie w dniu [...] stycznia 2005 r. dokonał zapłaty podatku akcyzowego.
Dnia [...] kwietnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym ww. pojazdu zaznaczając, iż pojazd był uszkodzony.
Na wniosek Naczelnika Urzędu Celnego w K. Starostwo Powiatowe w J. przekazało organowi kserokopię dokumentów złożonych do rejestracji pojazdu. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wezwał skarżącego do przekazania wszelkiej dokumentacji potwierdzającej uszkodzenia przedmiotowego pojazdu w chwili nabycia oraz dokumentacji potwierdzającej dokonanie napraw. Skarżący oświadczył, iż dokumentów takich nie posiada.
Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z 26 listopada 2009 r., - działając na podstawie art. 207 § 1 i § 2, art. 63 § 1, art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 2 pkt 2, art. 75 § 2 pkt 1, art. 75 § 2 pkt 1a, art. 76 § 1, art. 77 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa lub Op) oraz art. 1, art. 2, art. 3, art. 5 pkt 2, art. 9 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745 ze zm.- dalej: ustawa o zwrocie nadpłaty) - określił nadpłatę w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Zarządził też zwrot nadpłaty w kwocie [...] zł wraz z oprocentowaniem w wysokości równej wysokości odsetek ze zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych od dnia powstania nadpłaty tj. [...] stycznia 2005 r., do [...] sierpnia 2008 r.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Dyrektor Izby Celnej w K. – działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 1 pkt 1, art. 75 § 2 pkt 1a Op oraz art. 1, art. 2, art. 3, art. 9 ustawy o zwrocie nadpłaty - decyzją z dnia [...] marca 2010 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] listopada 2009 r.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że mając na celu urzeczywistnienie wartości rynkowej przedmiotowego samochodu przyjął wartość dla pojazdu o standardowym wyposażeniu w stanie złym, po uwzględnieniu notowania rynkowego brutto w miesiącu, w którym dokonano nabycia pojazdu na poziomie [...] zł. Kwota podatku akcyzowego zawarta w cenie pojazdu zarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z wzorem jaki wskazuje ww. ustawa z dnia [...] maja 2008r. wyniosła [...] zł. Według deklaracji AKC-U strona obliczyła i zapłaciła akcyzę w kwocie [...] zł. W związku z tym po obliczeniu, zgodnie z wzorem zawartym w ustawie, kwota nadpłaty wyniosła [...] zł.
Dodatkowo organ odwoławczy podniósł, iż strona nie wskazała, mimo wezwania organu, żadnych wiarygodnych dowodów świadczących o rozmiarach uszkodzeń pojazdu i kosztach naprawy. To na stronie ciążył ciężar udowodnienia faktu, iż pojazd był uszkodzony oraz rozmiarów tych uszkodzeń i ewentualnie kosztów naprawy, bowiem to ona wywodzi z tego faktu określone, korzystne dla siebie skutki prawne. Organy nie negowały, iż pojazd był uszkodzony i reakcją na ta było przyjęcie w wycenie stanu przedmiotowego auta jako zły. Wobec niedostarczenia dowodów przez stronę była to jedyna możliwość obniżenia wartości samochodu.
[...] wniósł skargę na powyższą decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę podkreślając, że prawidłowo organy orzekające w sprawie wydane rozstrzygnięcia oparły na przepisach ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego. Skarżący wystąpił o zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia w grudniu 2004r. pojazdu marki [...], rok produkcji 2002. Z uwagi zaś na fakt, iż wewnątrzwspólnotowego nabycia tego pojazdu dokonano po dniu 1 maja 2004 r. a przed dniem 30 listopada 2006 r. i po upływie 2 lat kalendarzowych od jego produkcji, licząc rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy (art. 1 i 2 ustawy o zwrocie nadpłaty), cyt. ustawa znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie.
