Uzasadnienie
P. Sp. z o.o. w P. G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 481/07 oddalającego skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...], która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2002 r. o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i zakresie klasyfikacji taryfowej określenia niedoboru cła w kwocie 758.775,60 zł
Wraz ze skargą kasacyjną skarżąca wstąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] grudnia 2005 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] lutego 2002 r.
W uzasadnieniu swojego wniosku Spółka podała, że postępowanie w sprawie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego towaru o nazwie handlowej "B." toczy się od 2002 r. Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę Spółki, a tym samym stosownie do art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., utraciła ona ochronę prawną uzyskaną wcześniej na mocy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w G. z dnia 6 marca 2003 r., sygn. akt I SA/Gd 2768/02 (karta 175 akt administracyjnych, tom I).
W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że nie jest w stanie uiścić tak wysokiej kwoty wynikającej z decyzji organów celnych, ponieważ może to stanowić zagrożenie dla jej funkcjonowania, a nawet doprowadzić do upadłości. Zobowiązania Spółki to w chwili obecnej ok. 10 mln zł, przy czym w tej kwocie zawierają się zobowiązania wynikające z kredytów zaciągniętych na realizację kontraktów zagranicznych oraz na dostosowanie firmy do standardów unijnych. Spółka podała również, że za 2007 r. osiągnęła zysk netto w kwocie 319.000 zł, a za cztery pierwsze miesiące 2008 r. 57.000 zł brutto, przy czym większość powyższych środków przeznaczana jest na bieżące zobowiązania wobec pracowników, banków, kontrahentów, ZUS i organów podatkowych.
Zdaniem Spółki, zapłata kwoty 758.775,60 zł może doprowadzić do braku możliwości zapłaty za surowce do produkcji, co spowoduje jej zatrzymanie.
Niewywiązanie się Spółki z licznych zagranicznych kontraktów może doprowadzić do obciążenia wysokimi odszkodowaniami i karami umownymi oraz utratą wypracowanej na rynku pozycji, a co się z tym wiąże utrata kadry wykwalifikowanych specjalistów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o której mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
W niniejszej sprawie Spółka jako zobowiązana do zapłaty długu celnego w kwocie 758.775,60 zł uzyskała już na etapie postępowania sądowoadministracyjnego ochronę, która upadła na skutek wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w G., z uwagi m.in. na wysokość zobowiązania celnego. Oszacowana przez organ celny kwota długu celnego znaczenie przewyższa możliwości finansowe Spółki, która za pierwsze 4 miesiące 2008 r. osiągnęła zysk brutto w kwocie 57.000 zł, zaś za 2007 r. – 319.000 zł netto. Należy podkreślić, że z oświadczeń Spółki wynika, że podjęła działania inwestycyjne, które finansuje z kredytów oraz zawarła liczne kontrakty zagraniczne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrata płynności finansowej, która mogłaby być konsekwencją zebrania środków pieniężnych na zapłatę długu celnego, mogłaby doprowadzić Spółkę do upadłości.
Należy podkreślić również, że sprawa toczy się od 2002 r. i kilkukrotnie decyzje w tej sprawie były już uchylane, po raz kolejny będzie rozpoznawana skarga kasacyjna. Dlatego też Sąd uznał, że niejednoznaczność i stopień skomplikowania sprawy również przemawiają za udzieleniem Spółce ochrony prawnej.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.