Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 3 marca 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 2671/07 oddalił skargę "D." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.
Od powyższego orzeczenia "D." Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości oraz domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a ponadto wstrzymania wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie spółka wskazała jedynie, że jej wykonanie naraża stronę na niepowetowaną szkodę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:
- - wyrządzenia znacznej szkody lub
- - spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że spółka nie wykazała, by zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wniosek został uzasadniony jedynie tym, że wykonanie decyzji naraża stronę na niepowetowaną szkodę, przy czym spółka bliżej nie określiła na czym miałaby polegać owa szkoda. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek w istocie nie zawiera uzasadnienia, a ograniczenie się do stwierdzenia, że wykonanie decyzji naraża stronę na niepowetowaną szkodę nie jest wystarczające dla merytorycznej oceny zasadności żądania skarżącej.
Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty.
Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez Sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. (vide: post. NSA z 28 października 2004 r., I SA 1238/03, niepubl.)
Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze, że nie została spełniona żadna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek.