Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 października 2004r. sygn. akt V SA/Wa 1940/04, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. odrzucił skargę C.W. – "[...]" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 28 maja 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu Sąd podał, że dnia 20 września 2004r. pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi m.in. przez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa (zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej) oraz pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. W wezwaniu tym zamieszczono pouczenie, że nieuzupełnienie w terminie braków skargi spowoduje jej odrzucenie.
Z uwagi na fakt, że braki skargi zostały usunięte dnia 30 września 2004r., a zatem po upływie zakreślonego terminu, Sąd odrzucił skargę.
C. W. – "[...]" złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od tego postanowienia, wnosząc o:
- I) uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie
- II) zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych
Skarżący wskazał na naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący stwierdził, że Sąd odrzucił jego skargę z powodu nieuzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, w postaci zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Podkreślił, że skarga spełniała wymogi ustawowe z art. 57 § 1 p.p.s.a. Stwierdził także, iż zgodnie ze stanowiskiem doktryny podstawą odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. musi być istotny brak, traktowany jako okoliczność uniemożliwiająca nadanie skardze dalszego biegu. Zdaniem skarżącego dokument w postaci zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, uzupełnienia którego żądał Sąd, nie może być traktowany jako przesłanka negatywna, stanowiąca o braku formalnym skargi, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Ponadto skarżący podkreślił, że dokument ten znajdował się w aktach sprawy (k-4). Stwierdził, że mając na uwadze formę wykonywania przez niego działalności gospodarczej (jednoosobowa działalność gospodarcza), status prawny skarżącego w toku postępowania administracyjnego oraz sądowo-skargowego nie podlegał zmianie. Stwierdził również, że gdyby taka zmiana co do stanu faktycznego nastąpiła, znalazłoby to odzwierciedlenie w pismach procesowych.
W konkluzji skarżący uznał, że odrzucenie skargi, wobec nie wystąpienia znamion braków formalnych skargi, narusza art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Dyrektor Izby Celnej w Warszawie nie skorzystał z prawa wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest uzasadniona albowiem Sąd przy wydaniu zaskarżonego postanowienia naruszył przepisy postępowania, które to uchybienie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia – art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Skarga jest pismem procesowym i niezależnie od szczególnych wymogów określonych w art. 57 § 1 p.p.s.a. pkt 1-3, winna spełniać wymogi pisma procesowego. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeśli pismo wnosił pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pełnomocnictwo z dnia 21 sierpnia 2003 r. udzielone radcy prawnemu Wojciechowi Kulczykowi przez C. W. "[...]". Z treści tego pełnomocnictwa wynika, że tenże radca prawny został upoważniony do podejmowania wszelkich czynności: w sprawach wymiaru cła, z prawem reprezentowania interesów Spółki przed organami celnymi oraz sądami (k. 85 akt adm.). Przez tak sformułowaną treść pełnomocnictwa należy rozumieć, iż obejmuje ono reprezentowanie interesów mocodawcy przed organami administracji i sądami administracyjnymi. Pełnomocnictwo w tej formie spełnia zatem wymogi pełnomocnictwa ogólnego, o którym stanowi przepis art. 36 pkt 1 p.p.s.a.
Stwierdzając w uzasadnieniu postanowienia, iż pełnomocnik skarżącego nie usunął w terminie braków skargi przez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa (zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej) oraz pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, Sąd pozostaje w sprzeczności z treścią wezwania do uzupełnienia braków (k. 8 akt sądowych).
W tym stanie faktycznym należy przyjąć, że wezwanie pełnomocnika przez Sąd I instancji do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa (zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej) było czynnością zbędną, gdyż znajduje się ono w aktach administracyjnych sprawy (k. 4 akt adm.).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 i 203 pkt 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.