Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 10 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 861/20 odrzucił skargę B. J. (dalej: skarżący) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2019 r. nr w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że decyzję wysłano skarżącemu dwukrotnie na adres do korespondencji: skrytka pocztowa [...] 90-950 Łódź 1. Pierwsza przesyłka została zwrócona do organu z adnotacją operatora: "list w postęp. adm. nie może być adresowany na skrytkę". Drugą przesyłkę wysłano 9 grudnia 2019 r., awizowano powtórnie 20 grudnia 2019 r. i zwrócono do nadawcy 30 grudnia 2019 r. Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję 5 października 2020 r. Postanowieniem z 22 grudnia 2020 r. st. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
Zarządzeniem z 19 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do wyjaśnienia, dlaczego skarżący nie odebrał zaskarżonej decyzji ZUS z 25 listopada 2019r. ze skrytki pocztowej nr [...], 90-950 Łódź 1, kiedy dowiedział się o jej wydaniu oraz dlaczego na tę decyzję skargę złożył dopiero 5 października 2020 r. – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
W piśmie z 29 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że w skrytce nie było żadnej decyzji i nie pamięta, kiedy dowiedział się o wydaniu decyzji. Wskazano, że informację o wydaniu decyzji uzyskał z ZUS i złożył skargę od razu jak się o niej dowiedział.
Sąd I instancji stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje jej odrzuceniem.
Skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu) złożył zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W zażaleniu wskazał, że kopię decyzji z [...] listopada 2019 r. odebrał osobiście 18 września 2020 r. w siedzibie organu i zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji złożył skargę w terminie 30 dni od jej odebrania. Nie został poinformowany przez pracownika ZUS, że termin na złożenie skargi już minął i nie uzyskał informacji i pouczenia o potrzebie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie /.../ jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ustalił na podstawie akt sprawy, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu doręczona w trybie doręczenia zastępczego 20 grudnia 2020 r. (vide: koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru doręczanej przesyłki, opatrzone właściwą sygnaturą i datą, odpowiadającymi sygnaturze i dacie skarżonego aktu – akta administracyjne). W świetle powyższych okoliczności termin do wniesienia skargi na odebraną decyzję powinien być liczony od 21 grudnia 2020 r. i upływał po 30 dniach od tej daty, czyli w dniu 20 stycznia 2020 r. (poniedziałek) Dzień kończący termin przewidziany na dokonanie czynności procesowej przypadał na dzień wolny od pracy (niedziela).
Skoro zatem istotnym w sprawie i wywołującym skutki procesowe był termin doręczenia decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych prawidłowe było stanowisko Sądu I instancji, że skargę nadaną w 5 października 2020 r. do WSA w Łodzi za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należało uznać za wniesioną po terminie. Z kolei uznanie skargi za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności procesowej, musiało w konsekwencji skutkować jej odrzuceniem zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co też prawidłowo uczynił Sąd I instancji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z uzasadnienia zażalenia nie wynikają żadne argumenty, które pozwoliłyby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na zakwestionowanie legalności zaskarżonego postanowienia. Powołane w zażaleniu okoliczności nie mogą spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.