Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 23 lipca 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1715/19 oddalił wniosek K. K. (dalej: skarżący) o wyłączenie z udziału w przedmiotowej sprawie sędziów WSA: B. Z., B. B.i K. M. Motywując wniosek skarżący wskazał, że 12 lutego 2020 r. został w tym samym składzie sędziowskim wydany wyrok w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1225/19, w którym sąd orzekł o oddaleniu skargi strony na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego. Skarżący dodał, że sąd nie uwzględnił materiałów dowodowych zgłaszanych przez stronę, tj. oświadczenia sołtysa [...] - sołtys wsi [...], gmina S. i innych przedłożonych materiałów dowodowych
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, że objęci wnioskiem sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, że nie pozostają ze skarżącą w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), z powodu których zachodziłyby uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Dodatkowo Sąd stwierdził, że art. 18 p.p.s.a. nie przewiduje wyłączenia sędziego z urzędu jedynie na podstawie takiej okoliczności, że sędzia orzekał już w sprawie z innej skargi danego skarżącego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia i wyznaczenia innego składu orzekającego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega oddaleniu.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno na wniosek jak i z mocy prawa jest gwarancją procesową mającą zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli związków z rozpoznawaną sprawą. Istota przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą wzbudzać wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy prawa (art. 18 p.p.s.a.) wyłączenie sędziego następuje także na wniosek, jeżeli zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Na gruncie art. 19 p.p.s.a. podstawą wyłączenia sędziego są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem tj. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej lub gospodarczej itp. jak i wszelkie inne okoliczności o charakterze obiektywnym dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy.
W niniejszej sprawie żadna z okoliczności stanowiących podstawę wyłączenia sędziego w rozumieniu art. 18 i 19 p.p.s.a. nie została wykazana przez skarżącego. Ze złożonych w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. wyjaśnień sędziów wynika, że nie posiadają oni jakichkolwiek związków ze sprawą lub osobą skarżącego mogących rzutować na ich bezstronność w trakcie orzekania. W tej sytuacji Sąd I instancji nie mając uzasadnionych powodów do wyłączenia wymienionych we wniosku skarżącej sędziów WSA w Warszawie od orzekania w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1715/19 zasadnie oddalił wniosek.
Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że w stosunku do wskazanych we wniosku sędziów przywołane przez skarżącego okoliczności nie pozostają w związku z żadną z ustawowych przyczyn wyłączenia wskazanych w treści art. 18 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonano właściwej analizy wniosku z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 19 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią przesłanką wyłączenia sędziego mogą być wszelkie obiektywne okoliczności, dające podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Mogą to być zatem wszelkie okoliczności, zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., SK 53/04, OTK-A 2005 nr 11, poz. 134). Wyłączeniu na podstawie art. 19 p.p.s.a. podlegać może sędzia, który z określonej przyczyny mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony.
Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008 nr 6, poz. 97 z glosą aprobującą A. Gomułowicza, OSP 2008 z. 11, s. 916 i nast.).
Naczelny Sąd Administracyjne wskazuje, iż przytoczona przez skarżącego argumentacja uzasadniająca jego zdaniem wyłączenie objętych wnioskiem sędziów WSA w Warszawie od rozpoznania sprawy, na dzień wydawania orzeczenia pierwszoinstancyjnego nie zasługiwała na uwzględnienie. Słusznie zatem WSA oddalił wniosek o wyłączenie sędziów.
Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako bezzasadne.