Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z 7 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/GI 161/18, utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2018 r. odmawiające [A.] Sp.j. w likwidacji w R. Ś. przyznania prawa pomocy. Postanowienie zostało doręczone skarżącej 26 stycznia 2018 r. wraz z pouczeniem o niezaskarżalności postanowienia.
WSA w Gliwicach postanowieniem z 18 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 161/18 odrzucił zażalenie Spółki na postanowienie z 7 stycznia 2019 r. W uzasadnieniu WSA wskazał, że na podstawie art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do NSA na postanowienie WSA przysługuje w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt. 1-10 tego przepisu. Sąd zaznaczył, że mając na uwadze aktualne brzmienie art. 260 p.p.s.a. w chwili obecnej nie przysługuje zażalenie na postanowienie WSA wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego. Wobec powyższego, Sąd postanowił na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art.178 oraz art. 16 §2 p.p.s.a. odrzucić skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [A.] Sp.j. w likwidacji w R. Ś. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W związku z wniesionym zażaleniem, ocenie przez NSA na obecnym etapie podlega zgodność z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 18 lutego 2019 r., którym odrzucono zażalenie Spółki.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Natomiast, w myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie, tj. nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658 ze zm.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, albowiem ani nie zostało wymienione w katalogu postanowień objętych art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a., ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie.
Skoro zatem ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy, wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., to zażalenie takie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie Spółki. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.