Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 3 kwietnia 2012 r. sygn. I SA/Rz 103/12, wydany w sprawie ze skargi E. sp.j. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, oddalono skargę.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
W dniu 10 lipca 2008 r. spółka E. zakupiła we Włoszech za kwotę 7.200 EURO samochód m-ki Nissan Terrano II 2.7 Diesel Turbo nr nadwozia [...]. Nabycie wewnątrzwspólnotowe tego pojazdu nie zostało opodatkowane podatkiem akcyzowym z uwagi na to, że zdaniem spółki przedmiotowy pojazd był samochodem ciężarowym, klasyfikowanym do pozycji CN 8704 i jako taki nie podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Powyższe w ocenie Spółki wynikało z włoskiej karty własności, gdzie wpisano, że pojazd służy do przewozu towarów, z dowodu rejestracyjnego a także z dokumentu sporządzonego w związku z przeprowadzonym badaniem technicznym, w którym uprawniony diagnosta w rubryce rodzaj pojazdu wpisał samochód ciężarowy. Oznaczenie jako samochód ciężarowy widniało również w polskiej karcie pojazdu, a ponadto samochód został zarejestrowany jako ciężarowy w Wydziale Komunikacji w Starostwie Powiatowym w M. W dniu 14 października 2008 r. spółka sprzedała samochód T. R., który przesłuchany w charakterze świadka wskazał, że samochód w momencie zakupu zarejestrowany był jako samochód ciężarowy na pięć osób, i że nie dokonywał w tym pojeździe żadnych zmian konstrukcyjnych.
W ocenie organu pierwszej instancji nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód m-ki Nissan Terrano, pomimo zapisów w wyżej wymienionych dokumentach, był pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Do powyższych wniosków organ doszedł na podstawie stwierdzonych cech pojazdu, dla których bez znaczenia pozostawały zapisy w dokumentach rejestrowych.
Ostateczną decyzją Dyrektora Izby Celnej w P. utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] września 2011 r., nr [...], określającą spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wspomnianego samochodu w wysokości 3189 zł.
W pierwszej kolejności, jak wskazał organ odwoławczy, istotą sporu była kwestia prawidłowej kwalifikacji samochodu. Dla jego rozstrzygnięcia zasadnicze znaczenie ma klasyfikacja w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej CN. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257 ze zm.), zwanej "u.p.a.", do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), natomiast w ust. 2 tego przepisu wskazano, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczenia znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz.
WE L 256 z dnia 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Zgodnie z ust. 3 tego przepisu zmiany w klasyfikacjach statystycznych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie powodują zmian w opodatkowaniu wyrobów akcyzowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie.
W dalszej części swojego uzasadnienia organ wskazał, że przyporządkowania wyrobów do określonych kodów i pozycji w Nomenklaturze Scalonej należy dokonywać, mając na względzie regułę 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z tą regułą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny: dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, zgodnie z postanowieniami, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Tylko wtedy, gdy klasyfikacja będzie nadal niemożliwa, należy skorzystać z ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, pod warunkiem, że ani treść pozycji, ani treść uwag, nie będzie stwarzać żadnych przeszkód do ich zastosowania.
Organ odwoławczy podzielił w całości stanowisko organu pierwszej instancji, według którego sporny pojazd mieści się w pozycji 8703, "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne" przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Omawiany pojazd był wyprodukowany jako pojazd osobowy. W chwili dostawy wewnątrzwspólnotowej w pojeździe znajdowało się siedem miejsc siedzących, co wynikało z dokumentu sporządzonego na okoliczność przeprowadzonego badania technicznego w 4 dni od dnia zakupu. Każde miejsce siedzące posiadało pasy bezpieczeństwa. W wyniku przeprowadzonych w toku postępowania oględzin stwierdzono obecność dwóch rzędów siedzeń. I rząd siedzeń to: oddzielne siedzenie dla kierowcy i pasażera, II rząd siedzeń to: kanapa dzielona dla 3 osób. Za II rzędem siedzeń znajdowały się miejsca do kotwiczenia trzeciego rzędu siedzeń, w tej części pojazdu znajdowały się również pasy bezpieczeństwa dla dwóch osób.
Pojazd posiadał poduszki bezpieczeństwa dla kierowcy i pasażera, tapicerka siedzeń kierowcy i pasażera oraz tapicerka drugiego rzędu siedzeń miały ten sam kolor i wzór. Na całej długości pojazdu znajdowała się jednakowa wykładzina podsufitowa. Wzdłuż obu ścian bocznych pojazdu dla pasażerów I i II rzędu siedzeń oraz w części bagażowej znajdowały się okna, które w drzwiach bocznych przednich i tylnych sterowane były elektrycznie. Elektrycznie sterowane były również lusterka dodatkowo podgrzewane. W części przeznaczonej dla pasażerów I i II rzędu siedzeń znajdowały się podłokietniki w drzwiach bocznych, uchwyty do trzymania w suficie oraz głośniki w łącznej liczbie 6 sztuk. Uchwyty do trzymania znajdowały się również w części bagażowej. Wyposażony był również w uchwyty na napoje dla I i II rzędu siedzeń, oświetlenie sufitowe. Tylne drzwi bagażnika były uchylane, podgrzewane i wyposażone w wycieraczkę.
