Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Po 339/12, odmówił T. D. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.
Referując stan faktyczny sprawy, Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. strona wniosła skargę na wskazaną decyzję, w treści której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący we wniosku nie przedstawił, żadnej argumentacji uzasadniającej złożony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, przywołał treść przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 270 z 2012 r.; dalej p.p.s.a.) i stwierdził, że strona powinna była uzasadnić wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie działając we własnym interesie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, ponieważ ciężar uprawdopodobnienia tych okoliczności spoczywa na skarżącym.
Sąd podkreślił, że w uzasadnieniu wniosku nie przedstawiono argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem, lecz powołano się jedynie na zarzuty odnoszące się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji, które na tym etapie postępowania nie mogły być wzięte pod uwagę. Skoro więc skarżąca nie powołała się na żadne konkretne zdarzenia świadczące o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej, Sąd odmówił zastosowania tej instytucji procesowej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że uzasadnił swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji poprzez wskazanie na samą konieczność rozpatrzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. stosowności wydania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. precyzyjnie określa przesłanki dopuszczające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niewystarczające jest samo twierdzenie strony. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające dopiero żądać oceny, czy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie powołano żadnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek przemawiających za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności i dowodów na potwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających takie żądanie należy, w skutek dokonanej wyżej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. uznać za niewystarczające.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odwołanie się do zarzutów stawianych decyzji na tym wstępnym etapie sprawy sądowoadministracyjnej jest niecelowe, przedwczesne, bowiem zasadność zarzutów skargi może zostać poddana ocenie wyłącznie przy merytorycznym rozpoznaniu samej skargi. Jak słusznie bowiem podkreślił Sąd I instancji, WSA nie był władny badać przedstawionych zarzutów na etapie oceny wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji