Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. M. Spółki z o.o. w M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że decyzja będąca przedmiotem odwołania została doręczona skarżącej 21 czerwca 2006 r. oraz że koperta, w której wniesiono odwołanie od tej decyzji, nie posiada oznaczeń identyfikujących odwołanie (numeru czy innego oznaczenia decyzji), lecz tylko oznaczenie listu poleconego - [...] oraz pieczęcie-datowniki z datą 7 lipca 2006 r. Urząd Pocztowy M.
1. Odwołanie to wpłynęło do Urzędu Celnego w K. 10 lipca 2006 r. Natomiast w kopercie z datą stempla - 5 lipca 2006 r. zostało nadane listem poleconym [...] odwołanie od innej decyzji, wydanej i doręczonej skarżącej w tej samej dacie. Odwołanie to wpłynęło do Urzędu Celnego w K. w dniu 6 lipca 2006 r. W dniu 12 lipca 2006 r. zostały natomiast nadane odwołania od decyzji wydanych w pozostałych sprawach wymienionych w skardze. Wskazując na powyższe Sąd uznał, że organ odwoławczy na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej prawidłowo stwierdził uchybienie przez skarżącą terminowi do wniesienia odwołania.
P. M. Spółka z o.o. w M. zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną zarzucając, że został on wydany z naruszeniem prawa procesowego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej: p.p.s.a. poprzez:
- - pominięcie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez odmowę uznania, że nieprawidłowo przeprowadzono postępowanie przed organem administracji w zakresie ustalenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania;
- - odmowę uznania, że Dyrektor Izby Celnej w K. pominął art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w zakresie, nierozpoznania na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy skarżący wniósł odwołanie z zachowaniem terminu, a nadto
- - pominięcie art. 122 w związku z art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz.
- 60) w związku z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r., Nr 75, poz. 802) poprzez przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., podczas gdy zgodnie z potwierdzeniem nadania skarżący nadał odwołanie w dniu 5 lipca 2006 r., co oznacza, że termin został zachowany.
Powołując się na powyższą podstawę kasacyjną skarżący wniósł o:
- 1. uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G., a gdyby Sąd ten nie mógł rozpoznać jej w innym składzie, innemu sądowi,
- 2. zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, że do dnia sporządzenia tej skargi złożył 15 odowłań od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. oraz że ze względu na ilość prowadzonych spraw oraz wysłanie części korespondencji w jednej kopercie, mogło dojść do omyłki w zakresie oznaczenia terminu nadania w urzędzie pocztowym przesyłki do Naczelnika Urzędu Celnego w K. Skarżący przedłożył dowód nadania przesyłki z odwołaniem w dniu 5 lipca 2006 r. podnosząc, ze potwierdza on zachowanie terminu do wniesienia odwołania.
W ocenie skarżącego materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania przed organem pierwszej instancji nie daje podstawy do jednoznacznego uznania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Z uzasadnienia tego aktu, zdaniem skarżącego nie wynika, że odwołanie z dnia 4 lipca 2006 r. zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 7 lipca 2006 r., a zatem z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Skarżący podniósł, że dokonanie ustaleń w zakresie uchybienia terminowi wymaga przeprowadzenia wnikliwej i wszechstronnej oceny wszystkich dowodów dotyczących daty doręczenia stronie decyzji będącej przedmiotem odwołania oraz daty wniesienia odwołania. Odstąpienie od dokonania takiej oceny, poprzedzonej zgromadzeniem pełnego materiału dowodowego, stanowi naruszenie art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.
Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej podnosząc, że skarżący nie wykazał w skardze kasacyjnej na czym polega błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie prawa procesowego przez Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżąca oparła skargę kasacyjną na podstawie określonej w art. 174 pkt. 2 p.p.s.a. zarzucając, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem przepisów postępowania przez błędną ich wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie.
Nieoddzownym elementem uzasadnienia podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. jest - poza przytoczeniem naruszonego przepisu - wskazanie sposobu jego naruszenia i wyjaśnienie, na czym polega błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie tego przepisu prawa i jak, zdaniem skarżącego, powinien on być rozumiany i stosowany.
Naruszenie przepisów postępowania przez błędną wykładnią polega na mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej, natomiast niewłaściwe zastosowanie tych przepisów polega na tzw. błędzie subsumpcji, co wyraża się w tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo że ustalonego stanu faktycznego błędnie nie "podciągnięto" pod hipotezę określonej normy prawnej.