Wnętrze bagażnika tapicerowane, oświetlone, ściany boczne z oknami, słupki oraz sufit wykończony takimi samymi materiałami, w takiej samej kolorystyce jak część pasażerska, znajdowało się również gniazdo 12 V. Samochód posiadał klimatyzację manualną, nawiewy a także wyposażony był w system ABS.
Wskazane powyżej okoliczności oraz obiektywne cechy pojazdu, zdaniem organu odwoławczego, dają podstawę do postawienia tezy, że w dacie powstania obowiązku podatkowego sporny pojazd zasadniczo przeznaczony był do przewozu osób.
W ocenie organu drugiej instancji Naczelnik Urzędu Celnego w R. wyjaśnił istotne w sprawie okoliczności faktyczne w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, dochowując przy tym ustawowych standardów postępowania podatkowego, jakimi są tzw. zasady ogólne wymienione w przepisach art. 120, 121, 122 Ordynacji podatkowej.
Nie zgadzając się ze stanowiskiem organów Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R., który skargę tę oddalił, o czym była mowa na wstępie.
Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organów. Jak podniósł, zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.a. akcyzą podlegają, m.in. sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju (pkt 3) oraz nabycie wewnątrzwspólnotowe i dostawa wewnątrzwspólnotowa (pkt 5). Pojęcie wyrobów akcyzowych zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 1 cyt. ustawy, który rozumie przez nie wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. Zgodnie z pozycją 59 załącznika nr 1 do cyt. ustawy jako towary akcyzowe wymieniono samochody osobowe, klasyfikowane w kodzie CN 8703, jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.
Z mocy art. 3 ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Zgodnie z ust. 3 wyżej powołanego przepisu ustawy o podatku akcyzowym, zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie o podatku akcyzowym.
W ocenie Sądu pierwszej instancji, podzielając stanowisko organów, sporny pojazd mieści się w pozycji 8703: "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Pozycja ta bowiem obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, z wyłączeniem pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Z samego tytułu pozycji 8703 wynika, że obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycja 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.
W świetle wyjaśnień zawartych w notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów zamieszczonych w obwieszczeniu Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P Nr 86, poz. 880) klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów (poz. 8704).
Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są następujące cechy:
- • obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych;
- • obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;
- • obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;
- • brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów;
- • wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).
Natomiast pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego, objęte pozycją CN 8704 to, w szczególności:
- • zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.),
- • ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju,
- • ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.)
- • cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp),
- • ciężarówki - chłodnie i izotermiczne,
- • ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp.,
- • ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.,
- • ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705,
- • śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp.,
Ponadto jako cechy właściwe pojazdom tej kategorii wymieniono:
- • siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów.
- • oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup);
- • brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany);
- • zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną;
- • brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).
Z powyższych względów, porównując przykładowo podane cechy pojazdów osobowych z przykładowo wskazanymi pojazdami mieszczącymi się w kategorii pojazdów ciężarowych oraz przypisanymi im cechami, omawiany samochód Nissan Terrano nie mieści się w zakresie pojęciowym żadnej z wymienionych ciężarówek, cystern czy też śmieciarek.
Ponadto stwierdzone indywidualne cechy pojazdu przeczą temu by mógł to być pojazd ciężarowy. Miejsce siedzeń – ławek bez wyposażenia zabezpieczającego oraz wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów znajduje się trzyosobowa kanapa wyposażona w pasy bezpieczeństwa. Ponadto tylne boczne drzwi wyposażone zostały w głośniki. Wszystkie drzwi otwierane są wahadłowo, szyby zaś automatycznie. Bagażnik pojazdu wyposażony jest w dodatkowe okna, wykładzina podsufitowa jednakowa na całej długości pojazdu, tapicerka drzwi kierowcy i pasażera oraz tapicerka drzwi dla pasażerów II rzędu siedzeń jest takiego samego koloru i wzoru, przednie i tylne okna sterowane elektrycznie, lusterka podgrzewane i sterowane elektrycznie, podłokietniki w drzwiach oraz uchwyty do trzymania dla pasażerów, uchwyty do trzymania w części bagażowej, głośniki w drzwiach, system ABS, uchwyty na napoje, klimatyzacja, nawiewy, tapicerowane wnętrze bagażnika, oświetlone i utrzymane w tej samej kolorystyce co przednia część pojazdu.
Tym samy Sąd pierwszej instancji zgodził się z organami podatkowymi, iż o przeznaczeniu danego pojazdu do określonego typu transportu decydujące znaczenie mają cechy nadane temu pojazdowi przez producenta, a nie cechy jakie nadali pojazdowi poszczególni użytkownicy w czasie jego używania. W sprawie bezsporne jest, że samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy.
