Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 20 lutego 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym:
|Sędzia NSA - Kazimierz Brzeziński |
| | po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Warszawa S.A.
na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 lipca 2005 r. sygn. akt I SA/Go 1055/05 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Warszawa S.A.
na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia 13 stycznia 2005r. o Nr [...] w przedmiocie określenia długu celnego i podatku od towarów i usług
postanawia:
oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 27 lipca 2005 r., sygn. akt I SA/Go 1055/05 odmówił [...] Warszawa S.A. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia 13 stycznia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie określenia długu celnego i podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że okoliczności podane we wniosku nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż egzekucja kwoty 41559,90 zł stanowiącej przedmiot sporu nie wpłynie na sytuację finansową przedsiębiorstwa. Sąd stwierdził, że wniosek skarżącej nie zawierał szczegółowej analizy stanu finansowego przedsiębiorstwa, a jedynie ogólne stwierdzenie o bardzo ciężkiej sytuacji finansowej i wskazał, że podmiot gospodarczy musi uwzględnić ryzyko handlowe w swojej działalności i nie może przerzucić jego negatywnych skutków na Skarb Państwa. W ocenie Sądu przedstawione we wniosku okoliczności nie stanowiły podstawy do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – dalej: p.p.s.a.
Skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podała, że mimo, iż w niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosi 41559,90 zł, to w innych sprawach, w których występuje niemal identyczny stan faktyczny i prawny, toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu oraz w Gorzowie Wielkopolskim łączna wartość przedmiotu sporu wynosi 258260,80 zł. Zdaniem skarżącej natychmiastowa zapłata tak dużej kwoty pozbawi Spółkę płynności finansowej i uniemożliwi dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. W ocenie skarżącej sytuacja taka doprowadzi Spółkę do upadłości i likwidacji oraz będzie się wiązała ze zwolnieniem ponad 500 pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania.
Natomiast tam, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to obowiązany jest on wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a..
Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, że okoliczności przedstawione przez skarżącą nie wyczerpują przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można bowiem przyjąć, że zapłata wymierzonych należności celnych i podatkowych może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, która nie będzie wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia w przypadku wzruszenia decyzji, na podstawie której należności te zostaną wyegzekwowane.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie z art. 197 w zw. z art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
j.p.