Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 14 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2902/10 odrzucił skargę E. E. O. S.A. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] lutego 2010 r. Pismem z dnia 11 sierpnia 2010 r. Spółka złożyła do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a następnie pismem z dnia 26 sierpnia 2010 r. skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Wa 2514/10.
W związku z tym, że w dniu 10 września 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w W. odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pismem z dnia 8 października 2010 r. Spółka ponownie wniosła skargę na postanowienie z dnia [...] lipca 2010 r. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Wa 2902/10.
Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę w sprawie III SA/Wa 2902/10 stwierdził, że wniesienie skargi wywołuje skutki zarówno procesowe, jak i materialnoprawne. Najważniejszym skutkiem procesowym jest powstanie stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny. Stan sprawy w toku trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W związku z tym, że skarżąca złożyła dwie skargi z dnia 26 sierpnia 2010 r. i z dnia 8 października 2010 r. na to samo postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. Sąd uznał, że sprawa ze skargi z dnia 8 października 2010 r. jest niedopuszczalna ze względu na toczące się postępowanie w sprawie ze skargi z dnia 26 sierpnia 2010 r. i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
E. E. O. S.A. w O. złożyła skargę kasacyjną, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie przez Sąd przepisu, polegające na uznaniu przez Sąd, że w sprawie zgodnie z art. 52 § 4 p.p.s.a. skarżąca nie była przed wniesieniem skargi na postanowienie zobligowana do wezwania Dyrektora do usunięcia naruszenia prawa, w związku z czym Sąd błędnie uznał, że w sprawie istnieje stan sprawy osądzonej. Na poparcie tego zarzutu Spółka przedstawiła argumentację w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej odrzucenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.
Pomiędzy wskazywanymi sprawami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. o sygnaturach III SA/Wa 2514/10 i III SA/Wa 2902/10 zachodziła zarówno tożsamość podmiotowa, gdyż ich stronami byli E. E. O. S.A. w O. i Dyrektor Izby Celnej w W., jak również tożsamość przedmiotowa. Jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji obie skargi miały za przedmiot ten sam akt - decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. odmawiającą przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym.
Wobec tego stwierdzić należy, że wniesienie nowej skargi w sytuacji zawiśnięcia sprawy sądowoadministracyjnej z poprzedniej skargi spowodowało, że skargę taką należało uznać za niedopuszczalną, co też prawidłowo uczynił Sąd pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.