Uzasadnienie
W dniu 2 czerwca 2011 r. "S." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w U. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], dotyczącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego w sprawie.
Wniosek został złożony w następującym stanie sprawy:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. postanowieniem z dnia 12 listopada 2010 r. uwzględnił wniosek Spółki "S." o wstrzymanie wykonania ww. decyzji i na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wstrzymał wykonanie tego aktu. Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. oddalił skargę na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. Od tego wyroku Spółka wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Spółka "S." podała, że w związku z oddaleniem skargi wstrzymanie wykonania decyzji upadło, a organ podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne. Podjęta przez Dyrektora Izby Celnej w O. egzekucja należności podatkowych spowodowała znaczne pogorszenie i tak już trudnej sytuacji materialnej Spółki. Trwające postępowanie podatkowe, a wraz z nim dokonywanie zajęć wierzytelności Spółki, zablokowanie kont firmy oraz środków trwałych, spowodowało poważne straty, które mają nieodwracalne negatywne skutki dla dalszej działalność Spółki i mogą doprowadzić do jej bankructwa. Postępowanie egzekucyjne spowodowało, że Spółka nie mogła dokonywać operacji bankowych, kupować surowców do produkcji, przez co nie mogła produkować, tracąc udział w rynku. Na poparcie swoich twierdzeń przedstawiła również dokumentację bankową oraz sprawozdanie/bilans porównawczy za I kwartał 2011 r. potwierdzający stan finansów Spółki.
Spółka zaznaczyła również, że prowadzi działalność gospodarczą w Polsce od 27 lat i dotychczas nie zalegała z należnościami podatkowymi względem Skarbu Państwa. Obecnie nie dysponuje środkami pieniężnymi pozwalającymi na realizację nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku w kwocie 2.148.501,00 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., który ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – na podstawie art. 193 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przystępując do oceny wniosku strony skarżącej w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., stwierdzić należy, że Spółka uprawdopodobniła możliwość zajścia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w tym przepisie skutków w następstwie wykonania decyzji. Wszczęte przez organ postępowanie egzekucyjne z majątku strony skarżącej, polegające na zajęciu kont bankowych w celu zaspokojenia zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego o znacznej wysokości – 2.148.501,00 zł, może bowiem spowodować bankructwo Spółki i zaprzestanie działalności gospodarczej, czyli jej upadłość. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli wykonanie decyzji może doprowadzić do likwidacji przedsiębiorstwa, to przesłanki dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy uznać za spełnione.
W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt I GSK 40/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle przedstawionych przez stronę skarżącą okoliczności należy uznać, że ewentualnych strat poniesionych w wyniku wykonania decyzji, prowadzących do upadłości Spółki, nie da się w przyszłości zrekompensować.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.