Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 1 lutego 2022 r. odrzucił skargę R. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ubezpieczenia społecznego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.
Sąd I instancji wskazał, iż zarządzeniem skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, innego aktu czy czynności (data wydania decyzji lub podjęcia czynności, oznaczenie organu, numeru wydanego aktu lub podjętej czynności) - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono w dniu 29 grudnia 2021 r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono wskazanych braków formalnych skargi, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.").
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników. Ponadto, w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy (art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).
Z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że poza wyżej wymienionymi ogólnymi wymogami przewidzianymi dla pisma procesowego, skarga skierowana do sądu administracyjnego powinna zawierać:
- – wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności,
- – oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy,
- – określenie naruszenia interesu prawnego.
W skierowanej do WSA skardze z 11 października 2021 r. skarżący domagał się rozpatrzenia swojej sprawy przywołując w treści pisma, iż w dniu [...] maja 1997 r. otrzymał decyzję, w której ZUS poinformował skarżącego, że od 1 kwietnia 1991 r. nie podlega ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Nadto skarżący wskazał, że "nie stać go na kwotę prawie 5 tys. zł rocznie". Do skargi dołączył ksero decyzji z [...] maja 1997 r.
Przedmiotowe pismo nie zawierało jednak wskazanych wyżej elementów wymienionych w art. 57 § 1 p.p.s.a. Zasadnie więc zarządzeniem z 16 grudnia 2021 r. Sąd I instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, innego aktu czy czynności (data wydania decyzji lub podjęcia czynności, oznaczenie organu, numeru wydanego aktu lub podjętej czynności).
Skarżący w piśmie z [...] stycznia 2022 r., stanowiącym uzupełnienie ww. braków formalnych skargi przesłał 3 dokumenty które otrzymał od ZUS w dniu [...] stycznia 2021 r.: Informację z ZUS-u o rachunku do rozliczeń z ZUS, spis przepisów dotyczących zwolnienia ze składki zdrowotnej oraz kopię zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego. Z pisma tego jednak nie wynika jaki konkretne akt skarżący skarży, data jego wydania i numer – jaki jest przedmiot jego skargi, ani którego organu działanie – lub bezczynność – miałyby być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Brak takiego doprecyzowania pisma uniemożliwił nadanie mu dalszego biegu.
Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych uniemożliwiających nadanie temu pismu dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.