Sąd podniósł, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie nadpłaty, kwotę zwrotu nadpłaty ustala się według następującego wzoru:
Z = a – n, gdzie:
"Z" - oznacza kwotę zwrotu nadpłaty,
"a" - oznacza podatek akcyzowy zapłacony z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego,
"n" - oznacza podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju ustalany dla określonego rodzaju pojazdów zgodnie ze wzorem podanym w przepisie uwzględniającym średnią wartość rynkową samochodu.
Zdefiniowana w ustawie "średnia wartość rynkowa samochodu osobowego" to wartość - ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego - średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy z tytułu takiego nabycia (art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty). Powyższe oznacza, że obowiązkiem organów podatkowych było, dla określenia ewentualnego zwrotu [...] nadpłaty w podatku akcyzowym, ustalenie średniej wartości rynkowej samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju dla ustalenia kwoty rezydualnej akcyzy w tej kwocie zawartej.
Przepis art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty nakazuje przy ustaleniu średniej wartości rynkowej samochodu osobowego zarejestrowanego w kraju uwzględnić markę, model i rok produkcji samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo. Wyposażenie i przybliżony stan techniczny pojazdu nabytego wewnątrzwspólnotowo winny być natomiast uwzględniane w miarę możliwości.
W ocenie WSA, w niniejszej sprawie organy podjęły wystarczające starania celem określenia średniej wartości rynkowej samochodu osobowego tej samej marki, modelu i roku produkcji oraz w podobnym stanie technicznym, co samochód nabyty przez stronę. Dla uwzględnienia stanu technicznego nabytego przez skarżącego pojazdu przy określaniu średniej wartości rynkowej samochodu zarejestrowanego w kraju organy podatkowe podjęły próbę dokonania ustaleń we wskazanym zakresie i zwróciły się do skarżącego z wezwaniem o złożenie wszelkiej dokumentacji potwierdzającej uszkodzenia przedmiotowego pojazdu w dniu dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz przeprowadzone naprawy. Fakt uszkodzenia pojazdu wynikał bowiem z zapisów w dokumencie zakupu pojazdu oraz adnotacji umieszczonej w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu. Na fakturze zakupu pojazdu nr 2487 znajdował się zapis Procedura RSV, tj. wg opinii rzeczoznawcy koszt naprawy przekracza wartość wymiany pojazdu.
Natomiast w zaświadczeniu z dnia [...] sierpnia 2005 r., uprawniony diagnosta zaznaczył, iż usterki po kolizji zostały usunięte. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona nie przedłożyła żądanych dokumentów, oświadczając, iż takowych nie posiada. Również w toku dalszego postępowania podatkowego skarżący nie złożył dokumentów świadczących o stanie technicznym pojazdu oraz zakresie dokonanych napraw. Podatnik nie przedłożył również oświadczenia pozwalającego ustalić zakres i rodzaj uszkodzeń.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że wobec braku danych pozwalających ustalić stan techniczny nabytego samochodu, a w szczególności zakresu uszkodzeń, organy celne w sposób uprawniony, rozstrzygając wniosek o zwrot nadpłaty, odwołały się do elektronicznej wersji katalogów,,Eurotax Informator rynkowy samochody osobowe – wydawnictwa Eurotax Glass Polska sp. z o.o. – Carwert" dla ustalenia wartości rynkowej samochodu osobowego sprzedawanego w kraju tej samej marki, modelu i roku produkcji, co pojazd nabyty wewnątrz Wspólnoty przez skarżącego. W celu urzeczywistnienia tej wartości organy skorzystały z możliwości jaką daje system "Carewert" i dokonując wyceny przyjęły stan pojazdu jako zły. Katalog jest wyspecjalizowanym katalogiem motoryzacyjnym, służącym m. in. do obliczania należnych zobowiązań podatkowych, celnych czy z zakresu ubezpieczeń cywilnych. Wybór narzędzi do dokonania analiz porównawczych w celu ustalenia wartości rynkowej samochodu, wobec braku stosownej regulacji w ustawie, pozostawiony został bowiem organom podatkowym.
