Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 33/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. S. (dalej: podatnik) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2013 r.
Od powyższego wyroku podatnik wniósł skargę kasacyjną.
Pismem procesowym z 20 lutego 2018 r. pełnomocnik podatnika złożył wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na wystąpienie przez Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, w sprawie o sygn. akt IV Ka 698/17 postanowieniem z 2 lutego 2018 r. do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) o wydanie orzeczenia prejudycjalnego, do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez TSUE.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania. Przyjęte rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Związek postępowań, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., musi być realny, rzeczywisty, faktyczny i bezpośredni (p. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. C.H. BECK, Warszawa 2015 r., str. 541-542).
Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy klasyfikacji produkowanego przez podatnika wyrobu do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej. Rozstrzygnięcia bowiem wymaga, czy produkowany przez podatnika wyrób jest mieszaniną piwa i napoju bezalkoholowego, tj. "piwem otrzymywanym ze słodu" klasyfikowanym do kodu CN 2203 00; czy też mieszaniną pozostałego napoju fermentowanego i napoju bezalkoholowego klasyfikowanym do kodu CN 2206 00, jak uznają organy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek podatnika o zawieszenie niniejszego postępowania jest uzasadniony, ponieważ rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależeć będzie od wyniku postępowania prowadzonego przed TSUE, zainicjowanego postanowieniem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z 2 lutego 2018 r. sygn. akt IV Ka 698/17. W orzeczeniu tym sformułowane zostało następujące pytanie prejudycjalne: "czy art. 2 dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych w związku z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej należy interpretować w ten sposób, że piwem otrzymywanym ze słodu według kodu CN 2203 nomenklatury scalonej może być wyrób, w przypadku którego do wyprodukowania brzeczki nastawnej użyto ekstraktu słodowego, syropu glukozowego, kwasku cytrynowego i wody, także wówczas, gdy udział składników niesłodowych w brzeczce jest przeważający w stosunku do składników słodowych i syrop glukozowy dodano do nastawu brzeczki przed procesem fermentacji brzeczki oraz jakimi kryteriami należy kierować się określając proporcje udziału w brzeczce nastawnej składników słodowych i niesłodowych, aby kwalifikować uzyskany produkt jako piwo według kodu CN 2203?".
Podkreślić należy, że ww. pytanie prejudycjalne, choć zadane w sprawie karnoskarbowej, ma swe źródło w wydaniu przez organy podatkowe decyzji, a następnie wyroków przez WSA w Łodzi (w tym objętego niniejszą skargą kasacyjną) kwestionujących poprawność klasyfikowania produkowanego przez podatnika wyrobu do kodu CN 2203 zamiast do CN 2206. Okoliczności te zostały opisane przez Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w punkcie I.5 uzasadnienia postanowienia. Niewątpliwie zatem odpowiedź na powyższe pytanie prejudycjalne będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy, bowiem problem prawny objęty zarzutami skargi kasacyjnej w tym postępowaniu jest analogiczny jak w sprawie, w której Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim wystąpił do TSUE.
Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić niniejsze postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez TSUE ww. pytania prejudycjalnego.