Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 688/18 [...] (dalej: skarżący lub wnioskodawca) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa M. z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt: [...], utrzymującej w mocy decyzję Małopolskiego Centrum Przedsiębiorczości z dnia 4 sierpnia 2014 roku, znak sprawy [...] w całości przez zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego przed Naczelnikiem Pierwszego Urzędu Skarbowego, wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 11 kwietnia 2016 r., wydanego przez Małopolskie Centrum Przedsiębiorczości w Krakowie, oznaczonego numerem W-II- 2/MCP/2016. Ww. postępowanie egzekucyjne toczy się na podstawie zaskarżonej decyzji oraz na podstawie dalszych tytułów wykonawczych oznaczonych sygnaturami: [...] (zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 2 czerwca 2016 r.).
Skarżący kasacyjnie wniósł również o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego Kraków - Stare Miasto, wszczętego na podstawie dalszego tytułu wykonawczego wydanego przez Małopolskie Centrum Przedsiębiorczości w Krakowie, oznaczonego [...] (zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 16 kwietnia 2018 r.), do czasu zakończenia postępowania.
W uzasadnieniu wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podyktowane jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z treści art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie może dotyczyć jedynie aktów i czynności z zakresu administracji publicznej będących przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Sąd nie może natomiast wstrzymać samego postępowania egzekucyjnego, jak chce tego Skarżący kasacyjnie. Strona żąda, bowiem wstrzymania postępowania egzekucyjnego (tytułu wykonawczego), które należy rozumieć jako ciąg czynności procesowych podejmowanych przez organy egzekucyjne oraz inne podmioty w celu przymusowego wykonania obowiązków objętych egzekucją administracyjną. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują możliwość jedynie wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie, których prowadzona jest egzekucja.
Nie udzielają natomiast Sądowi kompetencji do wstrzymania czynności egzekucyjnych czy też samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a organem władnym do wstrzymania takiego postępowania, jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją, a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania.
W dalszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny rozważył kwestię ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak, aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony.
Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13).
Wniosek autora skargi kasacyjnej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony w sposób pozwalający na ocenę czy zaistniały przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. We wniosku o wykonanie zaskarżonej decyzji autor skargi kasacyjnej nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących, w jakiej znajduje się obecnie kondycji finansowej. Na poparcie swych twierdzeń o możliwości na skutek wykonania zaskarżonej decyzji wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz jego małżonce jak i stanu zdrowia - nie przedłożono jakiejkolwiek dokumentacji źródłowej pozwalającej na weryfikację tych twierdzeń.
W związku z powyższym należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skoro skarżący kasacyjnie nie wskazał żadnych okoliczności, które w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a uzasadniałyby zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W tym stanie rzeczy NSA uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie może wyrządzić znacznej szkody lub spowodować trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.