Postanowienie NSA z 26 czerwca 2012 r., I GZ 101/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K., W. K. – F. U. –H. "C. II" s.c. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1582/11 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi M. K., W. K. – F. U. –H. "C. II" s.c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Cezary Pryca przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r. o sygn. akt I SA/Łd 1582/11 odmówił M. K. i W. K. prowadzącym w formie spółki cywilnej F. U. – H. "C. II" w P. T., dalej Skarżącym, wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie opłaty paliwowej za grudzień 2007 r. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podniósł, że Skarżący nie wykazali w skardze, aby egzekucja wysokości pieniężnej oznaczonej w zaskarżonej decyzji wiązała się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, zatem, że Skarżący nie spełnili, w ocenie Sądu I instancji, przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., zastosowania tej instytucji procesowej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zarzucili naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez nierozważenie całokształtu okoliczności w sprawie i wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarżący podkreślili, że ich sytuacja materialna jest Sądowi znana, gdyż w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] kwietnia 2010 r. ustalającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od maja do grudnia 2007 r. na łączną kwotę 241.192,00 zł wnieśli o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na ich trudną sytuację materialną. Ponadto Skarżący wyjaśnili, że w celu zabezpieczenia należności z tytułu podatku VAT organy podatkowe zastosowały zabezpieczenie majątkowe poprzez blokadę ich kont bankowych i zajęcie ruchomości, co uniemożliwia im prowadzenie działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, jest formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania i stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2009, s. 206). Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie stanowisko wskazujące, że wnioskodawca jest zobligowany do wnikliwego przedstawienia argumentów i materiałów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, LEX nr 489786). Sąd opierając się na kompletnym materiale dowodowym jest bowiem zdolny w sposób obiektywny ocenić rzeczywistą sytuację materialną wnioskodawcy i ustalić, czy spełnia on kryteria pozwalające na wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej.

W sprawie objętej zażaleniem, Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zawartym w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. nie przedstawili żadnych okoliczności, które pozwalałyby Sądowi stwierdzić, czy zastosowanie tego konkretnego środka tymczasowej ochrony na czas trwania postępowania sądowego jest celowe i zasadne. Skarżący poprzestali wyłącznie na sformułowaniu w petitum skargi wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd I instancji nie dysponował więc żadnymi informacjami dotyczącymi sytuacji majątkowej Skarżących, na podstawie których mógłby ocenić, czy egzekucja należności z tytułu podatku akcyzowego określona w decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. spowoduje nieodwracalne skutki finansowe dla Skarżących lub przyczyni się do wyrządzenia znacznej szkody w ich majątku. Dopiero na etapie postępowania zażaleniowego Skarżący podnieśli, że złożyli w wojewódzkim sądzie administracyjnym wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na inną decyzję Dyrektora Izby Celnej określającej zobowiązanie podatkowe w kwocie 241.192,00 zł oraz że organy podatkowe dokonały zablokowania kont bankowych oraz zajęcia ruchomości Skarżących w celu zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego z tytułu podatku VAT. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego są to okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż powołane w zażaleniu czynności organów podatkowych, zmierzające do zabezpieczenia wierzytelności z tytułu podatku VAT, mogą w praktyce uniemożliwić Skarżącym bieżące regulowanie zobowiązań płatniczych, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą i w konsekwencji doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci zaprzestania wykonywania tej działalności i pozbawienia Skarżących źródeł dochodu. Okoliczności przedstawione w zażaleniu mogłyby, zatem być potraktowane jako przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i być podstawą do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności Sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Jakkolwiek fakty powołane przez Skarżących w zażaleniu mogłyby być uznane przez sąd kasacyjny, jako nowe okoliczności w rozumieniu art. 61 § 4 p.p.s.a. to podkreślić trzeba, że Skarżący nie przedstawili żadnych dowodów na ich poparcie chociażby takich jak decyzja organu podatkowego o zabezpieczeniu czy kopia wniosku skierowanego do Sądu I instancji o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2010 r., które pozwoliłyby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zweryfikować autentyczność tych okoliczności.

Z wymienionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalić zażalenie.