Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. odrzucił skargę G. I. R. Z. Spółka komandytowo-akcyjna w likwidacji z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
G. I. R. Z. Spółka komandytowo-akcyjna w likwidacji z siedzibą w K., dalej także jako "skarżąca", działając przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, pismem z dnia 12 listopada 2014 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.. Do skargi załączone zostało pełnomocnictwo procesowe upoważniające do działania w imieniu skarżącej spółki, udzielone w dniu 11 marca 2013 r. i podpisane przez R. Z., występującego jako likwidator skarżącej spółki. Celem wykazania umocowania wyżej wymienionego do reprezentowania strony skarżącej pełnomocnik załączył do skargi składającą się z 6 stron formatu A4 kopię odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, datowanego na dzień 29 kwietnia 2013 r., przy czym poświadczona za zgodność z oryginałem została jedynie pierwsza strona.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 28 stycznia 2015 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - przez nadesłanie do Sądu dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej spółki, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w oryginale lub prawidłowo uwierzytelnionej kopii. Równocześnie poinformowano pełnomocnika strony skarżącej, że nadesłany przy skardze odpis pełny z KRS jest nieprawidłowo uwierzytelnioną kopią ponieważ uwierzytelniona została tylko pierwsza strona.
Pełnomocnik strony skarżącej nadesłał do Sądu składającą się z 6 stron formatu A4 kopię odpisu pełnego z KRS, datowanego na dzień 29 kwietnia 2013 r., jednak poświadczona za zgodność z oryginałem została jedynie ostatnia strona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż załączona do skargi kopia odpisu pełnego z KRS składa się z 6 stron formatu A4 spośród których za zgodność z oryginałem została poświadczona jedynie strona pierwsza, z której nie wynika upoważnienie R. Z. do reprezentowania strony skarżącej, a tym samym udzielenia pełnomocnictwa procesowego do działania w jej imieniu. W ocenie Sądu pierwszej instancji pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania G. I. R. Z. Spółki komandytowo-akcyjnej w likwidacji z siedzibą w K..
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienie wniosła skarżącą Spółka, żądając jego uchylenie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 48 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - poprzez odmowę uznania sposobu potwierdzenia dokumentu stanowiącego podstawę pełnomocnictwa za pomocą jednokrotnego podpisu i w konsekwencji wydanie postanowienia odrzucającego skargę oraz art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
W okolicznościach sprawy, gdzie pełnomocnik skarżącej Spółki w osobie radcy prawnego, wezwany został do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez ponowne przedłożenie oryginału odpisu z KRS lub prawidłowo uwierzytelnionej jego kopii, trafny jest zarzut i podniesiona w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumentacja, odnosząca się do naruszenia, przede wszystkim, art. 48 § 3 p.p.s.a. i wiążącego się w tym zakresie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 o radcach prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 507).
Sąd pierwszej instancji w kwestionowanym uzasadnieniu, przywołując wynikające z art. 28 § 1, art. 29, art. 37 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 49 p.p.s.a. obowiązki spoczywające na stronie inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne jak i pełnomocniku stwierdził, że reprezentujący skarżącą Spółkę radca prawny nie wykonał zarządzenia z dnia 28 stycznia 2015 r., którym zobowiązano go do prawidłowego uwierzytelnienia kopii pełnego odpisu z KRS mającego wskazywać na umocowanie R. Z. do reprezentowania będącej w likwidacji skarżącej spółki G. I. R. Z..
Jak wynika z treści przepisu art. 48 § 3 p.p.s.a., strona zamiast oryginału dokumentu może złożyć jego odpis jeśli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji, mając na uwadze stan faktyczny sprawy wskazał, że pełnomocnik skarżącej spółki, przedkładając w terminie kopię pełnego odpisu KRS spółki, w istocie nie potwierdził, uwierzytelnił, wszystkich stron tego dokumentu, składając wyłącznie na jego pierwszej stronie podpis, datę oraz miejsce stwierdzenia zgodności z oryginałem a wykonując wezwanie Sądu pierwszej instancji z dnia 28 stycznia 2015 r. pełnomocnik nadesłał uwierzytelnioną kopię podpisaną na ostatniej stronie dokumentu.
Wskazać należy, iż zarówno powołany art. 48 § 3 oraz art. 37 § 1 p.p.s.a., zastosowany przez Sąd pierwszej instancji, a także art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych, nie określają w jakikolwiek sposób ilości uwierzytelnień jakie powinna zawierać kopia dokumentu mająca poświadczać jego zgodność z oryginałem. Nie zostało zwarte w treści tych przepisów bądź w innym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aby kopia dokumentu składającego się z większej niż jedna ilości stron (kart) zawierała więcej lub na każdej poszczególnej stronie poświadczenia co do ich zgodności z oryginałem takiego dokumentu jako całości.
Podkreślenie wymaga również fakt, iż aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego może zostać pobrany ze strony internetowej Krajowego Rejestr Sądowego, który na podstawie art. art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sadowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz.1186, z pózn. zm.) ma moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3, jeżeli posiada cechy umożliwiające jego weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji, w sytuacji gdy powziął wątpliwości co do wiarygodności poświadczonych odpisów z KRS mógł zweryfikować dane zawarte w przedstawionym odpisie z informacjami zawartymi w wydruku z Krajowego Rejestru Sądowego.
W związku z powyższym nie można było uznać, iż radca prawny występujący w sprawie nie jest umocowany do reprezentowania Spółki, tylko z tego powodu, iż nie uzupełnił on braków formalnych skargi poprzez nienadesłanie prawidłowo uwierzytelnionej kopi odpisu z KRS.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.