Sąd pierwszej instancji powołał się na orzecznictwo, w myśl którego o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu decyduje jego producent, ponieważ to właśnie on tworzy konstrukcję pojazdu zgodną z normami bezpieczeństwa, przepisami o ruchu drogowym, która ma odpowiadać określonemu przeznaczeniu pojazdu. Konstrukcyjnego przeznaczenia samochodów nie zmieniają ich użytkownicy dokonujący przeróbek czy adaptacji wnętrza do własnych potrzeb (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 września 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 880/06).
Od powyższego wyroku spółka wywiodła skargę kasacyjną, która została oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego, stosownie do przepisu art. 174 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." zaskarżając w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 3 kwietnia 2012 roku, sygn. akt I SA/Rz 103/12.
Skarga kasacyjna wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w R., a także zasądzenie na rzecz spółki kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Skarga kasacyjna zarzuciła:
naruszenie prawa materialnego w szczególności art. 3 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 1, art. 100 u.p.a. poprzez błędną wykładnię i uznanie, za prawidłowe ustaleń organów celnych, polegających na tym, że samochód marki Nissan Terrano II nabyty wewnątrzwspólnotowo przez spółkę jest samochodem ciężarowym w oparciu o przyjętą nomenklaturę - poz. 8703 "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702 włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi), a zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w notach Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów zamieszczonych w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r., w sprawie Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880) klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy pojazdu, które wskazują, że przeznaczony jest on raczej do transportu osób, a nie towarów (8704), zaś zdaniem WSA w R. cechy samochodu marki Nissan Terrano II wskazują, że należy przyporządkować go pod pozycję 8703, jak wcześniej ustaliły organy celne, w związku z czym skarżąca zobowiązana jest do zapłaty podatku akcyzowego w oparciu o obowiązujące przepisy ustawy o podatku akcyzowym, w sytuacji kiedy:
- - przedmiotowy samochód w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochodem ciężarowym, klasyfikowanym do pozycji CN 8704, i jako taki zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, z dokumentów w postaci włoskiej (gdzie samochód został wyprodukowany, czyli pierwotnego pochodzenia samochodu) karty własności wynika, że samochód ten służył do przewozu towarów a jako taki - jest samochodem ciężarowym, przeznaczenie samochodu, tj. do transportu rzeczy, wynika również z dowodu rejestracyjnego samochodu, natomiast podczas badania technicznego, dokonanego przez uprawnionego diagnostę, w zaświadczeniu, w rubryce "rodzaj pojazdu" widnieje zapis "samochód ciężarowy", podobny zapis widnieje w dokumencie identyfikującym pojazdy, stanowiący załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym. gdzie w poz. 8 "rodzaj pojazdu" wskazano samochód ciężarowy, takie również miał przeznaczenie w dacie nabycia przez skarżącego, ponadto zgodnie z Wyrokiem WSA w W. z dnia 28 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 271/08 procedura klasyfikowania konkretnego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN powinna przebiegać w ten sposób, iż najpierw ustalane jest przeznaczenie danego pojazdu, jeżeli przeznaczony jest on zasadniczo do przewozu osób objęty jest kodem 8703, jeżeli natomiast służy do przewozu towarów, obejmuje go kod 8704. Dopiero po ustaleniu powyższego możliwe jest - w stosunku do samochodów typu pickup - posłużenie się dodatkowym warunkiem określonym w notach wyjaśniających do kodu 8703. Może on być jednak zastosowany wyłącznie do pojazdów, które przeznaczone są zasadniczo do przewozu osób. Zasadniczym jest zarazem moment nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów i na ten moment winno być poczynione ustalenie jego przeznaczenia. co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie niniejszych rozważań podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji.
Skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie została oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia prawa materialnego. Oparcie skargi kasacyjnej wyłącznie na zarzucie naruszenia prawa materialnego, co w sprawie ma miejsce, wywiera ten skutek, że na etapie rozpoznawania tego środka zaskarżenia w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym miarodajne są, jako skutecznie nie podważone, bo nie objęte podstawą kasacyjną, o której mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., te ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji, które stanowiły podstawę subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przepis prawa materialnego.
Odnosząc powyższe stanowisko do realiów rozpoznawanej sprawy, skarga kasacyjna nie podważyła ustalenia faktycznego poczynionego przez Sąd pierwszej instancji, akceptującego stanowisko organów celnych, iż przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia był samochód osobowy, a zatem należało określić spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym.
Ponadto skarga, co jest jej istotnym mankamentem, nie zarzucając naruszenia przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), próbuje wyprowadzić korzystne dla spółki ustalenia faktyczne poprzez zarzut naruszenia prawa materialnego. Jednakże, w świetle ustalonego orzecznictwa i piśmiennictwa (por. J.P. Tarno, Komentarz, str. 373 wraz z podanym orzecznictwem), próba zwalczenia ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd pierwszej instancji nie może nastąpić przez zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.). Ewentualnie może być ona skuteczna tylko w ramach podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a to w sprawie nie miało miejsca.
W tym stanie sprawy skarga kasacyjna, jako nie oparta na usprawiedliwionej podstawie, podlega oddaleniu (art. 184 p.p.s.a.).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.