Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 18 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1536/21, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] sierpnia 2021 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] czerwca 2021 r. - określającej wysokość kwoty dotacji do zwrotu, jako części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, w kwocie 120.021 złotych, przyznanej w 2019 r. z budżetu Miasta [...] na dofinansowanie realizacji zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej "[...]" Niepublicznemu Punktowi Przedszkolnemu w [...], dla którego osobą prowadzącą jest [...].
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony, co uniemożliwiło ocenę wpływu wykonania tej decyzji na sytuację majątkową strony. Wskazał, że przedłożenie jedynie zaświadczenia o zaciągnięciu pożyczki i potwierdzenia przelewu na kwotę 240 000 złotych nie informuje o sytuacji materialnej skarżącej.
Od tego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając mu naruszenie art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", poprzez błędne uznanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie niesie ze sobą realnego i obiektywnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a w szczególności nieuwzględnienie charakteru prowadzonej działalności, zgromadzonych już dowodów co do sytuacji skarżącej, wydatkowania dotacji i przerzucenia na skarżącą niemożliwego do spełnienia obowiązku wykazania, że opisane negatywne skutki na pewno nastąpią. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonalności decyzji. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że Sąd Wojewódzki uchylił decyzję organu dotyczącą zwrotu dotacji za lata 2016-2018 r. Decyzję tę skarżąca wykonała dobrowolnie, ale w tym celu miała zaciągnąć pożyczkę. Dodała, że wszczęcie egzekucji spowoduje niemożność prowadzenia działalności i uniemożliwi wypłatę wynagrodzeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, zaś zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zobligowana uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności życiowych czy gospodarczych.
Każde wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnych jest uciążliwe i stanowi uszczerbek w budżecie jej adresata, jednak nie oznacza to automatycznie, że zapłata należności, także w trybie egzekucyjnym, będzie za każdym razem powodować powstanie po stronie podmiotu wnoszącego zażalenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd pierwszej instancji zasadnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rzeczywiście, zarówno kwota dotacji do zwrotu, jak też kwota zaciągniętego zobowiązania jest znaczna, jednakże skarżąca swego wniosku nie uprawdopodobniła, bo nie przywołała żadnych wiarygodnych, bo opartych na dowodach twierdzeń pozwalających na uwzględnienie żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaświadczenie o zaciągnięciu pożyczki oraz potwierdzenie przelewu na kwotę 240 000 złotych o tym świadczyć nie może, bo samo w sobie nie oznacza wystąpienia niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutkach ani znacznej szkody. Uwzględnienie skargi w innej sprawie również do takich konkluzji nie prowadzi. Końcowo należy wskazać, że postanowienie w sprawie ochrony tymczasowej sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.). Jeżeli takie zmiany wystąpią, można ubiegać się o wstrzymanie wykonania decyzji ponownie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.