Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1480/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "I." [...] Spółki jawnej z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji określającą spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za [...] w wysokości 133 694 zł.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku "I." [...] Spółka jawna, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu stwierdziła, że zaskarżona decyzja określa obowiązek zapłaty podatku w bardzo dużej kwocie, zaś zapłata tej kwoty przekracza możliwości płatnicze podatnika. Ma to skutek w postaci wszczęcia postępowania egzekucyjnego przez organ podatkowy i egzekwowania składników majątku spółki m.in. poprzez zajęcie rachunku bankowego, a także innych składników majątku służących do prowadzenia działalności gospodarczej. Zlicytowanie takich składników majątku spółki utrudni, bądź uniemożliwi dalsze prowadzenie działalności gospodarczej i w efekcie może doprowadzić do upadłości spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), mającym zastosowanie również w postępowaniu przez Naczelnym Sądem Administracyjnym w związku z treścią art. 193 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
W rozpoznawanym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazano argumentów, które w jakikolwiek sposób świadczyłyby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Jako wykazanie takich okoliczności nie może być uznane gołosłowne stwierdzenie we wniosku, że w stosunku do skarżącej spółki wszczęto w celu wykonania zaskarżonej decyzji postępowanie egzekucyjne, które uniemożliwia prowadzenie działalności gospodarczej i może skutkować likwidacją spółki. Spółka nie przedstawiła wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji jakichkolwiek dokumentów potwierdzających złożone we wniosku oświadczenia, ani też dokumentów obrazujących sytuację finansową spółki. Ustalenie rzeczywistej aktualnej sytuacji majątkowej spółki nie jest również możliwe na podstawie zawartości akt sprawy.
Z uwagi na nieprzedstawienie jakichkolwiek dowodów przemawiających za wystąpieniem w sprawie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (w szczególności dotyczących sytuacji majątkowej skarżącej), Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił przekonania strony, że w niniejszej sprawie uzasadnione jest zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. O wystąpieniu którejkolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może przesądzać sama wysokość podatku, jaka została określona w postępowaniu podatkowym (tj. 133 694 zł), skoro kwoty tej nie można w żaden sposób skonfrontować z sytuacją majątkową strony. Tylko przedstawienie przez skarżącą swojej aktualnej sytuacji finansowej umożliwiałoby ocenę, czy dla tej konkretnej spółki zapłata wspomnianej kwoty grozi wystąpieniem znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Na marginesie wskazać należy, że tożsamy co do treści wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spółka zawarła także w skardze do Sądu pierwszej instancji. Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił stronie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd stwierdził, że spółka podała jedynie ogólne informacje, których nie poparła żadnymi dowodami materialnymi ani dokumentami źródłowymi. Składając w skardze kasacyjnej ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spółka miała zatem świadomość ciążącego na niej obowiązku w zakresie wykazania zaistnienia przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tym bardziej, że w toku całego postępowania sądowego w niniejszej sprawie spółka jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
PG