Postanowienie NSA z 30 marca 2016 r., I GZ 101/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "E." Spółki z o.o. w M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 11 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 459/13 w zakresie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zmianę postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

Sprawa

ze skargi "E." Spółki z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Zofia Przegalińska przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. pozostawił wniosek "E." Spółki z o.o. w M. o zmianę postanowienia tegoż Sądu z dnia 22 września 2014 r. w przedmiocie prawa pomocy bez rozpoznania.

Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że Spółka w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej ponownie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Żądanie to zostało przez Sąd zakwalifikowane jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 22 września 2014 r. o czym Sąd I instancji poinformował pełnomocnika skarżącej spółki.

Spółka została wezwaniem Sądu zobowiązana do wskazania zmiany sytuacji finansowej i majątkowej, a także dowodów uzasadniających zmianę wnioskowanego postanowienia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.).

Pełnomocnik Spółki w odpowiedzi na wezwanie (w siedmiodniowym terminie) wniósł o jego przedłużenie.

Z uwagi na okoliczność, że pomimo upływu terminu do spełnienia wezwania Spółka nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, Sąd I instancji zarządzeniem pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. W niniejszej sprawie na co zwrócił uwagę Sąd wezwał Spółkę na podstawie art. 49 § 1, § 2 p.p.s.a. Termin przewidziany tym przepisem jest terminem ustawowym, a nie sądowym, a tym samym nie podlega on przedłużeniu na podstawie art. 84 p.p.s.a. Wyznaczony 7-dniowy termin do usunięcia braku formalnego wniosku o zmianę postanowienia z dnia 22 września 2014 r. upłynął bezskutecznie z dniem 22 grudnia 2015 r.

E. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na powyższe zarządzenie wywiodła zażalenie, w którym zarządzenie zaskarżyła w całości i wniosła o jego uchylenie i przekazanie wniosku do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Spółka zarzuciła obrazę przepisów postępowania tj.:

• art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że okoliczności dotyczące sytuacji finansowej Spółki, będące podstawą wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowią element formalny takiego wniosku, a w konsekwencji nieuzupełnienie informacji odnoszących się do tych okoliczności na wezwanie Sądu uprawnia do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
• art. 165 p.p.s.a. poprzez będące wynikiem pozostawienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania, nieuwzględniające okoliczności dotyczących sytuacji finansowej skarżącej, uzasadniających jej przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zmieniając kwalifikację pisma (skargi kasacyjnej) na wniosek o zmianę postanowienia z dnia 22 września 2014 r. zawiadomił o tym fakcie pełnomocnika skarżącej spółki i jednocześnie wezwaniem zobowiązał spółkę do przedstawienia dowodów (dokumentacji) obrazującą zmianę sytuacji majątkowej i finansowej spółki. Spółka mimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu nie wypełniła wezwania. Profesjonalny pełnomocnik spółki w wyznaczonym w wezwaniu terminie wniósł o przedłużenie terminu do wykonania czynności wskazanych w wezwaniu. Trafnie wskazał Sąd I instancji, iż termin wynikający z przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym a nie terminem sądowym tym samym nie podlega wydłużeniu.

W związku z tym, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka nie wykonała w ustawowym terminie obowiązków nałożonych na nią w wezwaniu zasadnie Sąd I instancji pozostawił wniosek skarżącej spółki bez rozpoznania. Zgodnie bowiem z art. 49 p.p.s.a. ustawodawca przewidział siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych pism składanych do sadu administracyjnego, dając w ten sposób stronie możliwość wykazania swojej argumentacji i przedstawienia stosowanych w tym celu dochodów. Jednakże, brak działania ze strony Spółki w zakreślonym przez sąd terminie wskazuje jednoznacznie że spółka nie zastosowała się do wezwania sądu, realizując w ten sposób ustawową przesłankę warunkującą pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Tym samym oznacza to, że Sąd nie mógł dokonać oceny wniosku o zmianę postanowienia z 22 września 2014 r. pod kątem zaistnienia nowych okoliczności uzasadniających jego zmianę.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.