Sąd podał, że organy nie zakwestionowały ceny samochodu, za jaką został on zakupiony. Celem ustalenia kwoty zwrotu nadpłaty przyjęły kwotę podatku akcyzowego zapłaconego przez skarżącego przy zakupie przedmiotowego pojazdu. Niemniej jednak dla określenia kwoty zwrotu nadpłaty koniecznym jest także ustalenie rezydualnej kwoty podatku zawartej w cenie, a w tym celu ustalenie notowanej na rynku krajowym średniej ceny samochodu, o tych samych parametrach co zakupiony przez podatnika. Podkreślić należy, że średnia wartość rynkowa samochodu przyjmowana do wyliczenia wysokości nadpłaty do zwrotu, stosownie do art. 3 ustawy o zwrocie nadpłaty, nie zawsze będzie tożsama z ceną zapłaconą w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu, od którego uiszczono akcyzę. Jakkolwiek przepis art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty nakazuje uwzględnić model, rok produkcji, oraz jeżeli jest to możliwe do ustalenia, takie samo wyposażenie i przybliżony stan techniczny, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód, od którego zapłacono podatek akcyzowy, to w założeniu wartość przyjęta ma być uśredniona, co gwarantuje odniesienie kwoty zapłaconej akcyzy do jednakowych dla wszystkich podatników kryteriów [...] wniósł skargę kasacyjną domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa, według norm przepisanych.
Powołując się na podstawę kasacyjną, o której mowa w art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- - art. 72 § 1 pkt 1, art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, poprzez ustalenie nadpłaty w podatku akcyzowym jedynie w kwocie 399 zł.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że przyjęta przez organ celny średnia cena rynkowa samochodu marki [...] (rok produkcji 2002) w wysokości [...] zł jest nieadekwatna do realiów. Cena ta jest ceną samochodu sprawnego, a nie samochodu uszkodzonego. Na znanej organom celnym fakturze nr 2487 dokumentującej nabycie pojazdu przez skarżącego widnieje zapis Procedurę: RSV. Oznacza on iż koszt naprawy pojazdu przewyższa wartość jego wymiany czyli dowodzi to okoliczności, iż samochód był uszkodzony w znacznym stopniu. Skarżący nie kwestionuje, iż organ winien znać przepisy prawa francuskiego (art. 17 ustawy nr 93-1444 z dnia 31 grudnia 1993 oraz art. L. 327-1 do L. 327-3 Kodeksu drogowego) stanowiące o procedurze RSV, gdyż w posiadaniu organu znalazło się uwierzytelnione tłumaczenie cyt. faktury, na którym określono znaczenie Procedury RSV.
Ponadto w przekazanych przez Starostwo Powiatowe w J. dokumentach znalazło się zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...] sierpnia 2005 roku, w którym uprawniony diagnosta zaznaczył, iż usterki po kolizji zostały usunięte co także potwierdza fakt uszkodzenia pojazdu. W związku z powyższym, nie jest możliwe przyjęcie jako elementu wyliczenia podstawy kwoty nadpłaty podatku akcyzowego wartości rynkowej samochodu, skoro w wyniku znacznego uszkodzenia wartość ta była istotnie niższa (równa wartości wskazanej w fakturze), dlatego też każda wartość wyższa niż zero (co wynika z tłumaczenia "RSV" wartość naprawy przewyższa wartość pojazdu) powinna być przyjęta jako rzeczywista. Tym bardziej nieadekwatne było przyjęcie w związku z tym danych wynikających z katalogu Eurotax, skoro dane tam zawarte odnoszą się do samochodów sprawnych.
Skarżący podkreślił też, że nie otrzymał od organu wezwania o złożeniu oświadczenia wskazującego zakres uszkodzeń pojazdu, kosztów naprawy oraz warsztatu, w którym dokonano napraw.
Dyrektor Izby Celnej w K. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, poza nieważnością postępowania, którą bierze pod rozwagę z urzędu, a która w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Oznacza to, że kontroli kasacyjnej podlega zaskarżony wyrok wyłącznie co do zasadności zarzutów podniesionych w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.
