Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 października 2021 r., sygn. akt I GSK 558/21, wydanym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę kasacyjną Grupy Producentów [...] Sp. z o.o. w [...] (dalej: Spółka, skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 lutego 2021 r. sygn. akt III SA/Łd 833/20.
Spółka wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego w/w prawomocnym wyrokiem NSA, podnosząc, że zaistniała przesłanka nieważności, o której stanowi art. 271 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ skarżąca nie była należycie reprezentowana, a w konsekwencji była pozbawiona możliwości działania.
W skardze wniesiono o:
- 1) wznowienie postepowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2021 r., sygn. akt I GSK 558/21;
- 2) zmianę powyższego wyroku poprzez uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie ze skargi Grupy Producentów [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2020 r. – nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego;
- 3) zasądzenie na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania wskazano, że Spółka dowiedziała się o wydaniu wyroku z wezwania do zapłaty kosztów postępowania 4 stycznia 2022 r. Skarżąca próbowała skontaktować się z pełnomocnikiem, ale dopiero około 10 stycznia 2022 r. dowiedziała się, że pełnomocnik zmarł 24 grudnia 2021 r., a znacznie później, że choroba wyłączyła go z aktywności zawodowej na około pół roku przed śmiercią.
W ocenie skarżącej choć w postepowaniu przed NSA ustanowiła pełnomocnika w osobie adwokata zgodnie z obowiązującym przymusem adwokacko-radcowskim, to w sensie materialnym obrona procesowa nie była realizowana z pewnością na etapie wyrokowania. Strona nie miała możliwości składania pism procesowych na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, ponieważ jej pełnomocnik ze względu na stan zdrowia nie był aktywny zawodowo, a strona nie miała o tym żadnej informacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 277 p.p.s.a skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym (zdanie pierwsze). Gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji termin ten liczy się od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (zdanie drugie).
W skardze o wznowienie postępowania stwierdzono, że skarżąca o wyroku NSA dowiedziała się 4 stycznia 2022 r., zatem trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania upływał z dniem 4 kwietnia 2022 r.
Skargę o wznowienie postępowania nadano w placówce operatora pocztowego 11 kwietnia 2022 r., zatem po upływie zakreślonego w przepisach p.p.s.a. terminu.
Wobec stwierdzenia niedopuszczalności skargi o wznowienie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.