Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. wyrokiem z dnia 29 października 2014 r. o sygn. akt I SA/Sz 971/14 oddalił skargę S. T. W. w K. (dalej: S.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] października 2011 r., nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za wrzesień 2006 r. w wysokości 13.760 zł oraz odsetki za zwłokę z tytułu nieuiszczonych w terminie wstępnych wpłat akcyzy za okresy dzienne za wrzesień 2006 r. w wysokości 20 zł.
W skardze kasacyjnej S. domagała się uchylenia wskazanego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji lub uchylenia go i rozpoznania skargi oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. S. wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] października 2011 r. Argumentowała, że jej sytuacja majątkowa jest bardzo trudna, gdyż od wielu lat osiąga minimalne dochody, które nie pozwalają na jej rzeczywisty rozwój. Rok rocznie maleją zyski, a na obydwu rachunkach bankowych od dłuższego czasu utrzymuje się ujemne saldo. S. podkreśliła, że obecnie na umowę o pracę zatrudnia 14 osób, zaś na zlecenie 8 osób. Posiadane środki finansowe nie zapewniają płynności finansowej. Przede wszystkim brakuje środków na wypłaty wynagrodzeń i należności pochodnych. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że nie ponosi odpowiedzialności za swoją złą sytuację majątkową, bo kilku jej dużych dłużników ogłosiło upadłość i dotychczas w toku postępowań upadłościowych nic nie odzyskano, natomiast wobec innych dłużników egzekucja komornicza okazała się nieskuteczna.
S. powołała się również na okoliczność, że toczą się wobec niej równolegle cztery sprawy, w których składa odwołania, a łączna suma zobowiązań z odsetkami wynosi przeszło 109.000 zł. Co więcej, komornik sądowy grozi S. czynnościami egzekucyjnymi, które uniemożliwią jej dalsze funkcjonowanie. Z tych powodów istnieje realne zagrożenie, że S. ogłosi upadłość i zwolni wszystkich pracowników, toteż wystąpiły przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
S. uzupełniła treść wniosku dokumentami źródłowymi, wśród których przedłożyła: wyciągi z dwóch posiadanych rachunków bankowych, bilans za 2012 r. i 2013 r., rachunek zysków i strat za 2012 r. i 2013 r., postanowienie komornicze o bezskuteczności egzekucji z dnia [...] października 2013 r., informacje komornicze o stanie egzekucji oraz zgłoszenia wierzytelności w postępowaniach upadłościowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej także jako NSA) udzielenie S. ochrony tymczasowej jest zasadne. Jak niejednokrotnie wskazywano w judykaturze sądu kasacyjnego w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może spowodować ustanie bytu prawnego przedsiębiorcy i zwolnienie zatrudnionych pracowników, to okoliczność ta wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. na przykład postanowienie NSA z dnia 16 października 2014 r. o sygn. akt I GSK 1744/14, dostępne w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
NSA podkreśla, że S. dostatecznie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować utratę jej płynności finansowej, w wyniku czego nastąpi likwidacja przedsiębiorcy i zwolnienie wszystkich pracowników. Potwierdzają to wyjaśnienia S. oraz dokumenty przedłożone do wniosku, w tym utrzymujące się ujemne saldo na rachunkach bankowych i dotychczas bezskuteczne dochodzenie przez S. licznych wierzytelności.
NSA zwraca ponadto uwagę, że na etapie rozstrzygania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd I instancji S. zatrudniała na umowę o pracę 20 osób, a na zlecenie 7 osób. Obecnie S. zatrudnia na umowę o pracę 14 osób, a na zlecenie 8 osób. Oznacza to, że stopniowo redukuje zatrudnienie, co jednoznacznie wskazuje, że jej sytuacja finansowa stale się pogarsza.
Przy dodatkowym uwzględnieniu, że suma zobowiązań w kolejnych sprawach S. przekracza już 109.000 zł i skonfrontowaniu wysokości tej kwoty ze stanem finansów S. uznać należy, że wystąpiły obydwie przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.