Autor skargi kasacyjnej pomimo wskazania wyłącznie podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarga kasacyjna poza przytoczeniem podstaw powinna zawierać uzasadnienie (art. 176 p.p.s.a.) przy czym poza powyższymi wymogami skarżący zobowiązany jest wskazać konkretny artykuł, paragraf, ustęp, którego zarzut naruszenia dotyczy.
W odniesieniu do zarzutu naruszenia prawa materialnego należy wskazać sposób naruszenia prawa materialnego (błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie przepisu prawa), wyjaśnienie na czym polega zarzucony sposób naruszenia prawa, jak w ocenie autora skargi kasacyjnej dany przepis prawa materialnego powinien być rozumiany.
Natomiast w ramach podstawy kasacyjnej, o której mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. należy wskazać, które przepisy prawa naruszył Sąd pierwszej instancji, na czym to naruszenie polega i czy mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Tych elementarnych zasad skarga kasacyjna nie spełnia. Nie wskazuje podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie podaje na czyn polega naruszenie przytoczonych przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zarzucając w jednym zdaniu naruszenie art. 72 § 1 pkt 1, art. 122, oraz art. 187 Ordynacji podatkowej i art. 2, art. 3 (bez wskazania ustępów) ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego autor skargi kasacyjnej nie rozróżnia przepisów, które kwalifikuje do grupy przepisów prawa materialnego, a które do przepisów postępowania.
Autor skargi kasacyjnej nie wskazał, które przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszył Sąd pierwszej instancji kontrolując zaskarżoną decyzję, a powinno być wiadome, że Sąd nie stosował przepisów prawa wskazanych w skardze kasacyjnej, a kontrolował ich wykładnię i stosowanie przez organy w postępowaniu administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny mając jednak na uwadze to, że zgłoszone zarzuty (a zwłaszcza ich uzasadnienie) koncentrują się na pojęciu średniej wartości rynkowej pojazdu ustalanej dla potrzeb ewentualnego zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego oraz zasadności jego prawidłowego ustalenia – dokonał oceny zasadności skargi kasacyjnej
Na wstępie należy stwierdzić, iż kontrolowane przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcie znalazło swoją podstawę prawną w przepisach ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745). Ustawa ta została przyjęta w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. wydanym w sprawie C-313/05 (Dz. Urz. UE C 56 z 10.03.2007, str. 6), w którym ETS rozstrzygnął, iż podatek akcyzowy nakładany na samochody osobowe w związku z ich pierwszą rejestracją na terytorium państwa członkowskiego jest częścią ogólnego systemu opodatkowania towarów i powinien być oceniany w świetle art. 90 TWE. Zgodnie z tym przepisem, żadne państwo członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe.
Treść tego przepisu oznacza, w ocenie ETS, iż sprzeciwia się on podatkowi akcyzowemu nakładanemu na pojazdy osobowe w związku z ich pierwszą rejestracją na terytorium państwa członkowskiego, jeśli kwota podatku nakładanego na niektóre pojazdy używane, nabywane w innym państwie członkowskim przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek.
Wspomniana wyżej ustawa o zwrocie nadpłaty określiła zatem zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego dokonanego w okresie od 1 maja 2004 r., a więc od dnia akcesji, do dnia 30 listopada 2006 r. na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) – dalej upa. Stosownie do regulacji art. 2 cyt. ustawy zwrot nadpłaty przysługuje podatnikowi podatku akcyzowego, który nabył wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy albo dokonał importu samochodu osobowego po upływie 2 lat kalendarzowych od jego produkcji, licząc rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy.
