Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 października 2004r. sygn. akt V SA/Wa 1945/04, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. odrzucił skargę C. W. – "[...]" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 28 maja 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu Sąd podał, że dnia 20 września 2004r. pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi m.in. przez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa (zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej) oraz pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. W wezwaniu tym zamieszczono pouczenie, że nieuzupełnienie w terminie braków skargi spowoduje jej odrzucenie.
Z uwagi na fakt, że braki skargi zostały usunięte dnia 30 września 2004r., a zatem po upływie zakreślonego terminu, Sąd odrzucił skargę.
C. W. – "[...]" złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od tego postanowienia, wnosząc o:
- I) uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie
- II) zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych
Skarżący wskazał na naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący stwierdził, że Sąd odrzucił jego skargę z powodu nieuzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, w postaci dołączenia pełnomocnictwa oraz zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Podkreślił, że skarga spełniała wymogi ustawowe z art. 57 § 1 p.p.s.a. Stwierdził także, iż zgodnie ze stanowiskiem doktryny podstawą odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. musi być istotny brak, traktowany jako okoliczność uniemożliwiająca nadanie skardze dalszego biegu.
Skarżący podniósł, że pismem z dnia 22 sierpnia 2003r. jego pełnomocnik złożył w organie celnym I instancji pełnomocnictwo, upoważniające go do reprezentacji strony w postępowaniach w sprawach wymiaru cła przed wszystkimi organami celnymi i sądami, oraz że pełnomocnictwo to było honorowane zarówno przez organy celne obu instancji, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny, gdyż korespondencja procesowa była kierowana na adres kancelarii pełnomocnika. Skarżący stwierdził, że pełnomocnictwo to zostało załączone przez organ celny jedynie do sprawy o sygn. akt V SA 1940/04 pomimo, iż dotyczyło również swym zakresem pozostałych pięciu postępowań. W opinii skarżącego obowiązkiem organu było dołączenie do akt administracyjnych odpisów pełnomocnictwa, którego oryginał został złożony w organie celnym, zważywszy iż adresatem rozstrzygnięć administracyjnych był właśnie pełnomocnik. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, złożenie całkowicie nowego pełnomocnictwa procesowego, z jego opłaconymi odpisami, przez pełnomocnika nie mogło być traktowane jako uzupełnienie braku formalnego skargi, a czyniło zadość wykonaniu wezwania Sądu, rozpatrywanego jedynie w zakresie kultury procesowej, przy świadomości pełnomocnika należytego umocowania przez mandanta.
Zdaniem skarżącego, ewentualny brak drugiego dokumentu, uzupełnienia którego żądał Sąd, nie stanowi o braku formalnym skargi, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Ponadto skarżący podkreślił, że dokument ten znajdował się w aktach sprawy (k-6). Stwierdził, że mając na uwadze formę wykonywania przez niego działalności gospodarczej (jednoosobowa działalność gospodarcza), status prawny skarżącego w toku postępowania administracyjnego oraz sądowo-skargowego nie podlegał zmianie. Stwierdził również, że gdyby taka zmiana co do stanu faktycznego nastąpiła, znalazłoby to odzwierciedlenie w pismach procesowych.
W konkluzji skarżący uznał, że odrzucenie skargi, wobec nie wystąpienia znamion braków formalnych skargi, narusza art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Dyrektor Izby Celnej w Warszawie nie skorzystał z prawa wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona.
Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Wbrew poglądowi wyrażonemu w skardze kasacyjnej wniesiona skarga nie spełniała wymogów ustawowych przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga jest pismem procesowym i niezależnie od szczególnych wymogów określonych w art. 57 § 1 p.p.s.a. pkt 1-3, winna spełniać wymogi pisma procesowego. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeśli pismo wnosił pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym pisma. Pełnomocnik skarżącego nie złożył pełnomocnictwa, gdy składał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Złożenie pełnomocnictwa do innej sprawy sądowej lub administracyjnej, z którego treści wynika upoważnienie dla pełnomocnika występowania w innej sprawie, nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. Strona obowiązana jest uzupełnić braki formalne pisma i złożyć pełnomocnictwo (względnie odpis) w każdej indywidualnej sprawie. Należy również podkreślić, że toczące się w postępowaniu administracyjnym (celnym) sprawy z udziałem strony skarżącej nie zostały połączone do łącznego rozpatrzenia, gdyż nie zostało wydane postanowienie na podstawie art. 166 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w związku z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.).
W tym stanie rzeczy nie można przyjąć, że złożone pełnomocnictwo udzielone w dniu 14 czerwca 2004 r. do akt administracyjnych w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą V SA/Wa 1940/04, o której mowa w skardze kasacyjnej, uzasadnia ocenę, że wezwanie pełnomocnika przez Sąd I instancji do uzupełnienia braku formalnego przez złożenie pełnomocnictwa było czynnością zbędną. Pełnomocnik, pomimo wezwania sądu, nie uzupełnił braków formalnych skargi, a zatem nie jest trafny zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, i już ta okoliczność czyni skargę kasacyjną nieuzasadnioną, przy czym bez znaczenia dla wyniku sprawy jest w tym przypadku zasadność objęcia wezwaniem sądu także zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.