Postanowienie NSA z 15 września 2020 r., I GW 7/20

Wydany

15 września 2020 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Podlaskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Białymstoku z dnia 10 lipca 2020 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Podlaskim Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w Białymstoku a Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku w przedmiocie rozłożenia na raty należności w postaci grzywny w celu przymuszenia postanawia:

Skład

Sędzia NSA Piotr Pietrasz przewodniczący
Sędzia NSA Henryk Wach przewodniczący
Sędzia NSA Piotr Piszczek przewodniczący, sprawozdawca

Sentencja

1. odrzucić wniosek;
2. zwrócić Podlaskiemu Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w Białymstoku uiszczony wpis od wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w kwocie 100 (sto) złotych.

Uzasadnienie

Wnioskiem z 10 lipca 2020 r. Podlaski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Białymstoku zwrócił się do do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku i wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku D. i M. C. w przedmiocie rozłożenia na raty grzywny w celu przymuszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 p.p.s.a. oraz art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej: k.p.a.). Z art. 4 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Przed przystąpieniem do rozpoznania wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość lub sporu kompetencyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny powinien sprawdzić, czy wniosek został właściwie skierowany, gdyż rozstrzygnięcie nie wszystkich sporów należy do kompetencji sądu administracyjnego, o czym często organy administracji publicznej będące w sporze zapominają, wskazując jako podstawę prawną jedynie przepisy art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 p.p.s.a. Tymczasem szczegółowa podstawa prawna wskazująca, kiedy właściwym do rozstrzygnięcia sporu jest Naczelny Sąd Administracyjny, a kiedy inny organ, wynika z art. 22 § 1 i 2 k.p.a.

Analiza tych przepisów prowadzi do utworzenia trzech grup sporów kompetencyjnych należących do jurysdykcji Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj.

1. pomiędzy terenowymi organami administracji rządowej a organami jednostek samorządu terytorialnego, 2) samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz 3) innymi organami jednostek samorządu terytorialnego w przypadku braku wspólnego organu wyższego stopnia.

W niniejszej sprawie w sporze o właściwość są Podlaski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Białymstoku i Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku, co oznacza, że nie są to ani organy jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a., ani samorządowe kolegia odwoławcze. Obie ww. strony są podmiotami z pionu administracji rządowej (vide: art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej – Dz.U. z 2019 r., poz. 59 ze zm.) oraz art. 1 ust. 2 i art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, t.j. - Dz. U. z 2020 r. poz. 505 ze zm.). Skoro sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, zgłoszony w tym przedmiocie wniosek podlega odrzuceniu.

Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 15 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.