Skarżąca nie wyjaśniła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej na czym polegała błędna wykładnia przez Sąd I instancji przepisów stanowiących podstawę skargi kasacyjnej. Brak uzasadnienia tego zarzutu oznacza, że skarga kasacyjna w tym zakresie nie czyni zadość wymaganiom materialnym określonym w art. 176 p.p.s.a. Z tej racji oraz z uwagi na to, że Naczelny Sąd Administracyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.) nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów, podniesionych w skardze kasacyjnej, zarzut błędnej wykładni przepisów postępowania stanowiących podstawę skargi kasacyjnej nie mógł być uznany za usprawiedliwiony.
Przechodząc do oceny zarzucanej również w skardze kasacyjnej drugiej postaci naruszenia przepisów postępowania przez niewłaściwe ich zastosowanie należy na wstępie podkreślić, że podstawą skargi kasacyjnej jest naruszenie przepisów postępowania sądowoadministracyjnego. Jako uchybienie przepisom postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, można wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu zarzucić, jak czyni to skarżący naruszenie art. 145 § 1pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez nieuwzględnienie skargi, mimo naruszenia przepisów postępowania przez organ w toku postępowania administracyjnego. Usprawiedliwioną podstawę kasacyjną stanowi jednak tylko takie uchybienie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i polegało w przypadku omawianej postaci naruszenia prawa na niewłaściwym zastosowaniu przepisów postępowania.
W stanie faktycznym sprawy nie miały zastosowania powołane w podstawie skargi kasacyjnej przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. zgodnie bowiem z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), mającym zastosowanie w stanie faktycznym sprawy przez odesłanie zawarte w art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623), do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepis art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy - Ordynacja podatkowa.
Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut odmowy uznania przez Sąd I instancji, że organ odwoławczy pominął powołane w skardze przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przy ocenie, czy skarżąca wniosła odwołanie w terminie nie może być zatem uznany za usprawiedliwiony.
Nie może być również uznany za usprawiedliwiony podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut niezastosowania przez Sąd I instancji przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. pomimo, zdaniem skarżącej, nieprawidłowego przeprowadzenia postępowania administracyjnego i ustalenia w tym postępowaniu z naruszeniem art. 122 w zw. z art. 228 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, że termin do wniesienia odwołania nie został zachowany.
Okolicznością bezsporną w sprawie jest, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...], będąca przedmiotem odwołania, została doręczona skarżącej w dniu 21 czerwca 2006 r. oraz że liczony od tej daty termin do wniesienia odwołania (art. 233 Ordynacji podatkowej) upływał w dniu 5 lipca 2006 r. Skarżąca kwestionując w skardze kasacyjnej, zaaprobowane przez Sąd I instancji stanowisko organu, że odwołanie od tej decyzji zostało wniesione w dniu 7 lipca 2006 r. powołała dowód nadania listu poleconego [...] w dniu 5 lipca 2006 r. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że powyższy dowód nie może być jednak uznany za dowód wniesienia odwołania w terminie. W dowodzie tym brak jest zapisu wskazującego na to, że dotyczy on decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. Nr [...].
Sąd I instancji trafnie wskazał, że data stempla pocztowego, odciśniętego na kopercie, w której wpłynęło do organu I instancji odwołanie od w/w decyzji potwierdza, że zostało ono nadane w urzędzie pocztowym w dniu 7 lipca 2006 r., a więc po upływie terminu przewidzianego w art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej.
W kopercie opatrzonej stemplem z datą 5 lipca 2006 r., jak prawidłowo przyjął Sąd I instancji, zostało natomiast nadane przez skarżącą, listem poleconym nr [...] odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...], które wpłynęło do organu w dniu 6 lipca 2006 r.
Prawidłowości tych ustaleń nie podważają podniesione w skardze kasacyjnej argumenty wskazujące na możliwość zaistnienia omyłki przy ustalaniu terminu nadania odwołania w urzędzie pocztowym z uwagi na wielość spraw prowadzonych przez skarżącą przed Naczelnikiem Urzędu Celnego w K., gdyż jak prawidłowo wskazał Sąd I instancji, odwołania od wymienionych w skardze decyzji z [...] czerwca 2006 r. zostały nadane w urzędzie pocztowym w dniu 12 lipca 2006 r., o czym świadczą numery tych decyzji odnotowano na kopercie z tej daty. Natomiast wymienione w skardze decyzje organu I instancji z 13 lipca 2006 r. zostały wydane po dacie wniesienia odwołania w niniejszej sprawie w związku z tym nie mogły spowodować błędu w ustaleniu przez organ i Sąd I instancji faktu uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną, jako nie mającą usprawiedliwionych podstaw.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.