W tej sprawie, w związku z dokonaną datą nabycia samochodu osobowego ([...] stycznia 2005 r.) oraz datą jego produkcji (2002 r.), znalazły zastosowania przepisy ustawy o zwrocie nadpłaty. Kluczowym dla dokonania oceny zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego jest przepis art. 3 ust. 1 i 2 tego aktu ustalający, w oparciu o podany wzór, zasadę wyliczenia ewentualnej kwoty należnej do zwrotu z tytułu nadpłaty podatku akcyzowego. Zgodnie z tym wzorem o zwrocie nadpłaty można mówić, gdy podatek akcyzowy zapłacony z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego jest wyższy od podatku akcyzowego zawartego w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju. Ta ostatnia wartość wyrażona jest wzorem, w którym zasadnicze znaczenie odgrywa średnia wartość rynkowa samochodu osobowego zdefiniowana w ust. 2 art. 3 omawianej ustawy. Wartość ta ustalana jest na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju podobnego samochodu osobowego, a więc samochodu tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz – w razie gdy jest to możliwe do ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy z tego tytułu.
Zgodnie z art. 6 ustawy o zwrocie nadpłaty w zakresie nieuregulowanym ustawą do zwrotu nadpłaty stosuje się przepisy ustawy Ordynacja podatkowa z wyłączeniem obowiązku składania korekty deklaracji. Oznacza to, że postępowanie w przedmiocie zwrotu nadpłaty prowadzone jest na zasadach określonych w Dziale IV Ordynacji podatkowej.
Dla potrzeb ustalenia prawa do zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego na podstawie art. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty niezbędne jest ustalenie średniej wartości rynkowej podobnego produktu krajowego z daty powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. W przypadku samochodu osobowego podobieństwo wyznaczają elementy wymienione w art. 3 ust. 2 cyt. ustawy, a więc marka pojazdu, model, rok produkcji, a także stan techniczny i wyposażenie jeżeli są one możliwe do ustalenia. Zgromadzenie w toczącym się postępowaniu o zwrot nadpłaty dowodów pozwalających ustalić średnią wartość pojazdu należy niewątpliwie do organu administracji, który zgodnie z art. 122 O.p. podejmuje wszystkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym.
Należy jednak zauważyć, iż w przypadku, gdy po stronie organu nie ma możliwości ustalenia pojedynczych i podnoszonych przez stronę postępowania okoliczności istotnych dla ustalenia pełnego obrazu sprawy, aktywność dowodowa organu musi zostać uzupełniona przez aktywność procesową strony i jak trafnie zauważył Sąd I instancji skarżący, mając na uwadze dbałość o własne interesy, winien współpracować z organami celnymi i przedstawiać dowody na poparcie swoich twierdzeń. Na konieczność współpracy z organami podatkowymi i celnymi w zakresie ustalenia pełnego stanu faktycznego sprawy wskazywał wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach np. wyrok z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I GSK 890/08, wyrok z dnia 4 czerwca 2009 r. sygn. akt II FSK 293/08, wyrok, z dnia 6 maja 2009 r. sygn. akt I GSK 855/08, wyrok z dnia 23 grudnia 2008 r. sygn. akt II FSK 1327/07 orzeczenia dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ciężar dowodu w sprawie obarczał także stronę postępowania. Nie ma wątpliwości, że skarżący był wzywany przez organy celne do złożenia dowodów na okoliczność stanu technicznego pojazdu na dzień jego nabycia, a także innych danych mogących mieć wpływ na ustalenie jego wartości. Nie jest również sporne, iż organowi nie została przedstawiona żadna dokumentacja co do ewentualnych napraw powypadkowych pojazdu nabytego w postaci faktur za naprawę czy zakup części zamiennych. Faktura zakupu pojazdu zawierała informację, iż pojazd jest uszkodzony, a to obligowało wykazanie przez skarżącego zakresu i rodzaju uszkodzeń dla potrzeb niniejszego postępowania.
W tych okolicznościach zasadnie Sąd pierwszej instancji zaaprobował stanowisko organów orzekających i dla ustalenia średniej ceny rynkowej samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju tej samej marki, modelu i roku produkcji co nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego, należało odwołać się do katalogu "Eurotax" z uwzględnieniem złego stanu samochodu.
W konsekwencji również zasadnie zaakceptował Sąd pierwszej instancji ustalenie wysokości kwoty zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalono skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.