Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 1271/23 oddalił skargę I. T. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 11 kwietnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w ramach której złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych i egzekucji do czasu rozstrzygnięcia sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych i egzekucji podlega odrzuceniu z powodu braku właściwości sądu administracyjnego w przedmiocie orzekania o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącej strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny nie jest natomiast uprawniony do orzekania o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych i egzekucji, ani na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., ani na podstawie żadnego innego przepisu.
Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zostać wydane tylko w toku postępowania administracyjnego - orzeczenia w tym zakresie należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować. Wstrzymać postępowanie egzekucyjne może tylko i wyłącznie organ działający na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 ze zm.). Rozstrzygnięcie odmowne w tym zakresie dopiero w dalszej kolejności może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy ponadto podkreślić, że skarżąca nie uzasadniła swego wniosku, jak też nie przywołała jego podstawy prawnej. W tym stanie rzeczy brak było jakichkolwiek podstaw do założenia, że intencją skarżącej było złożenie wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.