Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Po 1066/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę H.. Spółka z o.o. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia (...) kwietnia 2021 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania dotyczącego określenia zobowiązania w opłacie paliwowej
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem, Przewodniczącego Wydziału z 14 lipca 2021 r., wezwał stronę skarżącą do uiszczenie wpisu sądowego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone 21 lipca 2021 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w niniejszej sprawie z dniem 28 lipca 2021 r. Natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przez spółkę w dniu 2 sierpnia 2021 r., a więc po upływie terminu do uiszczenia przedmiotowej opłaty sądowej.
Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu stwierdzono, że skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi, co na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skutkowało odrzuceniem skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 58 § 3 p.p.s.a., art. 16 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi, gdyż skarżąca nie została skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że żaden pracownik nie był upoważniony do odbioru korespondencji. Więc termin do zapłaty wpisu sądowego nie rozpoczął biegu. Złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po terminie do zapłaty wpisu sądowego wynikało z nieprawidłowego doręczenia korespondencji przez pocztę (za co odpowiedzialność ponosi operator pocztowy).
Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lipca 2021 r., wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 21 lipca 2021 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w niniejszej sprawie z dniem 28 lipca 2022 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu stwierdzono, że skarżąca spółka nie uiściła należnego wpisu od skargi.
Słusznie zatem uznał Sąd I instancji, że skarga podlega odrzuceniu wskutek braku uiszczenia wpisu sądowego w terminie.
Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że podnoszone przez skarżącą okoliczności nieskutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu nie mogło odnieść zamierzonego skutku, tym bardziej, że kolejną przesyłkę sądową odebrała ta sama osoba. Powyższe przeczy twierdzeniu autora zażalenia o tym, że przesyłka zawierająca wezwania do uiszczenia wpisu sądowego została odebrana przez osobę nieupoważnioną. Ponadto z punktu widzenia logiki i zasad doświadczenia życiowego mało prawdopodobne wydaje się, że w siedzibie spółki stale przebywa osoba nieuprawniona, która odbiera kierowaną do spółki korespondencję urzędową. Nawet gdyby jednak przyjąć taki punkt widzenia, jak prezentuje autor zażalenia, to należy wskazać, że rolą przedsiębiorcy, jako profesjonalnego uczestnika obrotu oraz podmiotu inicjującego postępowanie sądowe, jest zapewnienie możliwości doręczania korespondencji w jej siedzibie osobie uprawnionej (zob. Postanowienie NSA z dnia 9 kwietnia 2021 r., sygn. akt II GZ 80/21).
Skoro zaś osoba, obecna pod adresem siedziby spółki nie oświadczyła doręczającemu, że nie jest upoważniona do dokonywania jakichkolwiek czynności w imieniu pracodawcy, to nie można czynić zarzutu, że przesyłkę doręczono do rąk osoby nieuprawnionej. Doręczający nie musi bowiem znać zakresu obowiązków i uprawnień osób zatrudnionych w siedzibie spółki, do której przesyłka jest adresowana, skoro zobowiązują się one do jej odbioru (zob. Postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. akt II GZ 185/21).
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie