Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 14 stycznia 2021 r., sygn. akt I GSK 986/20

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Dariusz Dudra przewodniczący
Sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska przewodniczący
Sędzia del. WSA Krzysztof Dziedzic przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 14 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...]
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1246/19
Sprawa
w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odmowy przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody spowodowane suszą lub powodzią

Sentencja

postanawia:

  1. 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz [...] kwotę [...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

Postanowieniem z [...] maja 2019 r. nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Toruniu z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Toruniu z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przyznaniu pomocy w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 stycznia 2020 r. V SA/Wa 1246/19, oddalił skargę [...] na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2019 r. nr [...].

W skardze kasacyjnej wniesionej w imieniu [...] zaskarżono powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie: "art. 61a & 1 k.p.a. co skutkowało odmówieniem wszczęcia postępowania, gdy tymczasem w sprawie Sąd powinien kierować się zasadami określonymi w art. 16 & 1 i 3 k.p.a., gdyż skarżąca jest stroną postępowania".

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu zwrotu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Zgodnie art. 176 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r, poz. 2325 t.j., dalej p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Art 174 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

  1. 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
  2. 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przytoczenie podstaw kasacyjnych polega zatem na wskazaniu czy strona skarżąca zarzuca naruszenie prawa materialnego, czy naruszenie przepisów postępowania, czy też oba te naruszenia łącznie, a przedmiotem zarzutu mogą być tylko te przepisy, które zastosował sąd I instancji lub które powinien był zastosować, lecz je pominął. Konieczne jest przy tym wskazanie konkretnych przepisów naruszonych przez sąd, z podaniem jednostki redakcyjnej (numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu). Uzasadnienie podstaw kasacyjnych powinno natomiast szczegółowo wskazywać do jakiego, zdaniem strony skarżącej, naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego doszło i na czym to naruszenie polegało, a w przypadku zarzucania uchybień przepisom procesowym należy dodatkowo wykazać, iż to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że w skardze kasacyjnej jej autor w ogóle nie przytoczył podstaw kasacyjnych, nie powołał bowiem żadnych przepisów, które naruszył Sąd I instancji. Jedynymi przepisami powołanymi w badanej skardze kasacyjnej są przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, których nie stosuje sąd administracyjny. Przy założeniu, że użyty w skardze kasacyjnej znak pisarski "&" oznacza paragraf, powołane w tej skardze przepisy to art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256, t.j., dalej: k.p.a.), który stanowi, że "Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania" oraz art. 16 § 1 i 3 k.p.a., który stanowi, że "Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji łub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne.

Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych" oraz, że "Decyzje ostateczne, których nie można zaskarżyć do sądu, są prawomocne", Cytowane przepisy nie były stosowane przez Sąd I instancji, a w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie zawarto żadnego uzasadnienia dlaczego postawiono zarzut naruszenia właśnie tych przepisów. Brak przytoczenia podstaw kasacyjnych nie był więc możliwy do usunięcia poprzez analizę argumentacji zawartej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, gdyż uzasadnienie to ograniczone zostało wyłącznie do powtórzenia zarzutu naruszenia zacytowanych przepisów k.p.a.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera podstaw kasacyjnych, o których mowa w art. 174 p.p.s.a., ani ich uzasadnienia.

W art. 177a p.p.s.a. ustawodawca przewidział tryb usunięcia braków skargi kasacyjnej w przypadku, gdy skarga taka nie spełnia wymagań przewidzianych z art. 176, jednak tryb ten dotyczy wymogów "innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie". Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są zatem elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej, których brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania do usunięcia któregoś z tych braków.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem nieusuwalnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych, a w związku z tym podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 182 § 2 w zw. z art. 180 i art. 178 p.p.s.a..

O zwrocie uiszczonego od skargi kasacyjnej wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku organu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, wskazać należy, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw prawnych do orzekania w tej materii. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w przypadku odrzucenia skargi kasacyjnej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.